Księga Powtórzonego Prawa, 32

1. Uważajcie, niebiosa, na to, co powiem, słów moich ust słuchaj, ziemio.

1. audite cæli quæ loquor audiat terra verba oris mei

2. Nauka moja niech spływa jak deszcz, niech słowo me pada jak rosa, jak deszcz rzęsisty na zieleń, jak deszcz dobroczynny na trawę.

2. concrescat in pluvia doctrina mea fluat ut ros eloquium meum quasi imber super herbam et quasi stillæ super gramina

3. Gdyż głosić chcę imię Pana: uznajcie wielkość Boga naszego;

3. quia nomen Domini invocabo date magnificentiam Deo nostro

4. On Skała, dzieło Jego doskonałe, bo wszystkie drogi Jego są słuszne; On Bogiem wiernym, a nie zwodniczym, On sprawiedliwy i prawy.

4. Dei perfecta sunt opera et omnes viæ ejus judicia Deus fidelis et absque ulla iniquitate justus et rectus

5. Zgrzeszyły przeciw Niemu Nie-Jego-Dzieci, lecz ich zwyrodnienie, pokolenie zwichnięte, nieprawe.

5. peccaverunt ei non filii ejus in sordibus generatio prava atque perversa

6. Więc tak odpłacać chcesz Panu, ludu głupi, niemądry? Czy nie On twym ojcem, twym stwórcą? Wszak On cię uczynił, umocnił.

6. hæcine reddis Domino popule stulte et insipiens numquid non ipse est pater tuus qui possedit et fecit et creavit te

7. Na dawne dni sobie wspomnij. Rozważajcie lata poprzednich pokoleń. Zapytaj ojca, by ci oznajmił, i twoich starców, niech ci powiedzą.

7. memento dierum antiquorum cogita generationes singulas interroga patrem tuum et adnuntiabit tibi majores tuos et dicent tibi

8. Kiedy Najwyższy rozgraniczał narody, rozdzielał synów człowieczych, wtedy ludom granice wytyczał według liczby synów Izraela;

8. quando dividebat Altissimus gentes quando separabat filios Adam constituit terminos populorum juxta numerum filiorum Israël

9. bo Jego lud jest własnością Pana, dziedzictwem Jego wydzielonym jest Jakub.

9. pars autem Domini populus ejus Jacob funiculus hereditatis ejus

10. Na pustej ziemi go znalazł, na pustkowiu, wśród dzikiego wycia, opiekował się nim i pouczał, strzegł jak źrenicy oka.

10. invenit eum in terra deserta in loco horroris et vastæ solitudinis circumduxit eum et docuit et custodivit quasi pupillam oculi sui

11. Jak orzeł, co gniazdo swoje ożywia, nad pisklętami swoimi krąży, rozwija swe skrzydła i bierze je, na sobie samym je nosi -

11. sicut aquila provocans ad volandum pullos suos et super eos volitans expandit alas suas et adsumpsit eum atque portavit in umeris suis

12. tak Pan sam go prowadził, nie było z nim boga obcego.

12. Dominus solus dux ejus fuit et non erat cum eo deus alienus

13. Na wyżyny świata go wyprowadził i żywił bogactwami pola. Pozwolił mu miód wysysać ze skały i oliwę z najtwardszej opoki.

13. constituit eum super excelsam terram ut comederet fructus agrorum ut sugeret mel de petra oleumque de saxo durissimo

14. Śmietanę od krów, a mleko od owiec jeść wraz z łojem baranków, baranów, synów Baszanu, i kozłów razem z najczystszą pszenicą. Krew piłeś winogron - mocne wino.

14. butyrum de armento et lac de ovibus cum adipe agnorum et arietum filiorum Basan et hircos cum medulla tritici et sanguinem uvæ biberet meracissimum

15. Utył Jeszurun i wierzga - grubyś, tłusty, otyły. Boga, Stwórcę swego porzucił, zelżył Skałę, swoje ocalenie.

15. incrassatus est dilectus et recalcitravit incrassatus inpinguatus dilatatus dereliquit Deum factorem suum et recessit a Deo salutari suo

16. Bogami obcymi do zazdrości Go pobudzają i gniewają obrzydliwościami.

16. provocaverunt eum in diis alienis et in abominationibus ad iracundiam concitaverunt

17. Złym duchom składają ofiary, nie Bogu, bogom, których oni nie znają, nowym, świeżo przybyłym - nie służyli im wasi przodkowie.

