Liber Ecclesiasticus, 13
1. Qui tetigerit picem, inquinabitur ab ea; et, qui communicaverit superbo, induet superbiam.
1. ὁ ἁπτόμενος πίσσης μολυνθήσεται καὶ ὁ κοινωνῶν ὑπερηφάνῳ ὁμοιωθήσεται αὐτῷ
2. Pondus super te ne tollas et honestiori et ditiori te ne socius fueris.
2. βάρος ὑπὲρ σὲ μὴ ἄρῃς καὶ ἰσχυροτέρῳ σου καὶ πλουσιωτέρῳ μὴ κοινώνει τί κοινωνήσει χύτρα πρὸς λέβητα αὕτη προσκρούσει καὶ αὕτη συντριβήσεται
3. Quid communicabit caccabus ad ollam? Quando enim se colliserint, confringetur.
3. πλούσιος ἠδίκησεν καὶ αὐτὸς προσενεβριμήσατο πτωχὸς ἠδίκηται καὶ αὐτὸς προσδεηθήσεται
4. Dives iniuste egit et fremet, pauper autem laesus, ipse supplicabit.
4. ἐὰν χρησιμεύσῃς ἐργᾶται ἐν σοί καὶ ἐὰν ὑστερήσῃς καταλείψει σε
5. Si utilis fueris, assumet te et, si non habueris, derelinquet te.
5. ἐὰν ἔχῃς συμβιώσεταί σοι καὶ ἀποκενώσει σε καὶ αὐτὸς οὐ πονέσει
6. Si habes, convivet tecum et evacuabit te et ipse non dolebit super te.
6. χρείαν ἔσχηκέν σου καὶ ἀποπλανήσει σε καὶ προσγελάσεταί σοι καὶ δώσει σοι ἐλπίδα λαλήσει σοι καλὰ καὶ ἐρεῖ τίς ἡ χρεία σου
7. Si necessarius illi fueris, ludet te et subridens spem dabit narrans tibi bona et dicet: “Quid opus est tibi?”.
7. καὶ αἰσχυνεῖ σε ἐν τοῖς βρώμασιν αὐτοῦ ἕως οὗ ἀποκενώσῃ σε δὶς ἢ τρίς καὶ ἐπ’ ἐσχάτων καταμωκήσεταί σου μετὰ ταῦτα ὄψεταί σε καὶ καταλείψει σε καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ κινήσει ἐπὶ σοί
8. Et confundet te in cibis suis, donec te exinaniat bis et ter et in novissimo deridebit te; et postea videns derelinquet te et caput suum movebit ad te.
8. πρόσεχε μὴ ἀποπλανηθῇς καὶ μὴ ταπεινωθῇς ἐν ἀφροσύνῃ σου
9. Humiliare Deo et exspecta manus eius.
9. προσκαλεσαμένου σε δυνάστου ὑποχωρῶν γίνου καὶ τόσῳ μᾶλλόν σε προσκαλέσεται
10. Attende, ne seductus in stultitiam humilieris.
10. μὴ ἔμπιπτε μὴ ἀπωσθῇς καὶ μὴ μακρὰν ἀφίστω ἵνα μὴ ἐπιλησθῇς
11. Noli esse humilis in sapientia tua, ne humiliatus in stultitiam seducaris.
11. μὴ ἔπεχε ἰσηγορεῖσθαι μετ’ αὐτοῦ καὶ μὴ πίστευε τοῖς πλείοσιν λόγοις αὐτοῦ ἐκ πολλῆς γὰρ λαλιᾶς πειράσει σε καὶ ὡς προσγελῶν ἐξετάσει σε
12. Advocatus a potentiore discede, et eo magis te advocabit.
12. ἀνελεήμων ὁ μὴ συντηρῶν λόγους καὶ οὐ μὴ φείσηται περὶ κακώσεως καὶ δεσμῶν
13. Ne accedas, ne impingaris; et ne longe sis ab eo, ne eas in oblivionem.
13. συντήρησον καὶ πρόσεχε σφοδρῶς ὅτι μετὰ τῆς πτώσεώς σου περιπατεῖς
14. Ne retineas ex aequo loqui cum illo nec credas multis verbis illius; ex multa enim loquela tentabit te et subridens inquiret de absconditis tuis.
