1. Oh! Se rasgásseis os céus, se descêsseis para fazer desabar diante de vós as montanhas,
2. como o fogo faz fundir a cera, como a chama faz evaporar a água, assim faríeis conhecer a vossos adversários quem sois, e as nações tremeriam diante de vós,*
3. vendo-vos executar prodígios inesperados dos quais nunca se tinha ouvido falar. Ah! Se descêsseis, e as montanhas fossem sacudidas diante de vós!
4. Nenhum ouvido ouviu, olho algum viu outro deus salvar assim aqueles que contam com ele.*
5. Vós vindes à frente daqueles que procedem bem, e se recordam de vossas vias. Eis que vos irritastes, e nós éramos culpados; isso perdura há muito tempo: como seríamos salvos?
6. Todos nós nos tornamos como homens impuros, nossas boas ações são como roupa manchada; como folhas todos nós murchamos, levados por nossos pecados como folhas pelo vento.
7. Não há ninguém para invocar vosso nome, para recuperar-se e a vós se afeiçoar, porque nos escondeis a vossa face, e nos deixais ir a nossos pecados.
8. E, no entanto, Senhor, vós sois nosso pai; nós somos a argila da qual sois o oleiro: todos nós fomos modelados por vossas mãos.
9. Oh! Senhor, não vos irriteis excessivamente! Não guardeis a lembrança da culpa indefinidamente. Olhai, pois! Somos vosso povo:
10. apesar disso, vossas cidades santas tornaram-se um deserto, Sião tornou-se um ermo, Jerusalém, uma solidão.*
11. Nosso santo e glorioso templo, onde nossos antepassados celebravam vossos louvores, tornou-se presa das chamas: tudo o que tínhamos de precioso foi saqueado.
12. A esse espetáculo, Senhor, podereis ficar insensível? Guardar silêncio e humilhar-nos mais ainda?
Bíblia Ave Maria - Wszystkie prawa zastrzeżone.
Przypisy:
64:1-3 - Prorok tęskni za objawieniem się Boga, prosząc Go, aby zstąpił i objawił swoją moc w niezwykły sposób. To wołanie odzwierciedla pragnienie ujrzenia chwały Bożej (zob. także Wj 19,18 i Ap 6,14).
64:4-5 - Bóg jest opisany jako Ten, który działa dla tych, którzy na Niego czekają. Prorok przyznaje, że Bóg błogosławi sprawiedliwych i odpowiada tym, którzy czynią sprawiedliwość (zob. także Psalm 31:19 i 1 Koryntian 2:9).
64:6-7 - Grzech porównany jest do nieczystego ubrania, a ludzie uznają swoją całkowitą zależność od Bożego miłosierdzia. Podkreśla to potrzebę pokuty i łaski (zob. także Rz 3,23-24 i Ef 2,8-9).
64:8-9 - Bóg jest porównany do garncarza, który kształtuje swój lud jak glinę. Ta metafora podkreśla Boską suwerenność i pokorę niezbędną dla ludu Bożego (zob. także Jeremiasza 18:6 i Rzymian 9:20-21).
64:10-12 - Prorok lamentuje nad spustoszeniem Jerozolimy i woła o miłosierdzie, prosząc Boga, aby nie milczał w obliczu upadku swojego ludu (zobacz także Psalm 74:1-3 i Lamentacje 5:19-21).
Wersety związane z Isaías, 64:
Rozdział 64 Izajasza jest wołaniem o boską interwencję. W jaki sposób prorok błaga o objawienie się Boga? Ten pełen pasji tekst wyraża palące pragnienie potężnej obecności Boga, uznania Jego suwerenności i ludzkiej grzeszności. Rozdział ten kładzie nacisk na takie tematy, jak Boska transcendencja, potrzeba oczyszczenia i relacja między Bogiem a Jego ludem. Izajasz 64 przedstawia także Boga jako garncarza, a ludzkość jako glinę. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które poszerzają zrozumienie tej żarliwej modlitwy.
1 Koryntian 2:9: "A jednak, jak jest napisane: „Żadne oko nie widziało, żadne ucho nie słyszało, żaden umysł nie przypuszczał, co Bóg przygotował dla tych, którzy Go miłują”." - Paweł bezpośrednio cytuje Izajasza 64:4, odnosząc go do duchowych błogosławieństw w Chrystusie.
Rzymian 9:20-21: "Ale kim jesteś, człowiecze, żeby kwestionować Boga? Czy to, co jest ukształtowane, może powiedzieć temu, który je stworzył: Dlaczego mnie takim uczyniłeś? Czy garncarz nie ma prawa wyrabiać z tej samej gliny jednego naczynia do celów szlachetnych, a drugiego do użytku niegodziwego?" - Paweł rozwija metaforę garncarską z Izajasza 64:8, omawiając suwerenność Boga.
Mateusza 6:9: "Wy módlcie się w ten sposób: „Ojcze nasz, któryś jest w niebie!” Święć się imię Twoje”." - Modlitwa Pańska przypomina pragnienie z Izajasza 64:1-2, aby Bóg objawił się i uświęcił swoje imię.
Efezjan 2:10: "Ponieważ jesteśmy stworzeniem Bożym, stworzonym w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg z góry przygotował dla nas, abyśmy je pełnili." - Werset ten odzwierciedla ideę zawartą w Księdze Izajasza 64:8, że jesteśmy dziełem rąk Boga.
2 Piotra 3:10: "Dzień Pański jednak nadejdzie jak złodziej. Niebiosa znikną z wielkim trzaskiem, żywioły zostaną zniszczone przez ciepło, a ziemia i wszystko, co na niej zostanie odsłonięte." - Opis dnia Pańskiego dokonany przez Piotra przypomina prośbę zawartą w Izajaszu 64:1-2, aby Bóg zstąpił i wstrząsnął górami.
FAQ:
Nad czym ubolewa Izajasz w Księdze Izajasza 64?
Izajasz ubolewa nad odstępstwem ludu Bożego, dostrzegając, że ludzkość nie potrafi żyć zgodnie z wolą Bożą, i prosi o Jego interwencję. (Izajasz 64:6-9)
Co oznacza „ogień”, o którym wspomina Izajasz w Księdze Izajasza 64?
„Ogień” symbolizuje sąd Boży, który oczyszcza i spala wszystko, co nie jest zgodne z Jego świętością. (Izajasz 64:2)
W jaki sposób Izajasz opisuje nadzieję pośród kryzysu w Księdze Izajasza 64?
Izajasz wyraża nadzieję, że chociaż ludzie znajdują się w kryzysie, Bóg ma moc ich uzdrowienia i oczyszczenia, jeśli się nawrócą (Izajasz 64:1, 8-9).
Co oznacza określenie „glina w ręku garncarza” w Księdze Izajasza 64?
Bycie „gliną” oznacza uznanie naszej całkowitej zależności od Boga w kwestii naszej przemiany i odnowy, pozwalając Mu kształtować nas zgodnie ze swoją wolą. (Izajasz 64:8)
O co Izajasz prosi Boga w związku z odrodzeniem ludu w Księdze Izajasza 64?
Izajasz prosi Boga, aby wejrzał na cierpienie swojego ludu i okazał mu miłosierdzie, przywracając go do zdrowia i sprawiając, by zwyciężyła Jego sprawiedliwość. (Izajasz 64:9)