17. immolaverunt dæmonibus et non Deo diis quos ignorabant novi recentesque venerunt quos non coluerunt patres eorum

18. Gardzisz Skałą, co ciebie zrodziła, zapomniałeś o Bogu, który cię zrodził.

18. Deum qui te genuit dereliquisti et oblitus es Domini creatoris tui

19. Zobaczył to Pan i wzgardził, oburzony na własnych synów i córki.

19. vidit Dominus et ad iracundiam concitatus est quia provocaverunt eum filii sui et filiæ

20. i rzekł: Odwrócę od nich oblicze, zobaczę ich koniec, gdyż są narodem niestałym, dziećmi, w których nie ma wierności.

20. et ait abscondam faciem meam ab eis et considerabo novissima eorum generatio enim perversa est et infideles filii

21. Mnie do zazdrości pobudzili nie-bogiem, rozjątrzyli Mnie swymi czczymi bożkami; i Ja ich do zazdrości pobudzę nie-ludem, rozjątrzę ich głupim narodem.

21. ipsi me provocaverunt in eo qui non erat Deus et inritaverunt in vanitatibus suis et ego provocabo eos in eo qui non est populus et in gente stulta inritabo illos

22. Zapłonął żar mego gniewu, co sięga do głębin Szeolu, pożera ziemię z plonami, podwaliny gór zapala.

22. ignis succensus est in furore meo et ardebit usque ad inferni novissima devorabitque terram cum germine suo et montium fundamenta conburet

23. Zgromadzę na nich nieszczęścia, wypuszczę na nich swe strzały,

23. congregabo super eos mala et sagittas meas conplebo in eis

24. zmorzy ich głód, gorączka ich strawi i złośliwa zaraza. Wbiję w nich kły dzikich zwierząt z jadem tych, co pełzają w prochu.

24. consumentur fame et devorabunt eos aves morsu amarissimo dentes bestiarum inmittam in eos cum furore trahentium super terram atque serpentium

25. Na dworze miecz będzie ich pozbawiał dzieci, a przerażenie po domach, tak młodzieńców jak panny, niemowlę ssące i starca.

25. foris vastabit eos gladius et intus pavor juvenem simul ac virginem lactantem cum homine sene

26. I rzekłem: Ja ich wygładzę, wygubię ich pamięć u ludzi.

26. dixi ubinam sunt cessare faciam ex hominibus memoriam eorum

27. Alem się bał drwiny wroga, że przeciwnicy ich będą się łudzić, mówiąc: Nasza ręka przemożna, a nie Pan uczynił to wszystko.

27. sed propter iram inimicorum distuli ne forte superbirent hostes eorum et dicerent manus nostra excelsa et non Dominus fecit hæc omnia

28. Gdyż jest to plemię niemądre i nie mające rozwagi.

28. gens absque consilio est et sine prudentia

29. Jako roztropni zdołaliby pojąć, zważaliby na swój koniec:

29. utinam saperent et intellegerent ac novissima providerent

30. Jak może jeden odpędzać tysiące, a dwóch odpierać dziesięć tysięcy? Dlatego, że ich sprzedała ich Skała, że Pan na łup ich wydał.

30. quomodo persequatur unus mille et duo fugent decem milia nonne ideo quia Deus suus vendidit eos et Dominus conclusit illos

31. Bo skała ich nie jest jak nasza Skała, świadkami tego nasi wrogowie.

31. non enim est Deus noster ut deus eorum et inimici nostri sunt judices

32. Bo winny ich szczep ze szczepu Sodomy lub z pól uprawnych Gomory; ich grona to grona trujące, co gorzkie mają jagody;

32. de vinea Sodomorum vinea eorum et de suburbanis Gomorræ uva eorum uva fellis et botri amarissimi

33. ich wino jest jadem smoków, gwałtowną trucizną żmijową.

33. fel draconum vinum eorum et venenum aspidum insanabile

34. Czy nie jest to u Mnie schowane, opatrzone pieczęcią w mych skarbach?

34. nonne hæc condita sunt apud me et signata in thesauris meis

35. Moja jest odpłata i kara, w dniu, gdy się noga ich potknie. Nadchodzi bowiem dzień klęski, los ich gotowy, już blisko.

35. mea est ultio et ego retribuam in tempore ut labatur pes eorum juxta est dies perditionis et adesse festinant tempora

36. Bo Pan swój naród obroni, litość okaże swym sługom; gdy ujrzy, że ręka omdlała, że niewolników już nie ma ni wolnych.

