1. como el fuego inflama las ramas secas, como el fuego hace hervir el agua, para manifestar tu nombre a tus enemigos y hacer temblar a las naciones ante ti,
2. realizando maravillas inesperadas
3. de las que nadie jamás había sabido! Ni oído alguno oyó, ni ojo alguno vio jamás, fuera de ti, un Dios que hiciera tanto con quien confía en él.
4. Tú sales a recibir a los que practican la justicia y tienen en la mente tus caminos. Te has irritado, sí, porque pecamos; contra ti, desde antiguo, hemos sido rebeldes.
5. Todos nosotros éramos inmundicias, y todas nuestras obras buenas como un lienzo manchado. Todos hemos caído como hojas, y nuestras iniquidades nos barren como el viento.
6. No hubo nadie que invocara tu nombre, que despertara para apoyarse en ti, pues tú habías escondido tu rostro de nosotros y nos habías dejado a merced de nuestras iniquidades.
7. Y sin embargo, Señor, tú eres nuestro padre; nosotros somos la arcilla y tú nuestro alfarero, todos somos obra de tus manos.
8. No te irrites sin medida, Señor, no recuerdes siempre nuestras culpas. Pues, mira, tu pueblo somos todos nosotros.
9. Tus santas ciudades han quedado hechas un desierto; Sión está desierta, Jerusalén es una desolación.
10. Nuestro templo santo y glorioso, donde te alabaron nuestros padres, ha sido devorado por el fuego, y todo lo que hacía nuestras delicias está en ruinas.
11. ¿Vas a ser insensible a todo esto, Señor, seguirás aún callado para humillarnos sin medida?
Przypisy:
64:1-3 - Prorok tęskni za objawieniem się Boga, prosząc Go, aby zstąpił i objawił swoją moc w niezwykły sposób. To wołanie odzwierciedla pragnienie ujrzenia chwały Bożej (zob. także Wj 19,18 i Ap 6,14).
64:4-5 - Bóg jest opisany jako Ten, który działa dla tych, którzy na Niego czekają. Prorok przyznaje, że Bóg błogosławi sprawiedliwych i odpowiada tym, którzy czynią sprawiedliwość (zob. także Psalm 31:19 i 1 Koryntian 2:9).
64:6-7 - Grzech porównany jest do nieczystego ubrania, a ludzie uznają swoją całkowitą zależność od Bożego miłosierdzia. Podkreśla to potrzebę pokuty i łaski (zob. także Rz 3,23-24 i Ef 2,8-9).
64:8-9 - Bóg jest porównany do garncarza, który kształtuje swój lud jak glinę. Ta metafora podkreśla Boską suwerenność i pokorę niezbędną dla ludu Bożego (zob. także Jeremiasza 18:6 i Rzymian 9:20-21).
64:10-12 - Prorok lamentuje nad spustoszeniem Jerozolimy i woła o miłosierdzie, prosząc Boga, aby nie milczał w obliczu upadku swojego ludu (zobacz także Psalm 74:1-3 i Lamentacje 5:19-21).
Wersety związane z Isaías, 64:
Rozdział 64 Izajasza jest wołaniem o boską interwencję. W jaki sposób prorok błaga o objawienie się Boga? Ten pełen pasji tekst wyraża palące pragnienie potężnej obecności Boga, uznania Jego suwerenności i ludzkiej grzeszności. Rozdział ten kładzie nacisk na takie tematy, jak Boska transcendencja, potrzeba oczyszczenia i relacja między Bogiem a Jego ludem. Izajasz 64 przedstawia także Boga jako garncarza, a ludzkość jako glinę. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które poszerzają zrozumienie tej żarliwej modlitwy.
1 Koryntian 2:9: "A jednak, jak jest napisane: „Żadne oko nie widziało, żadne ucho nie słyszało, żaden umysł nie przypuszczał, co Bóg przygotował dla tych, którzy Go miłują”." - Paweł bezpośrednio cytuje Izajasza 64:4, odnosząc go do duchowych błogosławieństw w Chrystusie.
Rzymian 9:20-21: "Ale kim jesteś, człowiecze, żeby kwestionować Boga? Czy to, co jest ukształtowane, może powiedzieć temu, który je stworzył: Dlaczego mnie takim uczyniłeś? Czy garncarz nie ma prawa wyrabiać z tej samej gliny jednego naczynia do celów szlachetnych, a drugiego do użytku niegodziwego?" - Paweł rozwija metaforę garncarską z Izajasza 64:8, omawiając suwerenność Boga.
Mateusza 6:9: "Wy módlcie się w ten sposób: „Ojcze nasz, któryś jest w niebie!” Święć się imię Twoje”." - Modlitwa Pańska przypomina pragnienie z Izajasza 64:1-2, aby Bóg objawił się i uświęcił swoje imię.
Efezjan 2:10: "Ponieważ jesteśmy stworzeniem Bożym, stworzonym w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg z góry przygotował dla nas, abyśmy je pełnili." - Werset ten odzwierciedla ideę zawartą w Księdze Izajasza 64:8, że jesteśmy dziełem rąk Boga.
2 Piotra 3:10: "Dzień Pański jednak nadejdzie jak złodziej. Niebiosa znikną z wielkim trzaskiem, żywioły zostaną zniszczone przez ciepło, a ziemia i wszystko, co na niej zostanie odsłonięte." - Opis dnia Pańskiego dokonany przez Piotra przypomina prośbę zawartą w Izajaszu 64:1-2, aby Bóg zstąpił i wstrząsnął górami.
FAQ:
Nad czym ubolewa Izajasz w Księdze Izajasza 64?
Izajasz ubolewa nad odstępstwem ludu Bożego, dostrzegając, że ludzkość nie potrafi żyć zgodnie z wolą Bożą, i prosi o Jego interwencję. (Izajasz 64:6-9)
Co oznacza „ogień”, o którym wspomina Izajasz w Księdze Izajasza 64?
„Ogień” symbolizuje sąd Boży, który oczyszcza i spala wszystko, co nie jest zgodne z Jego świętością. (Izajasz 64:2)
W jaki sposób Izajasz opisuje nadzieję pośród kryzysu w Księdze Izajasza 64?
Izajasz wyraża nadzieję, że chociaż ludzie znajdują się w kryzysie, Bóg ma moc ich uzdrowienia i oczyszczenia, jeśli się nawrócą (Izajasz 64:1, 8-9).
Co oznacza określenie „glina w ręku garncarza” w Księdze Izajasza 64?
Bycie „gliną” oznacza uznanie naszej całkowitej zależności od Boga w kwestii naszej przemiany i odnowy, pozwalając Mu kształtować nas zgodnie ze swoją wolą. (Izajasz 64:8)
O co Izajasz prosi Boga w związku z odrodzeniem ludu w Księdze Izajasza 64?
Izajasz prosi Boga, aby wejrzał na cierpienie swojego ludu i okazał mu miłosierdzie, przywracając go do zdrowia i sprawiając, by zwyciężyła Jego sprawiedliwość. (Izajasz 64:9)
