Biblia w rok.

W 258. dniu Ewangelii Mateusza, rozdziały 1-4, przedstawiają narodziny Jezusa, jego genealogię oraz początek Jego posługi, w tym chrzest i kuszenie na pustyni. Księga Przysłów 18, 17-20 uzupełnia lekturę naukami o rozeznaniu, aktywnym słuchaniu i odpowiedzialnym mówieniu, oferując zasady mające zastosowanie w życiu codziennym.

Rozdział 1

1. Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama.

2. Abraham był ojcem Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci;

3. Juda zaś był ojcem Faresa i Zary, których matką była Tamar. Fares był ojcem Ezrona; Ezron ojcem Arama;

4. Aram ojcem Aminadaba; Aminadab ojcem Naassona; Naasson ojcem Salmona;

5. Salmon ojcem Booza, a matką była Rachab. Booz był ojcem Obeda, a matką była Rut. Obed był ojcem Jessego,

6. a Jesse ojcem króla Dawida. Dawid był ojcem Salomona, a matką była /dawna/ żona Uriasza.

7. Salomon był ojcem Roboama; Roboam ojcem Abiasza; Abiasz ojcem Asy;

8. Asa ojcem Jozafata; Jozafat ojcem Jorama; Joram ojcem Ozjasza;

9. Ozjasz ojcem Joatama; Joatam ojcem Achaza; Achaz ojcem Ezechiasza;

10. Ezechiasz ojcem Manassesa; Manasses ojcem Amosa; Amos ojcem Jozjasza;

11. Jozjasz ojcem Jechoniasza i jego braci w czasie przesiedlenia babilońskiego.

12. Po przesiedleniu babilońskim Jechoniasz był ojcem Salatiela; Salatiel ojcem Zorobabela;

13. Zorobabel ojcem Abiuda; Abiud ojcem Eliakima; Eliakim ojcem Azora;

14. Azor ojcem Sadoka; Sadok ojcem Achima; Achim ojcem Eliuda;

15. Eliud ojcem Eleazara; Eleazar ojcem Mattana; Mattan ojcem Jakuba;

16. Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem.

17. Tak więc w całości od Abrahama do Dawida jest czternaście pokoleń; od Dawida do przesiedlenia babilońskiego czternaście pokoleń; od przesiedlenia babilońskiego do Chrystusa czternaście pokoleń.

18. Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego.

19. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie.

20. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło.

21. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów .

22. A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka:

23. Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy: Bóg z nami.

24. Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie,

25. lecz nie zbliżał się do Niej, aż porodziła Syna, któremu nadał imię Jezus.

Rozdział 2

1. Gdy zaś Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy

2. i pytali: Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać mu pokłon .

3. Skoro to usłyszał król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima.

4. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz.

5. Ci mu odpowiedzieli: W Betlejem judzkim, bo tak napisał Prorok:

6. A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela.

7. Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy.

8. A kierując ich do Betlejem, rzekł: Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon.

9. Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę. A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię.

10. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali.

11. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę.

12. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do swojej ojczyzny,

13. Gdy oni odjechali, oto anioł Pański ukazał się Józefowi we śnie i rzekł: Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i uchodź do Egiptu; pozostań tam, aż ci powiem; bo Herod będzie szukał Dziecięcia, aby Je zgładzić.

14. On wstał, wziął w nocy Dziecię i Jego Matkę i udał się do Egiptu;

15. tam pozostał aż do śmierci Heroda. Tak miało się spełnić słowo, które Pan powiedział przez Proroka: Z Egiptu wezwałem Syna mego.

16. Wtedy Herod widząc, że go Mędrcy zawiedli, wpadł w straszny gniew. Posłał /oprawców/ do Betlejem i całej okolicy i kazał pozabijać wszystkich chłopców w wieku do lat dwóch, stosownie do czasu, o którym się dowiedział od Mędrców.

17. Wtedy spełniły się słowa proroka Jeremiasza:

18. Krzyk usłyszano w Rama, płacz i jęk wielki. Rachel opłakuje swe dzieci i nie chce utulić się w żalu, bo ich już nie ma.

19. A gdy Herod umarł, oto Józefowi w Egipcie ukazał się anioł Pański we śnie,

20. i rzekł: Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i idź do ziemi Izraela, bo już umarli ci, którzy czyhali na życie Dziecięcia .