36. judicabit Dominus populum suum et in servis suis miserebitur videbit quod infirmata sit manus et clausi quoque defecerint residuique consumpti sint

37. I powie: A gdzież ich bogowie, opoka, do której się uciekali?

37. et dicet ubi sunt dii eorum in quibus habebant fiduciam

38. Ci, co zjadali tłuste ich żertwy i wino pili z ich płynnych ofiar? Niech wstaną i niech wam pomogą, niech staną się waszą obroną.

38. de quorum victimis comedebant adipes et bibebant vinum libaminum surgant et opitulentur vobis et in necessitate vos protegant

39. Patrzcie teraz, że Ja jestem, Ja jeden, i nie ma ze Mną żadnego boga. Ja zabijam i Ja sam ożywiam, Ja ranię i Ja sam uzdrawiam, że nikt z mojej ręki nie uwalnia.

39. videte quod ego sim solus et non sit alius deus præter me ego occidam et ego vivere faciam percutiam et ego sanabo et non est qui de manu mea possit eruere

40. Podnoszę rękę ku niebu i mówię: Tak, Ja żyję na wieki.

40. levabo ad cælum manum meam et dicam vivo ego in æternum

41. Gdy miecz błyszczący wyostrzę i wyrok wykona ma ręka, na swoich wrogach się pomszczę, odpłacę tym, którzy Mnie nienawidzą.

41. si acuero ut fulgur gladium meum et arripuerit judicium manus mea reddam ultionem hostibus meis et his qui oderunt me retribuam

42. Upoję krwią moje strzały, mój miecz napasie się mięsem, krwią poległych i uprowadzonych, głowami dowódców nieprzyjacielskich.

42. inebriabo sagittas meas sanguine et gladius meus devorabit carnes de cruore occisorum et de captivitate nudati inimicorum capitis

43. Chwalcie, narody, lud Jego: bo On odpłaci za krew swoich sług, odda zapłatę swym wrogom, oczyści kraj swego ludu.

43. laudate gentes populum ejus quia sanguinem servorum suorum ulciscetur et vindictam retribuet in hostes eorum et propitius erit terræ populi sui

44. Poszedł więc Mojżesz z Jozuem, synem Nuna, i wypowiedział wszystkie słowa tej pieśni do uszu ludu.

44. venit ergo Moses et locutus est omnia verba cantici hujus in auribus populi ipse et Josue filius Nun

45. Gdy Mojżesz skończył wygłaszać wszystkie te słowa do całego Izraela,

45. conplevitque omnes sermones istos loquens ad universum Israël

46. rzekł do nich: Weźcie sobie do serca te wszystkie słowa, które ja wam dzisiaj ogłaszam, nakażcie waszym dzieciom pilnie strzec wszystkich słów tego Prawa.

46. et dixit ad eos ponite corda vestra in omnia verba quæ ego testificor vobis hodie ut mandetis ea filiis vestris custodire et facere et implere universa quæ scripta sunt legis hujus

47. Nie jest ono bowiem dla was rzeczą błahą, bo jest waszym życiem i dzięki niemu długo żyć będziecie na ziemi, do której idziecie przez Jordan, aby ją posiąść.

47. quia non in cassum præcepta sunt vobis sed ut singuli in eis viverent quæ facientes longo perseveretis tempore in terra ad quam Jordane transmisso ingredimini possidendam

48. Potem rzekł Pan do Mojżesza tego samego dnia:

48. locutusque est Dominus ad Mosen in eadem die dicens

49. Wstąp na tę górę Abarim: górę Nebo, w ziemi Moabu naprzeciw Jerycha, i spójrz na ziemię Kanaan, którą daję w posiadanie Izraelitom.

49. ascende in montem istum Abarim id est transituum in montem Nebo qui est in terra Moab contra Hiericho et vide terram Chanaan quam ego tradam filiis Israël obtinendam et morere in monte

50. Umrzesz tam na górze, na którą wejdziesz, i połączysz się ze swymi przodkami, jak zmarł Aaron, brat twój, na górze Hor i połączył się ze swymi przodkami.

50. quem conscendens jungeris populis tuis sicut mortuus est Aaron frater tuus in monte Hor et adpositus populis suis

51. Ponieważ nie byliście mi wierni między Izraelitami przy wodach Meriba pod Kadesz, na pustyni Sin, nie objawiliście mej świętości wśród Izraelitów,

51. quia prævaricati estis contra me in medio filiorum Israël ad aquas Contradictionis in Cades deserti Sin et non sanctificastis me inter filios Israël

52. dlatego tylko z daleka ujrzysz tę ziemię, lecz ty tam nie wejdziesz do tej krainy, którą Ja daję Izraelitom.

52. e contra videbis terram et non ingredieris in eam quam ego dabo filiis Israël