Mosaico decorativo

1. ὀλέκομαι πνεύματι φερόμενος δέομαι δὲ ταφῆς καὶ οὐ τυγχάνω

1. Meu espírito vai-se consumindo, os meus dias se apagam, só me resta o sepulcro!

2. λίσσομαι κάμνων καὶ τί ποιήσας

2. Estou de fato cercado de zombadores e meus olhos velam por causa de seus ultrajes.*

3. ἔκλεψαν δέ μου τὰ ὑπάρχοντα ἀλλότριοι τίς ἐστιν οὗτος τῇ χειρί μου συνδεθήτω

3. Sê tu mesmo a minha caução, junto a ti, pois quem ousará bater em minha mão?*

4. ὅτι καρδίαν αὐτῶν ἔκρυψας ἀπὸ φρονήσεως διὰ τοῦτο οὐ μὴ ὑψώσῃς αὐτούς

4. Pois fechaste o seu coração à inteligência; por isso, não os deixarás triunfar.

5. τῇ μερίδι ἀναγγελεῖ κακίας ὀφθαλμοὶ δέ μου ἐφ’ υἱοῖς ἐτάκησαν

5. Há quem convide seus amigos à partilha, enquanto desfalecem os olhos de seus filhos.

6. ἔθου δέ με θρύλημα ἐν ἔθνεσιν γέλως δὲ αὐτοῖς ἀπέβην

6. Ele me reduziu a zombaria do povo, como aquele em cujo rosto se cospe.

7. πεπώρωνται γὰρ ἀπὸ ὀργῆς οἱ ὀφθαλμοί μου πεπολιόρκημαι μεγάλως ὑπὸ πάντων

7. Meus olhos se escurecem de tristeza e todo o meu corpo não é mais que uma sombra.

8. θαῦμα ἔσχεν ἀληθινοὺς ἐπὶ τούτῳ δίκαιος δὲ ἐπὶ παρανόμῳ ἐπανασταίη

8. As pessoas retas estão espantadas e o inocente se irrita contra o ímpio.

9. σχοίη δὲ πιστὸς τὴν ἑαυτοῦ ὁδόν καθαρὸς δὲ χεῖρας ἀναλάβοι θάρσος

9. O justo, entretanto, persiste no seu caminho, e o homem de mãos puras redobra de coragem.

10. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ πάντες ἐρείδετε καὶ δεῦτε δή οὐ γὰρ εὑρίσκω ἐν ὑμῖν ἀληθές

10. Mas vós todos voltai e vinde; pois não acharei entre vós nenhum sábio.

11. αἱ ἡμέραι μου παρῆλθον ἐν βρόμῳ ἐρράγη δὲ τὰ ἄρθρα τῆς καρδίας μου

11. Meus dias se esgotam, meus projetos estão aniquilados, frustraram-se os projetos do meu coração.

12. νύκτα εἰς ἡμέραν ἔθηκαν φῶς ἐγγὺς ἀπὸ προσώπου σκότους

12. Fazem da noite, dia. A luz da manhã é para mim como trevas.

13. ἐὰν γὰρ ὑπομείνω ᾅδης μου ὁ οἶκος ἐν δὲ γνόφῳ ἔστρωταί μου ἡ στρωμνή

13. Deverei esperar? A região dos mortos é a minha morada! Preparo meu leito no local tenebroso.

14. θάνατον ἐπεκαλεσάμην πατέρα μου εἶναι μητέρα δέ μου καὶ ἀδελφὴν σαπρίαν

14. Disse ao sepulcro: ‘Tu és meu pai’, e aos vermes: ‘Vós sois minha mãe e minha irmã!’.

15. ποῦ οὖν μου ἔτι ἐστὶν ἡ ἐλπίς ἦ τὰ ἀγαθά μου ὄψομαι

15. Onde está, pois, minha esperança? E a minha felicidade, quem a entrevê?

16. ἦ μετ’ ἐμοῦ εἰς ᾅδην καταβήσονται ἢ ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ χώματος καταβησόμεθα

16. Descerão elas comigo à região dos mortos? Afundaremos juntos no pó?”.



Leggi la Bibbia in un anno

Unisciti alla nostra comunità e completa l'intera Bibbia in 365 giorni. Un percorso strutturato e stimolante per approfondire la tua fede e la tua conoscenza delle Scritture.