1. Übrigens hört man von Unzucht unter euch, und zwar von Unzucht, wie sie nicht einmal unter den Heiden vorkommt, dass nämlich einer mit der Frau seines Vaters lebt.
2. Und da macht ihr euch noch wichtig, statt traurig zu werden und den aus eurer Mitte zu stoßen, der so etwas getan hat.
3. Was mich angeht, so habe ich - leiblich zwar abwesend, geistig aber anwesend - mein Urteil über den, der sich so vergangen hat, schon jetzt gefällt, als ob ich persönlich anwesend wäre:
4. Im Namen Jesu, unseres Herrn, wollen wir uns versammeln, ihr und mein Geist, und zusammen mit der Kraft Jesu, unseres Herrn,
5. diesen Menschen dem Satan übergeben zum Verderben seines Fleisches, damit sein Geist am Tag des Herrn gerettet wird.
6. Zu Unrecht rühmt ihr euch. Wisst ihr nicht, dass ein wenig Sauerteig den ganzen Teig durchsäuert?
7. Schafft den alten Sauerteig weg, damit ihr neuer Teig seid. Ihr seid ja schon ungesäuertes Brot; denn als unser Paschalamm ist Christus geopfert worden.
8. Lasst uns also das Fest nicht mit dem alten Sauerteig feiern, nicht mit dem Sauerteig der Bosheit und Schlechtigkeit, sondern mit den ungesäuerten Broten der Aufrichtigkeit und Wahrheit.
9. Ich habe euch in meinem Brief ermahnt, dass ihr nichts mit Unzüchtigen zu schaffen haben sollt.
10. Gemeint waren damit nicht alle Unzüchtigen dieser Welt oder alle Habgierigen und Räuber und Götzendiener; sonst müsstet ihr ja aus der Welt auswandern.
11. In Wirklichkeit meinte ich damit: Habt nichts zu schaffen mit einem, der sich Bruder nennt und dennoch Unzucht treibt, habgierig ist, Götzen verehrt, lästert, trinkt oder raubt; mit einem solchen Menschen sollt ihr nicht einmal zusammen essen.
12. Ich will also nicht Außenstehende richten - ihr richtet ja auch nur solche, die zu euch gehören -,
13. die Außenstehenden wird Gott richten. Schafft den Übeltäter weg aus eurer Mitte!
Przypisy:
5:1-2 - Paweł potępia przypadek niemoralności w kościele w Koryncie, gdzie pewien mężczyzna mieszkał z żoną swojego ojca. Tolerancja grzechu w kościele jest niedopuszczalna, a napomnienie jest konieczne dla zachowania czystości wspólnoty (zob. także Kpł 18,8 i Ew. Mateusza 18,15-17).
5:3-5 - Paweł nakazuje ekskomunikę grzesznika, oddając go szatanowi na zatracenie ciała, aby duch mógł zostać zbawiony w Dniu Pańskim. Podkreśla to powagę grzechu i potrzebę dyscypliny kościelnej (zob. także 1 Tm 1,20 i Mt 7,5).
5:6-8 - Paweł ostrzega, że odrobina zakwasu zakwasza całe ciasto, symbolizując, jak grzech może się rozprzestrzeniać i deprawować wspólnotę. Nawołuje chrześcijan, aby żyli jak przaśny chleb, zachowując swoją świętość (zob. także Gal. 5:9 i 1 P. 1:13-16).
5:9-13 - Paweł wyjaśnia, że ekskomunika powinna dotyczyć niemoralnych członków Kościoła, ale nie tych spoza wiary, ponieważ Kościół ponosi odpowiedzialność za swoich członków. Sąd Boży nad tymi, którzy są poza Kościołem, jest rzeczywistością (zob. także Mt 7,1-2 i Łk 6,37).
