1. No pudiendo el rey aquella noche conciliar el sueño, pidió que le trajesen el libro de los anales o crónicas y que se las leyeran.
2. Allí estaba escrita la denuncia de Mardoqueo al rey sobre la conjura de Bigtán y Teres, eunucos guardias de la puerta, confabulados para matar al rey.
3. El rey preguntó: "¿Qué honor y dignidad se le concedieron a Mardoqueo por esto?". Los servidores respondieron: "Absolutamente nada".
4. El rey prosiguió: "¿Quién está en el patio?". (En aquel momento acababa de entrar Amán en el patio exterior de palacio para pedir al rey que se colgase a Mardoqueo en el patíbulo que él había preparado).
5. Le respondieron: "Es Amán, que espera en el patio". El rey dijo: "Que entre".
6. Cuando Amán entró, el rey le preguntó: "¿Cómo debe tratarse a un hombre al que el rey quiere honrar?". Amán pensaba: "¿A quién va a querer honrar el rey sino a mí?". Y contestó:
7. "Si el rey quiere honrar a alguien,
8. que se le pongan vestiduras como las que usa el rey, que se suba a un caballo como los que monta el rey, con una corona real en la cabeza.
9. El vestido, el caballo y la corona entréguense a uno de los más nobles y altos príncipes del rey. Éste vestirá al hombre a quien el rey quiere honrar y lo guiará a caballo por la plaza de la ciudad, gritando ante él: Así se trata a quien el rey quiere honrar". El rey dijo a Amán:
10. "Toma en seguida las vestiduras y el caballo haz lo que has dicho con el judío Mardoqueo, que está sentado en la puerta real. No omitas nada de lo que has dicho".
11. Amán tomó los vestidos y el caballo, vistió a Mardoqueo y lo montó en el caballo en la plaza de la ciudad, gritando ante él: "Así se trata a quien el rey quiere honrar".
12. Mardoqueo volvió luego a la puerta real, mientras Amán volvía a su casa triste y descompuesto.
13. Refirió a su mujer, Zeres, y a todos sus amigos lo que había sucedido. Ellos le dijeron: "Comienzas a declinar ante Mardoqueo; si pertenece a la raza judía, no podrás nada contra él, sino que caerás ante él".
14. Mientras todavía estaba hablando, llegaron los eunucos del rey para llevarlo aprisa al banquete que Ester había preparado.
Przypisy:
6:1-2 - Król, nie mogąc zasnąć, prosi o odczytanie zapisów. To dowód suwerenności Boga, który wykorzystuje nawet bezsenność, by promować sprawiedliwość i pamiętać o dobrych uczynkach Mardocheusza (zob. także Psalm 121:3-4 i Księgę Przysłów 21:1).
6:3-4 - Król odkrywa, że Mordechaj nie został nagrodzony za uratowanie życia. To objawienie podkreśla wagę rozpoznawania i nagradzania dobrych uczynków, pokazując, że Bóg nie zapomina tego, co czynimy w Jego imieniu (zob. także Hbr 6,10 i Mt 10,42).
6:5-11 - Haman zostaje użyty jako nieświadome narzędzie do oddania czci Mardocheuszowi, co ukazuje boską ironię. Ten obrót wydarzeń pokazuje, jak Bóg może odwrócić sytuację na korzyść swoich sług (zob. także Psalm 37:1-2 i List do Galatów 6:7).
6:12-14 - Mordechaj wraca do pałacu, a Haman zostaje upokorzony. To upokorzenie przypomina, że pycha prowadzi do upadku, a pokora jest nagradzana. Boża suwerenność góruje nad ludzką arogancją (zob. także Prz 16,18 i Łk 14,11).
06:14 - Haman otrzymuje ostrzeżenie przed zbliżającym się nieszczęściem, które go czeka. Podkreśla to ideę, że złe intrygi przeciwko ludowi Bożemu nie powiodą się i że Boża sprawiedliwość zawsze zwycięża (zob. także Psalm 37:12-15 i List do Rzymian 12:19).
Wersety związane z Ester, 6:
Rozdział 6 Estery opisuje zaskakujący obrót wydarzeń. Jak Bóg interweniuje w nieoczekiwany sposób? Tekst opisuje bezsenność króla, odkrycie nienagrodzonej lojalności Mardocheusza i upokorzenie Hamana. Ten żartobliwy rozdział porusza tematy boskiej opatrzności, poetyckiej sprawiedliwości i odwrócenia losu. Rozdział Estery 6 pokazuje, jak Bóg może wykorzystać pozornie trywialne okoliczności do swoich celów. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które nawiązują do opatrznościowych tematów tego zaskakującego rozdziału.
Przysłów 16:18: "Duma poprzedza zniszczenie; wyniosłego ducha, przed upadkiem." - Przysłowie to odzwierciedla los Hamana z 6 rozdziału Księgi Estery, gdzie jego duma poprzedza upokorzenie.
Łukasza 14:11: "Bo każdy, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony." - To nauczanie Jezusa przypomina kontrast pomiędzy wywyższeniem Mardocheusza a upokorzeniem Hamana z 6 rozdziału Estery.
Psalmy 75:7: "Ale to Bóg sądzi: jednego poniża, a wywyższa drugiego." - Werset ten odzwierciedla odwrócenie losów widziane w 6 rozdziale Estery, gdzie Bóg wywyższa Mardocheusza i poniża Hamana.
1 Samuela 2:30: "Dlatego Pan, Bóg Izraela, oświadcza: «Obiecałem, że członkowie twojego domu będą mi służyć na wieki». Ale teraz Pan oświadcza: „Bądź daleko ode mnie!” Będę szanował tych, którzy mnie czczą, ale ci, którzy mną gardzą, będą wzgardzeni." - To oświadczenie Boga skierowane do Heliego odzwierciedla zasadę zawartą w 6 rozdziale Estery, gdzie Mardocheusz jest czczony za swoją wierność.
Mateusza 6:4: "aby wasza jałmużna była dawana w tajemnicy. Wtedy twój Ojciec, który widzi, co dzieje się w ukryciu, wynagrodzi cię." - Werset ten odzwierciedla, w jaki sposób sekretny dobry uczynek Mardocheusza (Estery 2:21-23) został ostatecznie publicznie nagrodzony w 6 rozdziale Estery.
FAQ:
Co się stało, gdy król nie mógł spać i czytał Księgę Kronik?
Król dowiedział się o spisku przeciwko niemu, któremu zapobiegł Mordechaj. To doprowadziło do decyzji o publicznym uczczeniu Mardocheusza, co odmieniło los Estery i narodu żydowskiego (Est 6:1-3).
W jaki sposób Haman został zmuszony do oddania czci Mordechajowi?
Król rozkazał Hamanowi, aby powiózł Mardocheusza przez ulice miasta w królewskim rydwanie, wychwalając należną mu cześć, co było dla Hamana wielkim upokorzeniem. (Estery 6:10-12)
Jak Haman zareagował na upokorzenie, którego doznał?
Haman był zrozpaczony i opowiedział żonie i przyjaciołom o swoim upokorzeniu, otrzymując przy tym ostrzeżenie, że nie wygra bitwy z Mardocheuszem. (Estery 6:13-14)
O co król zapytał Hamana w kwestii nagrodzenia kogoś, kto zadowoli króla?
Haman, przekonany, że król mówi o nim, zasugerował mu wielki zaszczyt. Król nakazał mu więc uczynić dokładnie to, co zasugerował, ale dla Mardocheusza, a nie dla siebie. (Estery 6:6-11)