21. On więc wstał, wziął Dziecię i Jego Matkę i wrócił do ziemi Izraela.

22. Lecz gdy posłyszał, że w Judei panuje Archelaos w miejsce ojca swego, Heroda, bał się tam iść. Otrzymawszy zaś we śnie nakaz, udał się w strony Galilei.

23. Przybył do miasta, zwanego Nazaret, i tam osiadł. Tak miało się spełnić słowo Proroków: Nazwany będzie Nazarejczykiem.

Rozdział 3

1. W owym czasie wystąpił Jan Chrzciciel i głosił na Pustyni Judzkiej te słowa:

2. Nawróćcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie .

3. Do niego to odnosi się słowo proroka Izajasza, gdy mówi: Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, Dla Niego prostujcie ścieżki.

4. Sam zaś Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a jego pokarmem była szarańcza i miód leśny.

5. Wówczas ciągnęły do niego Jerozolima oraz cała Judea i cała okolica nad Jordanem.

6. Przyjmowano od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając przy tym swe grzechy.

7. A gdy widział, że przychodzi do chrztu wielu spośród faryzeuszów i saduceuszów, mówił im: Plemię żmijowe, kto wam pokazał, jak uciec przed nadchodzącym gniewem?

8. Wydajcie więc godny owoc nawrócenia,

9. a nie myślcie, że możecie sobie mówić: Abrahama mamy za ojca, bo powiadam wam, że z tych kamieni może Bóg wzbudzić dzieci Abrahamowi.

10. Już siekiera do korzenia drzew jest przyłożona. Każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, będzie wycięte i w ogień wrzucone.

11. Ja was chrzczę wodą dla nawrócenia; lecz Ten, który idzie za mną, mocniejszy jest ode mnie; ja nie jestem godzien nosić Mu sandałów. On was chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem.

12. Ma On wiejadło w ręku i oczyści swój omłot: pszenicę zbierze do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym .

13. Wtedy przyszedł Jezus z Galilei nad Jordan do Jana, żeby przyjąć chrzest od niego.

14. Lecz Jan powstrzymywał Go, mówiąc: To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie?

15. Jezus mu odpowiedział: Pozwól teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe. Wtedy Mu ustąpił.

16. A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły Mu się niebiosa i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębicę i przychodzącego na Niego.

17. A głos z nieba mówił: Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie.

Rozdział 4

1. Wtedy Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła.

2. A gdy przepościł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, odczuł w końcu głód.

3. Wtedy przystąpił kusiciel i rzekł do Niego: Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz, żeby te kamienie stały się chlebem .

4. Lecz on mu odparł: Napisane jest: Nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych.

5. Wtedy wziął Go diabeł do Miasta Świętego, postawił na narożniku świątyni

6. i rzekł Mu: Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół, jest przecież napisane: Aniołom swoim rozkaże o tobie, a na rękach nosić cię będą byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień.

7. Odrzekł mu Jezus: Ale jest napisane także: Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego.

8. Jeszcze raz wziął Go diabeł na bardzo wysoką górę, pokazał Mu wszystkie królestwa świata oraz ich przepych

9. i rzekł do Niego: Dam Ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon.

10. Na to odrzekł mu Jezus: Idź precz, szatanie! Jest bowiem napisane: Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz.

11. Wtedy opuścił Go diabeł, a oto aniołowie przystąpili i usługiwali Mu.

12. Gdy /Jezus/ posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei.

13. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu Zabulona i Neftalego.

14. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza:

15. Ziemia Zabulona i ziemia Neftalegou, Droga morska, Zajordanie, Galilea pogan!

16. Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci światło wzeszło.

17. Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie.

18. Gdy /Jezus/ przechodził obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami.

19. I rzekł do nich: Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi.

20. Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim.

21. A gdy poszedł stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci, Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał.

22. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim.

23. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.

24. A wieść o Nim rozeszła się po całej Syrii. Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących, których dręczyły rozmaite choroby i dolegliwości, opętanych, epileptyków i paralityków, a On ich uzdrawiał.

25. I szły za Nim liczne tłumy z Galilei i z Dekapolu, z Jerozolimy, z Judei i z Zajordania.

17. Pierwszy ma rację w swej sprawie, lecz przyjdzie przeciwnik i poprawi go.

18. Losem łagodzi się spory i rozstrzyga pomiędzy możnymi.

19. Brat obrażony - trudniejszy do zdobycia niż miasto warowne, a kłótnie - jak zawory w twierdzy.

20. Owocem ust nasyci człowiek wnętrze, pożywi się plonami swych warg.