Księga Hioba, 29

Biblia Tysiąclecia

1 Hiob tak dalej prowadził swą mowę i rzekł:

2 Kto dawne szczęście mi wróci, czas, kiedy Bóg mnie osłaniał, gdy świecił mi lampą nad głową?

3 Z Jego światłem kroczyłem w ciemności,

4 gdym lata jesienne przeżywał, gdy Bóg osłaniał mój namiot.

5 Gdy jeszcze Wszechmocny był ze mną, gdy moi chłopcy mnie otaczali,

6 nogi w mleku kąpałem, oliwa płynęła ze skały.

7 Gdy z bramy miasta wyszedłem, zająłem miejsce na placu,

8 widząc mnie usuwali się młodzi, starcy z miejsc powstawali,

9 książęta kończyli swą mowę i ręce kładli na ustach.

10 Szlachetny głos się uciszał, do podniebienia język przywierał;

11 ucho chwaliło mnie, słysząc, a oko godziło się, patrząc.

12 Bo ratowałem biednego przed możnym, sierotę, co nie miał pomocy.

13 Nędzarze składali mi dzięki i serce wdowy radowałem.

14 Zdobiła mnie dotąd uczciwość, prawość mi płaszczem, zawojem.

15 Niewidomemu byłem oczami, chromemu służyłem za nogi.

16 Dla biednych stałem się ojcem, pomagałem w sporze i nieznajomemu,

17 rozbijałem szczękę łotrowi i wydzierałem mu łupy z zębów.

18 Myślałem: Skończę w rodzinie, będę miał dni niby piasku;

19 zapuszczę korzenie nad wodą, konary me rosa w noc zwilży;

20 cześć moja bez przerwy świeża, jak łuk, co stale jest giętki.

21 Cierpliwie mnie przecież słuchają, w milczeniu przyjmują mą radę;

22 po mnie już nikt nie przemawia, tak moja mowa w nich wsiąka;

23 wyczekują mnie jak deszczu, otwarli usta jak na wody wiosenne.

24 Uśmiecham się do nich - nie wierzą, nie dają zniknąć pogodzie mej twarzy.

25 Drogę wyznaczam, przewodzę, przebywam jak król wśród żołnierzy, jak ktoś, kto smutnych pociesza.




Versículos relacionados com Księga Hioba, 29:

Job 29 to rozdział, w którym Job pamięta swoje dni dobrobytu, kiedy był szanowany i podziwiany przez całą go wokół niego. Mówi o swojej reputacji, bogactwie i wyróżnieniu, które otrzymał. Poniższe wersety zostały wybrane do rozwiązywania tematów związanych z tymi wspomnieniami i najważniejszym stanowiskiem, jakie miała praca w społeczeństwie:

Przysłów 22:1: „Bardziej godne wyboru jest dobra nazwa niż wiele bogactw; a dobra sława jest warta więcej niż srebrne i złoto”. Job miał szanowaną nazwę i dobrą sławę, które były warte więcej niż jakiekolwiek materialne bogactwo.

Psalm 112:1-3: „Błogosławiony jest człowiek, który boi się Pana i jest zadowolony w swoich przykazaniach. Jego potomstwo będzie potężne na ziemi; pokolenie prostych zostanie pobłogosławione. W jego domu jest dobrobyt i bogactwo, a jego własna sprawiedliwość pozostaje na zawsze ”. Job był prawem i przerażającym człowiekiem dla Boga, który przyniósł mu dobrobyt i bogactwo w jego życiu.

Ecclesiastes 7:1: „Lepsza sława jest lepsza niż najlepsze perfumy i dzień śmierci niż dzień urodzenia”. Dobra sława Job była cenniejsza niż jakiekolwiek dobre perfumy lub materiały.

Praca 12:4: „Śmieję się z moich przyjaciół; ja, który wzywam Boga, a on odpowiada mi; jestem źródłem kpiny, sprawiedliwego, prawego człowieka”. Job, mimo że był sprawiedliwy i sprawiedliwy, stał się źródłem śmiechu dla swoich przyjaciół po utracie wszystkiego.

Psalm 25:14: „Sekret Pana jest dla tych, którzy go boją się, a on pozna ich koncert”. Job miał głęboki związek z Bogiem i wiedział, że jego sprawiedliwość i prawość zostały przez niego rozpoznane, nawet jeśli jego przyjaciele nie rozumieli.


Rozdziały: