1. El año en que murió el rey Ozías, vi al Señor sentado en un trono elevado y alto, y el ruedo de su manto llenaba el Templo.
2. Por encima de él había serafines. Cada uno de ellos tenía seis alas: con dos se cubrían el rostro, con dos los pies y con las otras volaban.
3. Y gritaban, respondiéndose el uno al otro: «Santo, Santo, Santo es Yavé de los ejércitos, su Gloria llena la tierra toda.»
4. Los postes de piedra de la entrada temblaban a la voz del que gritaba y la Casa se llenaba de humo. Yo exclamé:
5. «¡Ay de mí, estoy perdido, porque soy un hombre de labios impuros y vivo entre un pueblo de labios impuros, y mis ojos han visto al rey, Yavé de los Ejércitos!»
6. Entonces voló hacia mí uno de los serafines. Tenía un carbón encendido que había tomado del altar con unas tenazas,
7. tocó con él mi boca y dijo: «Mira, esto ha tocado tus labios, tu falta ha sido perdonada y tu pecado, borrado.»
8. Y oí la voz del Señor que decía: «¿A quién enviaré, y quién irá por nosotros?» Y respondí: «Aquí me tienes, mándame a mí.»
9. El me dijo: «Ve y dile a este pueblo: Por más que ustedes escuchen, no entenderán; por más que ustedes miren, nunca ven."
10. ¡Puedes ir! Se pondrá más pesado el corazón de este pueblo, se volverán sordos sus oídos y se les pegarán sus ojos. ¿Acaso se atreverían a ver con sus ojos, y a oír sus oídos, para que comprenda su corazón, y se conviertan y recuperen la salud.»
11. Yo dije: «¿Hasta cuándo, Señor?» Y él me respondió:
12. «Hasta que las ciudades queden destruidas y sin habitantes, las casas desocupadas y la tierra abandonada; hasta que Yavé haya expulsado a los hombres y la soledad en el país sea grande.
13. Y si quedara solamente la décima parte, también habría de ser entregada al fuego, como hacen con la raíz de la encina y del roble. De la raíz, sin embargo, brotará una raza santa.»
Przypisy:
6:1-4 - Izajasz ma wizję tronu Bożego, gdzie serafini obwieszczają świętość Boga. Scena ta podkreśla absolutną czystość Boga i Jego oddzielenie od grzechu, inspirując do czci i pokory (zob. także Obj. 4:8 i Hbr 12:29).
6:5-7 - Izajasz, świadomy swojego grzechu, woła o oczyszczenie. Bóg oczyszcza Izajasza rozżarzonym węglem, symbolizującym odkupienie i powołanie do świętości dla wszystkich, którzy Mu służą (zob. także Psalm 51:10 i 1 Jana 1:9).
6:8 - Bóg pyta: „Kogo mam posłać?”, a Izajasz natychmiast odpowiada: „Oto jestem, poślij mnie!”. Ta gotowość do służenia Bogu jest przykładem zaangażowania i gotowości do wypełniania boskiej misji (zobacz także Wyjścia 3:10 i Rzymian 12:1).
6:9-10 - Izajasz przekazuje ludowi orędzie sądu, wskazując, że będą słuchać, ale nie zrozumieją. Odzwierciedla to zatwardziałość ludzkiego serca i potrzebę pokuty (zob. także Mt 13,14-15 i J 12,40).
6:11-13 - Izajasz pyta, jak długo będzie trwał sąd, a Bóg odpowiada, że aż ziemia opustoszeje, ale z obietnicą nadziei, bo pozostanie resztka. Ta wizja ukazuje sprawiedliwość i wierność Boga (zob. także Rz 11,5 i Iz 1,9).
Wersety związane z Isaías, 6:
Rozdział 6 Księgi Izajasza opisuje prorocze powołanie Izajasza. Jak świętość Boga przemienia życie? Ten wizjonerski tekst opisuje spotkanie proroka ze świętym Bogiem, jego oczyszczenie i powołanie. W rozdziale poruszane są takie tematy jak transcendencja Boga, potrzeba oczyszczenia i misja prorocza. Księga Izajasza 6 ukazuje podstawy proroczego autorytetu Izajasza. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odnoszą się do przemieniającego doświadczenia tego przełomowego rozdziału.
Jana 12:41: "Izajasz powiedział to, ponieważ widział chwałę Jezusa i mówił o Nim." - Jan interpretuje wizję Izajasza 6 jako wizję Chrystusa, łączącą Stary i Nowy Testament.
Objawienie 4:8: "Każde z nich miało po sześć skrzydeł i było pełne oczu wokół i pod skrzydłami. Dzień i noc powtarzają bez przerwy: „Święty, Święty, Święty jest Pan, Bóg Wszechmogący, który był i który jest, i który ma przyjść”." - Wizja Jana dotycząca istot niebiańskich przypomina wizję Izajasza dotyczącą serafinów z Izajasza 6:2-3.
Dzieje Apostolskie 28:25-27: "Duch Święty przemówił dobrze do ich przodków za pośrednictwem proroka Izajasza, gdy powiedział: „Idź do tego ludu i powiedz: Nawet jeśli będziesz zawsze słuchał, nigdy nie zrozumiesz; Nawet jeśli zawsze widzą, nigdy tego nie zauważą. [...]”" - Paweł cytuje Izajasza 6:9-10, aby wyjaśnić odrzucenie ewangelii przez niektórych Żydów.
Łukasza 5:8: "Widząc to Szymon Piotr upadł do stóp Jezusa i powiedział: Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiekiem grzesznym!" - Reakcja Piotra na świętość Jezusa odzwierciedla reakcję Izajasza na obecność Boga w Księdze Izajasza 6:5.
Efezjan 6:19-20: "Módlcie się także za mnie, abym, gdy będę przemawiał, otrzymał wiadomość, abym bez lęku mógł poznać tajemnicę ewangelii, której jestem ambasadorem związanym w kajdanach. Módlcie się, aby trwając w Nim, móc mówić z odwagą, tak jak to konieczne." - Paweł, jako „posłany” ewangelii, powtarza polecenie Izajasza z Izajasza 6:8-9.
FAQ:
Co się wydarzyło, gdy Izajasz ujrzał wizję Boga w świątyni?
Izajasz miał wizję Boga siedzącego na tronie, a serafiny Go wychwalały. Czuł się nieczysty, ale został oczyszczony przez serafina, który dotknął jego ust rozżarzonym węglem. (Izajasz 6:1-7)
O co Bóg poprosił Izajasza po jego oczyszczeniu?
Bóg powołał Izajasza na swojego posłańca, mimo że wiedział, iż ludzie będą uparci i nie posłuchają. Izajasz przyjął misję. (Izajasz 6:8-10)
Jak Izajasz zareagował na misję, którą powierzył mu Bóg?
Izajasz szybko odpowiedział, mówiąc: „Oto ja, poślij mnie”, gotów wypełnić wolę Bożą pomimo trudności. (Izajasz 6:8)
Jak Izajasz opisuje niewiarę ludzi?
Izajasz mówi o zatwardziałości serc ludzi, że będą ślepi i głusi na Boże orędzie i że będą cierpieć z powodu swojej odmowy słuchania. (Izajasz 6:9-10)
Jaki będzie rezultat posługi Izajasza wśród ludu Izraela?
Rezultatem tego miało być zatwardziałość ludu, ale jednocześnie mała część Izraela miała zostać zachowana, symbolizowana przez „łodygę”, która wypuści nowe pędy. (Izajasz 6:11-13)