Gênesis, 35

1. Deus disse a Jacó: “Vamos, sobe a Betel e fica ali, e levanta um altar nesse lugar ao Deus que se manifestou a ti, quando fugias diante de teu irmão Esaú”.

1. Rzekł Bóg do Jakuba: Idź do Betel i tam zamieszkaj. Wznieś też tam ołtarz Bogu, który ci się ukazał, gdy uciekałeś przed twym bratem Ezawem.

2. Jacó disse à sua família e à sua gente: “Tirai do meio de vós os deuses estrangeiros, purificai-vos e mudai vossos vestidos.

2. Rzekł więc Jakub do swych domowników i do wszystkich, którzy z nim byli: Usuńcie spośród was [wizerunki] obcych bogów, jakie macie; oczyśćcie się i zmieńcie szaty.

3. Vamos subir a Betel, onde levantarei um altar ao Deus que me ouviu no dia de minha aflição, e que esteve comigo durante minha viagem”.

3. Pójdziemy bowiem do Betel i tam zbuduję ołtarz Bogu, który wysłuchał mnie w czasie mej niedoli i wspomagał mnie, gdziekolwiek byłem.

4. Entregaram a Jacó todos os deuses estrangeiros que tinham, assim como os brincos que traziam nas orelhas, e Jacó enterrou-os debaixo de um tere­binto, perto de Siquém.

4. Oddali więc Jakubowi wszystkie [wizerunki] obcych bogów, jakie posiadali, oraz kolczyki, które nosili w uszach, i Jakub zakopał je pod terebintem w pobliżu Sychem.

5. Partindo eles dali, Deus semeou o pânico nas cidades circunvizi­nhas, de sorte que não perseguiram os filhos de Jacó.

5. A gdy wyruszyli w drogę, padł wielki strach na okoliczne miasta, tak że nikt nie ścigał synów Jakuba.

6. Chegou, portanto, Jacó com toda a sua gente à Luza, na terra de Canaã, hoje Betel.

6. Jakub, przybywszy wraz ze wszystkimi swymi ludźmi do Luz w Kanaanie, czyli do Betel,

7. Levantou ali um altar e deu a esse lugar o nome de El-Betel, porque foi ali que Deus lhe aparecera, quando fugia de seu irmão.

7. zbudował tam ołtarz i nazwał to miejsce El-Betel. - Tu bowiem ukazał mu się Bóg, kiedy uciekał przed swym bratem. -

8. Foi então que morreu Débora, ama de Rebeca. E foi ali sepultada, ao pé de Betel, debaixo de um carvalho, ao qual se chamou Carvalho do Pranto.

8. Wtedy to zmarła Debora, piastunka Rebeki, i pochowano ją w pobliżu Betel pod terebintem, który dlatego otrzymał nazwę Terebint Płaczu.

9. Quando Jacó voltou de Padã-­Aram, Deus apareceu-lhe novamente e o abençoou.

9. Bóg ukazał się jeszcze Jakubowi po jego powrocie z Paddan-Aram i błogosławiąc mu

10. “Teu nome – disse-lhe ele – é Jacó. Tu não te chamarás mais assim, mas Israel.” E chamou-o Israel.

10. powiedział do niego: Imię twe jest Jakub, ale odtąd nie będą cię zwać Jakubem, lecz będziesz miał imię Izrael. I tak otrzymał imię Izrael.

11. Deus disse-lhe: “Eu sou o Deus Todo-poderoso. Sê fecundo e multiplica-te. De ti nascerão um povo e uma assembleia de povos; e de teus rins sairão reis.

11. Po czym Bóg rzekł do niego: Ja jestem Bóg wszechmocny. Bądź płodny i rozmnażaj się. Niechaj powstanie z ciebie naród i wiele narodów, i niechaj królowie zrodzą się z ciebie.

