Księga Przysłów, 7
1. Synu, przestrzegaj słów moich, moje nakazy przechowuj u siebie!
1. fili mi custodi sermones meos et præcepta mea reconde tibi
2. Strzeż mych nakazów, byś żył, jak źrenicy oka - mych uwag.
2. serva mandata mea et vives et legem meam quasi pupillam oculi tui
3. Do palca je swego przymocuj, na tablicy serca je zapisz.
3. liga eam in digitis tuis scribe illam in tabulis cordis tui
4. Mów do mądrości: Ma siostro! przyjaciółką nazywaj roztropność,
4. dic sapientiæ soror mea es et prudentiam voca amicam tuam
5. abyś się ustrzegł przed cudzą żoną, przed obcą, co mowę ma gładką.
5. ut custodiat te a muliere extranea et ab aliena quæ verba sua dulcia facit
6. Przez okno bowiem swego domu, przez kratę się przyglądałem,
6. de fenestra enim domus meæ per cancellos prospexi
7. ujrzałem wśród nieświadomych, poznałem pomiędzy chłopcami młodzieńca lekkomyślnego.
7. et video parvulos considero vecordem juvenem
8. Przechodził ulicą obok narożnika, na drogę do domu jej wstąpił,
8. qui transit in platea juxta angulum et propter viam domus illius graditur
9. o zmroku, o późnej godzinie, pod osłoną nocnych ciemności.
9. in obscuro advesperascente die in noctis tenebris et caligine
10. Oto kobieta wychodzi naprzeciw - strój nierządnicy, a zamiar ukryty,
10. et ecce mulier occurrit illi ornatu meretricio præparata ad capiendas animas garrula et vaga
11. wzburzona, nieopanowana, nie ustoi w domu jej noga:
11. quietis inpatiens nec valens in domo consistere pedibus suis
12. to na ulicy, to na placu, na każdym rogu czatuje.
12. nunc foris nunc in plateis nunc juxta angulos insidians
13. Chwyciła go i obejmuje, z bezczelną miną doń rzekła:
13. adprehensumque deosculatur juvenem et procaci vultu blanditur dicens
14. Miałam złożyć ofiarę biesiadną, dziś dopełniłam swych ślubów,
14. victimas pro salute debui hodie reddidi vota mea
15. wyszłam tobie naprzeciw, zaczęłam cię szukać, znalazłam.
15. idcirco egressa sum in occursum tuum desiderans te videre et repperi
16. Kilimem swe łoże wysłałam, kobiercem wzorzystym z Egiptu,
16. intexui funibus lectum meum stravi tapetibus pictis ex Ægypto
17. swą pościel mirrą skropiłam, aloesem i cynamonem.
17. aspersi cubile meum murra et alœ et cinnamomo
18. Chodź, pijmy rozkosz do rana, miłością się cieszmy,
18. veni inebriemur uberibus donec inlucescat dies et fruamur cupitis amplexibus
19. bo mąż poza domem przebywa, udał się w drogę daleką:
19. non est enim vir in domo sua abiit via longissima
20. wór pieniędzy zabrał ze sobą, ma wrócić na pełnię księżyca.
20. sacculum pecuniæ secum tulit in die plenæ lunæ reversurus est domum suam
21. Omamiła go długą namową, pochlebstwem swych warg go uwiodła;
21. inretivit eum multis sermonibus et blanditiis labiorum protraxit illum
22. podążył tuż za nią niezwłocznie, jak wół, co idzie na rzeź, jak jeleń związany powrozem,
22. statim eam sequitur quasi bos ductus ad victimam et quasi agnus lasciviens et ignorans quod ad vincula stultus trahatur
23. aż strzała przeszyje wątrobę; jak wróbel, co wpada w sidło, nieświadom, że idzie o życie.
23. donec transfigat sagitta jecur ejus velut si avis festinet ad laqueum et nescit quia de periculo animæ illius agitur
24. Teraz, synowie, słuchajcie mnie, zważajcie na słowa ust moich:
24. nunc ergo fili audi me et adtende verba oris mei
25. niechaj twe serce w jej stronę nie zbacza, po ścieżkach jej się nie błąkaj;
25. ne abstrahatur in viis illius mens tua neque decipiaris semitis ejus
26. bo wielu raniła, strąciła ich wielu - a wszystkich zabiła.
26. multos enim vulneratos dejecit et fortissimi quique interfecti sunt ab ea
27. Dom jej drogą jest do Szeolu: co w podwoje śmierci prowadzi.
27. viæ inferi domus ejus penetrantes interiora mortis