14. []
15. Immitis animus illius conservabit verba tua et non parcet de malitia et de vinculis.
15. πᾶν ζῷον ἀγαπᾷ τὸ ὅμοιον αὐτῷ καὶ πᾶς ἄνθρωπος τὸν πλησίον αὐτοῦ
16. Cave tibi et attende diligenter auditui tuo, quoniam cum subversione tua ambulas.
16. πᾶσα σὰρξ κατὰ γένος συνάγεται καὶ τῷ ὁμοίῳ αὐτοῦ προσκολληθήσεται ἀνήρ
17. Audiens vero illa ex somno evigila.
17. τί κοινωνήσει λύκος ἀμνῷ οὕτως ἁμαρτωλὸς πρὸς εὐσεβῆ
18. Omni vita tua dilige Deum et invoca illum in salutem tuam.
18. τίς εἰρήνη ὑαίνῃ πρὸς κύνα καὶ τίς εἰρήνη πλουσίῳ πρὸς πένητα
19. Omne animal diligit simile sibi: sic et omnis homo proximum sibi.
19. κυνήγια λεόντων ὄναγροι ἐν ἐρήμῳ οὕτως νομαὶ πλουσίων πτωχοί
20. Omnis caro ad similem sibi coniungetur, et omnis homo simili sui sociabitur.
20. βδέλυγμα ὑπερηφάνῳ ταπεινότης οὕτως βδέλυγμα πλουσίῳ πτωχός
21. Quid communicabit lupus agno? Sic peccator iusto.
21. πλούσιος σαλευόμενος στηρίζεται ὑπὸ φίλων ταπεινὸς δὲ πεσὼν προσαπωθεῖται ὑπὸ φίλων
22. Quae pax hyaenae ad canem? Aut quae pars diviti ad pauperem?
22. πλουσίου σφαλέντος πολλοὶ ἀντιλήμπτορες ἐλάλησεν ἀπόρρητα καὶ ἐδικαίωσαν αὐτόν ταπεινὸς ἔσφαλεν καὶ προσεπετίμησαν αὐτῷ ἐφθέγξατο σύνεσιν καὶ οὐκ ἐδόθη αὐτῷ τόπος
23. Venatio leonis onager in eremo, sic et pascua divitum sunt pauperes.
23. πλούσιος ἐλάλησεν καὶ πάντες ἐσίγησαν καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ ἀνύψωσαν ἕως τῶν νεφελῶν πτωχὸς ἐλάλησεν καὶ εἶπαν τίς οὗτος κἂν προσκόψῃ προσανατρέψουσιν αὐτόν
24. Et sicut abominatio est superbo humilitas, sic et exsecratio divitis pauper.
24. ἀγαθὸς ὁ πλοῦτος ᾧ μή ἐστιν ἁμαρτία καὶ πονηρὰ ἡ πτωχεία ἐν στόματι ἀσεβοῦς
25. Dives commotus confirmatur ab amicis suis, humilis autem, cum ceciderit, expelletur et a notis.
25. καρδία ἀνθρώπου ἀλλοιοῖ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐάν τε εἰς ἀγαθὰ ἐάν τε εἰς κακά
26. Diviti decepto multi recuperatores: locutus est nefaria, et iustificaverunt illum;
26. ἴχνος καρδίας ἐν ἀγαθοῖς πρόσωπον ἱλαρόν καὶ εὕρεσις παραβολῶν διαλογισμοὶ μετὰ κόπων
27. humilis deceptus est, insuper et arguitur: locutus est sensate, et non est datus ei locus.
27.
28. Dives locutus est, et omnes tacuerunt, et verbum illius usque ad nubes perducent;
28.
29. pauper locutus est, et dicunt: “Quis est hic?” et, si offenderit, insuper subvertent illum.
29.
30. Bona est substantia, cui non est peccatum in conscientia, et nequissima paupertas in ore impii.
30.
31. Cor hominis immutat faciem illius sive in bona sive in mala.
31.
32. Vestigium cordis boni facies hilaris: difficile invenies et cum labore.
32.