12. A terra que dei a Abraão e a Isaac, darei a ti e à tua posteridade”.

12. Kraj, który dałem Abrahamowi i Izaakowi, daję tobie; i twemu przyszłemu potomstwu dam ten kraj.

13. Depois, Deus retirou-se de junto dele.

13. Potem Bóg oddalił się od niego z tego miejsca, na którym do niego przemawiał.

14. No mesmo lugar onde Deus lhe falou, Jacó erigiu uma estela sobre a qual fez uma libação e derramou óleo.*

14. A Jakub ustawił stelę na tym miejscu, gdzie Bóg do niego mówił, stelę kamienną. I składając ofiarę płynną wylał na nią oliwę. -

15. E deu o nome de Betel ao lugar onde Deus lhe tinha falado.

15. Jakub dał więc temu miejscu, na którym przemawiał do niego Bóg, nazwę Betel.

16. E partiram de Betel. Quando estavam a pouca distância de Éfrata, Raquel deu à luz, e o seu parto foi penoso.

16. A gdy wyruszyli z Betel i mieli jeszcze w drodze przed sobą pewną przestrzeń, aby dojść do Efrata, Rachela zaczęła rodzić; poród jednak był ciężki.

17. Durante as dores do parto, a parteira disse-lhe: “Não temas, porque ainda terás este filho”.

17. I kiedy urodziła w wielkich bólach, rzekła do niej położna: Już nie lękaj się, bo oto masz syna!

18. E, estando prestes a render a alma – porque estava já agonizante – ela chamou o filho de Benoni; o seu pai, porém, chamou-o Benjamim.*

18. Ona jednak, gdy życie z niej uchodziło, bo konała, nazwała swego syna Benoni; lecz ojciec dał mu imię Beniamin.

19. Raquel expirou e foi sepultada no caminho de Éfrata, hoje Belém.

19. A Rachela umarła i została pochowana przy drodze do Efrata, czyli Betlejem.

20. Jacó erigiu uma estela sobre seu túmulo; é a estela do túmulo de Raquel, que existe ainda hoje.

20. Jakub ustawił stelę na jej grobie. - Kamień tan stoi na grobie Racheli po dziś dzień.

21. Israel partiu e plantou sua tenda além de Migdal-Eder.

21. Izrael wyruszył w drogę i rozbił namioty poza Migdal-Eder.

22. Foi durante sua estada nessa região que Rúben foi dormir com Bala, concubina de seu pai, e Israel soube.

22. A gdy przebywał w tej okolicy, Ruben zbliżył się do Bilhy, drugorzędnej żony ojca swego, i obcował z nią; Izrael dowiedział się o tym. Synów Jakuba było dwunastu:

23. Os filhos de Jacó foram em número de doze. Filhos de Lia: Rúben, primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zabulon.

23. Synowie Lei: pierworodny syn Jakuba Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Issachar i Zabulon.

24. Filhos de Raquel: José e Benjamim.

24. Synowie Racheli: Józef i Beniamin.

25. Filhos de Bala, escrava de Raquel: Dã e Neftali.

25. Synowie Bilhy, niewolnicy Racheli: Dan i Neftali,

26. Filhos de Zelfa, escrava de Lia: Gad e Aser. Tais são os filhos nascidos a Jacó em Padã-Aram.

26. oraz synowie Zilpy, niewolnicy Lei: Gad i Aser. Są to synowie Jakuba, którzy mu się urodzili w Paddan-Aram.

27. Jacó foi para junto de seu pai Isaac em Mambré, em Cariat-Arbe, hoje Hebron, onde tinham habitado Abraão e Isaac.

27. A potem Jakub przybył do ojca swego, Izaaka, do Mamre, do Kiriat-Arba, czyli do Hebronu, gdzie niegdyś mieszkał Abraham, a potem i Izaak.

28. E todos os dias da vida de Isaac foram cento e oitenta anos.

28. Izaak miał wtedy sto osiemdziesiąt lat.

29. E morreu. A morte reuniu-o aos seus, velho e saciado de dias. Esaú e Jacó, seus filhos, sepultaram-no.

29. Izaak, doszedłszy do kresu swego życia, zmarł w późnej starości. I pochowali go jego synowie Ezaw i Jakub.