Cantar, 2

1. - Yo soy el narciso de Sarón, el lirio de los valles.

1. - Ja sam cvijet šaronski, ljiljan u dolu.

2. - Como el lirio entre los cardos, así mi amada entre las mozas.

2. - Što je ljiljan meðu trnjem, to je prijateljica moja meðu djevojkama.

3. - Como el manzano entre los árboles silvestres, así mi amado entre los mozos. A su sombra apetecida estoy sentada, y su fruto me es dulce al paladar.

3. - Što je jabuka meðu šumskim stablima, to je dragi moj meðu mladiæima; bila sam željna hlada njezina i sjedoh, plodovi njeni slatki su grlu mome.

4. Me ha llevado a la bodega, y el pendón que enarbola sobre mí es Amor.

4. Uveo me u odaje vina i pokrio me zastavom ljubavi.

5. Confortadme con pasteles de pasas, con manzanas reanimadme, que enferma estoy de amor.

5. Okrijepite me kolaèima, osvježite jabukama, jer sam bolna od ljubavi.

6. Su izquierda está bajo mi cabeza, y su diestra me abraza.

6. Njegova mi je lijeva ruka pod glavom, a desnom me grli.

7. - Yo os conjuro, hijas de Jerusalén, por las gacelas, por las ciervas del campo, no despertéis, no desveléis al amor, hasta que le plazca.

7. - Kæeri jeruzalemske, zaklinjem vas srnama i košutama poljskim, ne budite, ne budite ljubav moju dok sama ne bude htjela!

8. ¡La voz de mi amado! Helo aquí que ya viene, saltando por los montes, brincando por los collados.

8. Glas dragoga moga! Evo ga, dolazi, prelijeæe brda, preskakuje brežuljke.

9. Semejante es mi amado a una gacela, o un joven cervatillo. Vedle ya que se para detrás de nuestra cerca, mira por las ventanas, atisba por las rejas.

9. Dragi je moj kao srna, on je kao jelenèe. Evo ga za našim zidom, gleda kroz prozore, zaviruje kroz rešetke.

10. Empieza a hablar mi amado, y me dice: «Levántate, amada mía, hermosa mía, y vente.

10. Dragi moj podiže glas i govori mi: "Ustani, dragano moja, ljepoto moja, i doði,

11. Porque, mira, ha pasado ya el invierno, han cesado las lluvias y se han ido.

11. jer evo, zima je veæ minula, kiša je prošla i nestala.

12. Aparecen las flores en la tierra, el tiempo de las canciones es llegado, se oye el arrullo de la tórtola en nuestra tierra.

12. Cvijeæe se po zemlji ukazuje, vrijeme pjevanja doðe i glas se grlièin èuje u našem kraju.

13. Echa la higuera sus yemas, y las viñas en cierne exhalan su fragancia. ¡Levántate, amada mía, hermosa mía, y vente!

13. Smokva je izbacila prve plodove, vinograd, u cvatu, miriše. Ustani, dragano moja, ljepoto moja i doði.

14. Paloma mía, en las grietas de la roca, en escarpados escondrijos, muéstrame tu semblante, déjame oír tu voz; porque tu voz es dulce, y gracioso tu semblante.»

14. Golubice moja, u spiljama kamenim, u skrovištima vrletnim, daj da ti vidim lice i da ti èujem glas, jer glas je tvoj ugodan i lice je tvoje krasno."

15. Cazadnos las raposas, las pequeñas raposas que devastan las viñas, pues nuestras viñas están en flor.

15. Pohvatajte lisice, male lisice što ošteæuju vinograde, naše vinograde u cvatu.

16. Mi amado es para mí, y yo soy para mi amado: él pastorea entre los lirios.

16. Dragi moj pripada meni, a ja njemu, on pase meðu ljiljanima.

17. Antes que sople la brisa del día y se huyan las sombras, vuelve, sé semejante, amado mío, a una gacela o a un joven cervatillo por los montes de Béter.

17. Prije nego dan izdahne i sjene se spuste, vrati se, dragi moj: budi lagan kao srna, kao lane na gori Beteru.