Liber Proverbiorum, 14
1. Sapientia mulierum aedificat domum suam, insipientia eam manibus destruet.
1. σοφαὶ γυναῖκες ᾠκοδόμησαν οἴκους ἡ δὲ ἄφρων κατέσκαψεν ταῖς χερσὶν αὐτῆς
2. Ambulans recto itinere timet Deum; despicit illum, qui infami graditur via.
2. ὁ πορευόμενος ὀρθῶς φοβεῖται τὸν κύριον ὁ δὲ σκολιάζων ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ ἀτιμασθήσεται
3. In ore stulti virga superbiae, labia autem sapientium custodiunt eos.
3. ἐκ στόματος ἀφρόνων βακτηρία ὕβρεως χείλη δὲ σοφῶν φυλάσσει αὐτούς
4. Ubi non sunt boves, praesepe vacuum est; plurimae autem segetes in fortitudine bovis.
4. οὗ μή εἰσιν βόες φάτναι καθαραί οὗ δὲ πολλὰ γενήματα φανερὰ βοὸς ἰσχύς
5. Testis fidelis non mentitur, profert autem mendacium dolosus testis.
5. μάρτυς πιστὸς οὐ ψεύδεται ἐκκαίει δὲ ψεύδη μάρτυς ἄδικος
6. Quaerit derisor sapientiam et non invenit; doctrina prudentibus facilis.
6. ζητήσεις σοφίαν παρὰ κακοῖς καὶ οὐχ εὑρήσεις αἴσθησις δὲ παρὰ φρονίμοις εὐχερής
7. Cede coram viro stulto, quia nescies labia prudentiae.
7. πάντα ἐναντία ἀνδρὶ ἄφρονι ὅπλα δὲ αἰσθήσεως χείλη σοφά
8. Sapientia callidi est intellegere viam suam, et imprudentia stultorum errans.
8. σοφία πανούργων ἐπιγνώσεται τὰς ὁδοὺς αὐτῶν ἄνοια δὲ ἀφρόνων ἐν πλάνῃ
9. Stulti parvipendent peccatum, et inter iustos morabitur gratia.
9. οἰκίαι παρανόμων ὀφειλήσουσιν καθαρισμόν οἰκίαι δὲ δικαίων δεκταί
10. Cor novit amaritudinem animae suae, in gaudio eius non miscebitur extraneus.
10. καρδία ἀνδρὸς αἰσθητική λυπηρὰ ψυχὴ αὐτοῦ ὅταν δὲ εὐφραίνηται οὐκ ἐπιμείγνυται ὕβρει
11. Domus impiorum delebitur, tabernacula vero iustorum germinabunt.
11. οἰκίαι ἀσεβῶν ἀφανισθήσονται σκηναὶ δὲ κατορθούντων στήσονται
12. Est via, quae videtur homini recta, novissima autem eius deducunt ad mortem.
12. ἔστιν ὁδὸς ἣ δοκεῖ ὀρθὴ εἶναι παρὰ ἀνθρώποις τὰ δὲ τελευταῖα αὐτῆς ἔρχεται εἰς πυθμένα ᾅδου
13. Etiam in risu cor dolore miscebitur, et extrema gaudii luctus occupat.
13. ἐν εὐφροσύναις οὐ προσμείγνυται λύπη τελευταία δὲ χαρὰ εἰς πένθος ἔρχεται
14. Viis suis replebitur stultus, et super eum erit vir bonus.
14. τῶν ἑαυτοῦ ὁδῶν πλησθήσεται θρασυκάρδιος ἀπὸ δὲ τῶν διανοημάτων αὐτοῦ ἀνὴρ ἀγαθός