Wersety związane z Der erste Brief an die Korinther, 5:
1 List do Koryntian, rozdział 5, dotyczy dyscypliny kościelnej. Jak sobie poradzić z rażącym grzechem we wspólnocie chrześcijańskiej? Paweł odnosi się do przypadku niemoralności seksualnej, ganiąc Kościół za tolerancję. Nakazuje wykluczenie sprawcy, tłumacząc potrzebę „oczyszczenia starych drożdży”. Tekst podkreśla znaczenie świętości zbiorowej i ustanawia zasady wewnętrznego osądu Kościoła. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na podstawowe pojęcia zawarte w tym wpływowym rozdziale.
2 Koryntian 2:5-8: "Jeśli ktoś spowodował smutek, to nie tylko mnie, ale po części, żeby nie było zbyt surowo, wam wszystkim. Kara nałożona na niego przez większość jest wystarczająca. Teraz wręcz przeciwnie, musisz mu przebaczyć i pocieszyć [...]" - Zapewnia dodatkowy kontekst dla sytuacji omówionej w 1 Koryntian 5, dotyczącej dyscypliny kościelnej.
Mateusza 18:15-17: "Jeśli twój brat zgrzeszy przeciwko tobie, idź i sam z nim pokaż mu jego błąd. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swojego brata. Ale jeśli cię nie usłucha, zabierz ze sobą jeszcze jednego lub dwóch [...] Jeśli cię nie usłucha, powiedz kościołowi; a jeśli i Kościoła nie usłucha, traktujcie go jak poganina lub celnika." - Uzupełnia instrukcje Pawła zawarte w 1 Liście do Koryntian 5, dotyczące tego, jak postępować z grzechem w kościele.
Galacjan 5:9: "Trochę drożdży zakwasza całe ciasto." - Cytat z 1 Koryntian 5:6, ilustrujący, jak grzech może rozprzestrzeniać się we wspólnocie.
2 Tesaloniczan 3:14-15: "Jeśli ktoś nie zastosuje się do naszych poleceń zawartych w tym liście, naznacz go i nie zadawaj się z nim, aby się zawstydził. Nie uważaj go jednak za wroga, ale ostrzegaj go jak brata." - Odnosi się to do 1 Koryntian 5:9-13, w jaki sposób traktować nieposłusznych członków kościoła.
Tytusa 3:10-11: "A tego, który powoduje podziały, ostrzegaj go raz po raz. Następnie odrzuć to. Wiecie, że taki człowiek uległ zboczeniu i grzeszy; Samo w sobie jest potępione." - Uzupełnia instrukcje Pawła zawarte w 1 Liście do Koryntian 5, dotyczące tego, jak postępować z ludźmi stwarzającymi problemy w kościele.
FAQ:
Co Paweł mówi na temat niemoralności seksualnej w Kościele?
Paweł surowo potępia niemoralność seksualną w kościele i nakazuje, aby osoby dopuszczające się takich grzechów zostały wykluczone ze wspólnoty dla zachowania świętości. (1 Koryntian 5:1-5)
Dlaczego Paweł zalecał ekskomunikę człowieka niemoralnego?
Naucza, że ekskomunika ma na celu nawrócenie grzesznika poprzez usunięcie zła z Kościoła i zachowanie jego czystości i świętości. (1 Koryntian 5:6-13)
Co Paweł ma na myśli pisząc „oczyszczenie starego ciała”?
Paweł używa metafory ciasta, aby zilustrować, w jaki sposób Kościół musi oczyścić się z grzechu, usuwając zakwas niemoralności, aby stać się podobnym do Chrystusa (1 Koryntian 5:6-8).
Czego Paweł naucza o sądzie w Kościele?
Paweł wyjaśnia, że osądzanie grzechów wewnętrznych jest odpowiedzialnością Kościoła, ale nie powinien on osądzać grzechów osób spoza wspólnoty, gdyż jest to odpowiedzialność Boga (1 Koryntian 5:12-13).
Jaki jest cel dyscypliny kościelnej, według Pawła?
Dyscyplina ma na celu przywrócenie grzesznika i zachowanie czystości Kościoła, przy ciągłym dążeniu do pokuty i pojednania. (1 Koryntian 5:5)