Evangelio según San Juan, 5
1. Después de esto se celebraba una fiesta de los judíos, y Jesús subió a Jerusalén.
1. Post haec erat dies festus Iu daeorum, et ascendit Iesus Hie rosolymam.
2. Hay en Jerusalén, cerca de la Puerta de las Ovejas, una piscina llamada en hebreo Betesda. Tiene ésta cinco pórticos,
2. Est autem Hierosolymis, super Probatica, piscina, quae cognominatur Hebraice Bethsatha, quinque porticus habens.
3. y bajo los pórticos yacía una multitud de enfermos, ciegos, cojos, tullidos (y paralíticos. Todos esperaban que el agua se agitara,
3. In his iacebat multitudo languentium, caecorum, claudorum, aridorum.
4. porque un ángel del Señor bajaba de vez en cuando y removía el agua; y el primero que se metía después de agitarse el agua quedaba sano de cualquier enfermedad que tuviese.)
4. Erat autem quidam homo ibi triginta et octo annos habens in infirmitate sua.
5. Había allí un hombre que hacía treinta y ocho años que estaba enfermo.
5. []
6. Jesús lo vio tendido, y cuando se enteró del mucho tiempo que estaba allí, le dijo: «¿Quieres sanar?»
6. Hunc cum vidisset Iesus iacentem, et cognovisset quia multum iam tempus habet, dicit ei: “Vis sanus fieri?”.
7. El enfermo le contestó: «Señor, no tengo a nadie que me meta en la piscina cuando se agita el agua, y mientras yo trato de ir, ya se ha metido otro.»
7. Respondit ei languidus: “Domine, hominem non habeo, ut, cum turbata fuerit aqua, mittat me in piscinam; dum autem venio ego, alius ante me descendit”.
8. Jesús le dijo: «Levántate, toma tu camilla y anda.»
8. Dicit ei Iesus: “Surge, tolle grabatum tuum et ambula”.
9. Al instante el hombre quedó sano, tomó su camilla y empezó a caminar. Pero aquel día era sábado.
9. Et statim sanus factus est homo et sustulit grabatum suum et ambulabat. Erat autem sabbatum in illo die.
10. Por eso los judíos dijeron al que acababa de ser curado: «Hoy es día sábado, y la Ley no permite que lleves tu camilla a cuestas.»
10. Dicebant ergo Iudaei illi, qui sanatus fuerat: “Sabbatum est, et non licet tibi tollere grabatum tuum”.
11. El les contestó: «El que me sanó me dijo: Toma tu camilla y anda.»
11. Ille autem respondit eis: “Qui me fecit sanum, ille mihi dixit: “Tolle grabatum tuum et ambula””.
12. Le preguntaron: «¿Quién es ese hombre que te ha dicho: Toma tu camilla y anda?»
12. Interrogaverunt eum: “Quis est ille homo, qui dixit tibi: “Tolle et ambula”?”.
13. Pero el enfermo no sabía quién era el que lo había sanado, pues Jesús había desaparecido entre la multitud reunida en aquel lugar.
13. Is autem, qui sanus fuerat effectus, nesciebat quis esset; Iesus enim declinavit a turba constituta in loco.
14. Más tarde Jesús se encontró con él en el Templo y le dijo: «Ahora estás sano, pero no vuelvas a pecar, no sea que te suceda algo peor.»
14. Postea invenit eum Iesus in templo et dixit illi: “Ecce sanus factus es; iam noli peccare, ne deterius tibi aliquid contingat”.
15. El hombre se fue a decir a los judíos que era Jesús el que lo había curado.
15. Abiit ille homo et nuntiavit Iudaeis quia Iesus esset, qui fecit eum sanum.
16. Por eso los judíos perseguían a Jesús, porque hacía tales curaciones en día sábado.
16. Et propterea persequebantur Iudaei Iesum, quia haec faciebat in sabbato.
17. Pero Jesús les respondió: «Mi Padre sigue trabajando, y yo también trabajo.»
17. Iesus autem respondit eis: “Pater meus usque modo operatur, et ego operor”.
18. Y los judíos tenían más ganas todavía de matarle, porque además de quebrantar la ley del sábado, se hacía a sí mismo igual a Dios, al llamarlo su propio Padre.
18. Propterea ergo magis quaerebant eum Iudaei interficere, quia non solum solvebat sabbatum, sed et Patrem suum dicebat Deum, aequalem se faciens Deo.
19. Jesús les dirigió la palabra: «En verdad les digo: El Hijo no puede hacer nada por su cuenta, sino sólo lo que ve hacer al Padre. Todo lo que haga éste, lo hace también el Hijo.
19. Respondit itaque Iesus et dixit eis: “Amen, amen dico vobis: Non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem; quaecumque enim ille faciat, haec et Filius similiter facit.
20. El Padre ama al Hijo y le enseña todo lo que él hace, y le enseñará cosas mucho más grandes que éstas, que a ustedes los dejarán atónitos.
20. Pater enim diligit Filium et omnia demonstrat ei, quae ipse facit, et maiora his demonstrabit ei opera, ut vos miremini.
21. Como el Padre resucita a los muertos y les da la vida, también el Hijo da la vida a los que quiere.
21. Sicut enim Pater suscitat mortuos et vivificat, sic et Filius, quos vult, vivificat.
22. Del mismo modo, el Padre no juzga a nadie, sino que ha entregado al Hijo la responsabilidad de juzgar,
22. Neque enim Pater iudicat quemquam, sed iudicium omne dedit Filio,
23. para que todos honren al Hijo como honran al Padre. El que no honra al Hijo, tampoco honra al Padre que lo ha enviado.
23. ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem. Qui non honorificat Filium, non honorificat Patrem, qui misit illum.
24. En verdad les digo: El que escucha mi palabra y cree en el que me ha enviado, vive de vida eterna; ya no habrá juicio para él, porque ha pasado de la muerte a la vida.
24. Amen, amen dico vobis: Qui verbum meum audit et credit ei, qui misit me, habet vitam aeternam et in iudicium non venit, sed transiit a morte in vitam.
25. Sepan que viene la hora, y ya estamos en ella, en que los muertos oirán la voz del Hijo de Dios, y los que la escuchen vivirán.
25. Amen, amen dico vobis: Venit hora, et nunc est, quando mortui audient vocem Filii Dei et, qui audierint, vivent.
26. Así como el Padre tiene vida en sí mismo, también ha dado al Hijo tener vida en sí mismo.
26. Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso;
27. Y además le ha dado autoridad para llevar a cabo el juicio, porque es hijo de hombre.
27. et potestatem dedit ei iudicium facere, quia Filius hominis est.
28. No se asombren de esto; llega la hora en que todos los que estén en los sepulcros oirán mi voz.
28. Nolite mirari hoc, quia venit hora, in qua omnes, qui in monumentis sunt, audient vocem eius;
29. Los que obraron el bien resucitarán para la vida, pero los que obraron el mal irán a la condenación.
29. et procedent, qui bona fecerunt, in resurrectionem vitae, qui vero mala egerunt, in resurrectionem iudicii.
30. Yo no puedo hacer nada por mi cuenta, sino que juzgo conforme a lo que escucho; así mi juicio es recto, porque no busco mi voluntad, sino la voluntad de Aquel que me envió.
30. Non possum ego a meipso facere quidquam; sicut audio, iudico, et iudicium meum iustum est, quia non quaero voluntatem meam, sed voluntatem eius, qui misit me.
31. Si yo hago de testigo en mi favor, mi testimonio no tendrá valor.
31. Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum;
32. Pero Otro está dando testimonio de mí, y yo sé que es verdadero cuando da testimonio de mí.
32. alius est, qui testimonium perhibet de me, et scio quia verum est testimonium, quod perhibet de me.
33. Ustedes mandaron interrogar a Juan, y él dio testimonio de la verdad.
33. Vos misistis ad Ioannem, et testimonium perhibuit veritati;
34. Yo les recuerdo esto para bien de ustedes, para que se salven, porque personalmente yo no me hago recomendar por hombres.
34. ego autem non ab homine testimonium accipio, sed haec dico, ut vos salvi sitis.
35. Juan era una antorcha que ardía e iluminaba, y ustedes por un tiempo se sintieron a gusto con su luz.
35. Ille erat lucerna ardens et lucens; vos autem voluistis exsultare ad horam in luce eius.
36. Pero yo tengo un testimonio que vale más que el de Juan: son las obras que el Padre me encomendó realizar. Estas obras que yo hago hablan por mí y muestran que el Padre me ha enviado.
36. Ego autem habeo testimonium maius Ioanne; opera enim, quae dedit mihi Pater, ut perficiam ea, ipsa opera, quae ego facio, testimonium perhibent de me, quia Pater me misit;
37. Y el Padre que me ha enviado también da testimonio de mí. Ustedes nunca han oído su voz ni visto su rostro;
37. et, qui misit me, Pater, ipse testimonium perhibuit de me. Neque vocem eius umquam audistis neque speciem eius vidistis;
38. y tampoco tienen su palalabra, pues no creen al que él ha enviado.
38. et verbum eius non habetis in vobis manens, quia, quem misit ille, huic vos non creditis.
39. Ustedes escudriñan las Escrituras pensando que encontrarán en ellas la vida eterna, y justamente ellas dan testimonio de mí.
39. Scrutamini Scripturas, quia vos putatis in ipsis vitam aeternam habere; et illae sunt, quae testimonium perhibent de me.
40. Sin embargo ustedes no quieren venir a mí para tener vida.
40. Et non vultis venire ad me, ut vitam habeatis.
41. Yo no busco la alabanza de los hombres.
41. Gloriam ab hominibus non accipio,
42. Sé sin embargo que el amor de Dios no está en ustedes,
42. sed cognovi vos, quia dilectionem Dei non habetis in vobis.
43. porque he venido en nombre de mi Padre, y ustedes no me reciben. Si algún otro viene en su propio nombre, a ése sí lo acogerán.
43. Ego veni in nomine Patris mei, et non accipitis me; si alius venerit in nomine suo, illum accipietis.
44. Mientras hacen caso de las alabanzas que se dan unos a otros y no buscan la gloria que viene del Unico Dios, ¿cómo podrán creer?
44. Quomodo potestis vos credere, qui gloriam ab invicem accipitis, et gloriam, quae a solo est Deo, non quaeritis?
45. No piensen que seré yo quien los acuse ante el Padre. Es Moisés quien los acusa, aquel mismo en quien ustedes confían.
45. Nolite putare quia ego accusaturus sim vos apud Patrem; est qui accuset vos: Moyses, in quo vos speratis.
46. Si creyeran a Moisés, me creerían también a mí, porque él escribió de mí.
46. Si enim crederetis Moysi, crederetis forsitan et mihi; de me enim ille scripsit.
47. Pero si ustedes no creen lo que escribió Moisés, ¿cómo van a creer lo que les digo yo?»
47. Si autem illius litteris non creditis, quomodo meis verbis credetis?”.