15. Simplex credit omni verbo, astutus considerat gressus suos.
15. ἄκακος πιστεύει παντὶ λόγῳ πανοῦργος δὲ ἔρχεται εἰς μετάνοιαν
16. Sapiens timet et declinat a malo, stultus transilit et confidit.
16. σοφὸς φοβηθεὶς ἐξέκλινεν ἀπὸ κακοῦ ὁ δὲ ἄφρων ἑαυτῷ πεποιθὼς μείγνυται ἀνόμῳ
17. Impatiens operabitur stultitiam, et vir versutus odiosus est.
17. ὀξύθυμος πράσσει μετὰ ἀβουλίας ἀνὴρ δὲ φρόνιμος πολλὰ ὑποφέρει
18. Possidebunt simplices stultitiam, et astuti coronabuntur scientia.
18. μεριοῦνται ἄφρονες κακίαν οἱ δὲ πανοῦργοι κρατήσουσιν αἰσθήσεως
19. Procumbunt mali ante bonos, et impii ante portas iustorum.
19. ὀλισθήσουσιν κακοὶ ἔναντι ἀγαθῶν καὶ ἀσεβεῖς θεραπεύσουσιν θύρας δικαίων
20. Etiam proximo suo pauper odiosus erit, amici vero divitum multi.
20. φίλοι μισήσουσιν φίλους πτωχούς φίλοι δὲ πλουσίων πολλοί
21. Qui despicit proximum suum, peccat; qui autem miseretur pauperis, beatus erit.
21. ὁ ἀτιμάζων πένητας ἁμαρτάνει ἐλεῶν δὲ πτωχοὺς μακαριστός
22. Nonne errant, qui operantur malum? Misericordia et veritas iis, qui praeparant bona.
22. πλανώμενοι τεκταίνουσι κακά ἔλεον δὲ καὶ ἀλήθειαν τεκταίνουσιν ἀγαθοί οὐκ ἐπίστανται ἔλεον καὶ πίστιν τέκτονες κακῶν ἐλεημοσύναι δὲ καὶ πίστεις παρὰ τέκτοσιν ἀγαθοῖς
23. In omni labore erit abundantia; verbum autem labiorum tendit tantummodo ad egestatem.
23. ἐν παντὶ μεριμνῶντι ἔνεστιν περισσόν ὁ δὲ ἡδὺς καὶ ἀνάλγητος ἐν ἐνδείᾳ ἔσται
24. Corona sapientium divitiae eorum, fatuitas stultorum fatuitas est.
24. στέφανος σοφῶν πανοῦργος ἡ δὲ διατριβὴ ἀφρόνων κακή
25. Liberat animas testis fidelis, et profert mendacia versipellis.
25. ῥύσεται ἐκ κακῶν ψυχὴν μάρτυς πιστός ἐκκαίει δὲ ψεύδη δόλιος
26. In timore Domini fiducia fortis, et filiis eius erit spes.
26. ἐν φόβῳ κυρίου ἐλπὶς ἰσχύος τοῖς δὲ τέκνοις αὐτοῦ καταλείπει ἔρεισμα
27. Timor Domini fons vitae, declinans a laqueis mortis.
27. πρόσταγμα κυρίου πηγὴ ζωῆς ποιεῖ δὲ ἐκκλίνειν ἐκ παγίδος θανάτου
28. In multitudine populi dignitas regis, et in paucitate plebis ruina principis.
28. ἐν πολλῷ ἔθνει δόξα βασιλέως ἐν δὲ ἐκλείψει λαοῦ συντριβὴ δυνάστου
29. Qui patiens est, multa gubernatur prudentia; qui autem impatiens est, exaltat stultitiam.
29. μακρόθυμος ἀνὴρ πολὺς ἐν φρονήσει ὁ δὲ ὀλιγόψυχος ἰσχυρῶς ἄφρων
30. Vita carnium sanitas cordis, putredo ossium invidia.
30. πραΰθυμος ἀνὴρ καρδίας ἰατρός σὴς δὲ ὀστέων καρδία αἰσθητική
31. Qui calumniatur egentem, exprobrat Factori eius; honorat autem eum, qui miseretur pauperis.
31. ὁ συκοφαντῶν πένητα παροξύνει τὸν ποιήσαντα αὐτόν ὁ δὲ τιμῶν αὐτὸν ἐλεᾷ πτωχόν
32. In malitia sua impelletur impius, sperat autem iustus in integritate sua.
32. ἐν κακίᾳ αὐτοῦ ἀπωσθήσεται ἀσεβής ὁ δὲ πεποιθὼς τῇ ἑαυτοῦ ὁσιότητι δίκαιος
33. In corde prudentis requiescit sapientia, at in medio stultorum agnoscetur?
33. ἐν καρδίᾳ ἀγαθῇ ἀνδρὸς σοφία ἐν δὲ καρδίᾳ ἀφρόνων οὐ διαγινώσκεται
34. Iustitia elevat gentem, vituperium autem populorum est peccatum.
34. δικαιοσύνη ὑψοῖ ἔθνος ἐλασσονοῦσι δὲ φυλὰς ἁμαρτίαι
35. Acceptus est regi minister intellegens, et iracundia ei, qui turpiter agit.
35. δεκτὸς βασιλεῖ ὑπηρέτης νοήμων τῇ δὲ ἑαυτοῦ εὐστροφίᾳ ἀφαιρεῖται ἀτιμίαν
