Mosaico decorativo

1. Para tudo há um tempo, para cada coisa há um momento debaixo do céu:

1. Hay un momento para todo y un tiempo para cada cosa bajo el cielo:

2. tempo de nascer e tempo de morrer; tempo de plantar e tempo de arrancar o que se plantou.

2. un tiempo para nacer y un tiempo para morir; un tiempo para plantar y un tiempo para arrancar lo plantado;

3. Tempo de matar e tempo de curar; tempo de demolir e tempo de construir.

3. un tiempo para matar y un tiempo para curar; un tiempo para destruir y un tiempo para edificar;

4. Tempo de chorar e tempo de rir; tempo de gemer e tempo de dançar.

4. un tiempo para llorar y un tiempo para reír; un tiempo para lamentarse y un tiempo para bailar;

5. Tempo de atirar pedras e tempo de ajuntá-las; tempo de abraçar e tempo de apartar-se.*

5. un tiempo para tirar piedras y un tiempo para recogerlas; un tiempo para abrazar y un tiempo para abstenerse de abrazos;

6. Tempo de procurar e tempo de perder; tempo de guardar e tempo de jogar fora.

6. un tiempo para buscar y un tiempo para perder; un tiempo para guardar y un tiempo para tirar;

7. Tempo de rasgar e tempo de costurar; tempo de calar e tempo de falar.

7. un tiempo para rasgar y un tiempo para coser; un tiempo para callar y un tiempo para hablar;

8. Tempo de amar e tempo de odiar; tempo de guerra e tempo de paz.

8. un tiempo para amar y un tiempo para odiar; un tiempo para la guerra y un tiempo para la paz.

9. Que proveito tira o trabalhador de sua obra?

9. ¿Qué provecho saca el obrero de tanto trabajar?

10. Vi o trabalho que Deus impôs aos homens, para que nele se ocupassem.

10. He considerado la ocupación que Dios ha dado a los hombres para que en ella se afanen.

11. As coisas que Deus fez são boas a seu tempo. Ele pôs, além disso, no seu coração, a duração inteira, sem que ninguém possa compreender a obra divina de um extremo ao outro.*

11. El lo hizo todo bien y a su tiempo; pero les puso el deseo del infinito, sin que el hombre pueda llegar a descubrir las obras que Dios hace desde el principio hasta el fin.

12. Assim, concluí que nada é melhor para o homem do que alegrar-se e procurar o bem-estar durante sua vida.

12. No hay para ellos otra felicidad que gozar y procurarse el bienestar durante su vida.

13. Igualmente é dom de Deus que todos possam comer, beber e gozar do fruto de seu trabalho.

13. Pero el que uno coma y beba y goce de la felicidad en todo su trabajo, eso es un don de Dios.

14. Reconheci que tudo o que Deus faz dura para sempre, sem que se possa ajuntar nada, nem nada suprimir. Deus procede dessa maneira para ser temido.*

14. Yo sé que todo lo que Dios hace subsiste para siempre; a ello nada se puede añadir ni de ello se puede quitar nada, y así hace Dios que se le tema.

15. Aquilo que é, já existia, e aquilo que há de ser, já existiu; Deus chama de novo o que passou.

15. Lo que es, ya fue; lo que será, es ya, y Dios vuelve a traer lo que pasó.

16. Debaixo do sol, observei ainda o seguinte: a injustiça ocupa o lugar do direito, e a iniquidade toma o lugar da justiça.

16. He visto más debajo del sol: en el lugar del derecho está el delito; y en el lugar de la justicia, la injusticia.

17. Então, disse comigo mesmo: “Deus julgará o justo e o ímpio, porque há um tempo para cada coisa e um tempo para cada obra”.

17. Me dije: Dios juzgará al justo y al criminal, porque hay un tiempo para cada cosa y para cada acción aquí.

18. Eu disse comigo mesmo a respeito dos homens: “Deus quer prová-los e mostrar-lhes que, quanto a eles, são semelhantes aos animais”.

18. También me dije acerca de la conducta de los hombres: es para que Dios los manifieste tales cuales son y para hacerlos ver que por sí mismos son como animales.

19. Porque o destino dos filhos dos homens e o destino dos animais é o mesmo, um mesmo fim os espera. Tanto morre um como o outro. A ambos foi dado o mesmo sopro. A vantagem do homem sobre o animal é nula, porque tudo é vão.

19. Porque la suerte de los hombres y la suerte de las bestias es la misma; la muerte del uno es como la del otro; ambos tienen un mismo aliento; y la superioridad del hombre sobre la bestia es nula, porque todo es vanidad.

20. Todos caminham para um mesmo lugar. Todos saem do pó e para o pó voltam.

20. Ambos van al mismo lugar; ambos vienen del polvo y ambos vuelven al polvo.

21. Quem sabe se o sopro de vida dos filhos dos homens se eleva para o alto e o sopro de vida dos animais desce para a terra?*

21. Quién sabe si el aliento del hombre sube arriba y el de las bestias desciende bajo la tierra?

22. E verifiquei que nada há de melhor para o homem do que alegrar-se com o fruto de seus trabalhos. Esta é a parte que lhe toca. Pois, quem lhe dará a conhecer o que acontecerá com o volver dos anos?

22. Sí que he visto que no hay otra felicidad para el hombre que gozarse en sus obras, porque ésta es su condición. Pues, ¿quién le llevará a gozar de lo que vendrá después?


Bíblia Ave Maria - Wszystkie prawa zastrzeżone.


Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.