Księga Mądrości, 11
1. Poszczęściła ich dziełom przez ręce świętego Proroka:
1. direxit opera illorum in manibus prophetæ sancti
2. przebyli bezludną pustynię i rozbili namioty w miejscach niedostępnych.
2. iter fecerunt per deserta quæ non inhabitabantur et in locis secretis fixerunt casas
3. Stawili czoło nieprzyjaciołom i odparli wrogów.
3. steterunt contra hostes et de inimicis se vindicaverunt
4. Wołali do Ciebie, gdy byli spragnieni, i otrzymali wodę z litej skały, w pragnieniu ochłodę - z kamienia twardego.
4. sitierunt et invocaverunt te et data est illis de petra altissima aqua et requies sitis de lapide duro
5. Skąd bowiem przyszła na wrogów ich kara, stąd dla nich w potrzebie przyszły dobrodziejstwa.
5. per quæ enim pœnas passi sunt inimici illorum
6. Zamiast wody z rzeki nie wysychającej, krwią brudną zamąconej,
6. per hæc cum illis deesset bene cum illis actum est
7. w odwet za nakaz dzieciobójczy, dałeś im niespodziewanie wodę obfitą,
7. nam pro fonte quidem sempiterni fluminis humanum sanguinem dedisti iniustis
8. pokazawszy im przez owo pragnienie, jak pokarałeś ich wrogów.
8. qui comminuerentur in traductione infantum occisorum dedisti illis abundantem aquam insperate
9. Gdy przyszła próba - chociaż karciłeś łagodnie - pojęli, ile ucierpieli bezbożni, osądzeni z gniewem.
9. ostendens per sitim quæ tunc fuit quemadmodum tuos exaltares et adversarios illorum necares
10. Ich bowiem doświadczałeś, ostrzegając jak ojciec, tamtych utrapiłeś, osądzając jak król nieubłagany.
10. cum enim temptati sunt et quidem cum misericordia disciplinam accipientes scierunt quemadmodum cum ira judicati impii tormenta paterentur
11. Oddaleni czy bliscy jednakich utrapień doznali.
11. hos quidem tamquam pater monens probasti illos autem tamquam durus rex interrogans condemnasti
12. Zdwojony ich bowiem smutek ogarnął i narzekanie, gdy przeszłość wspomnieli.
12. absentes enim et præsentes similiter torquebantur
13. I dostrzegli Pana, kiedy posłyszeli, że kaźnie przez nich doznane tamtym wyszły na dobro.
13. duplex enim illos acceperat tædium et gemitus cum memoria præteritorum
14. Którego bowiem niegdyś kazali wyrzucić, a potem z drwiną odprawili - tego podziwiali u końca wydarzeń, paleni pragnieniem odmiennym niż sprawiedliwi.
14. cum enim audirent per sua tormenta bene secum agi commemorati sunt Dominum
15. A za nierozsądne wymysły ich nieprawości, którymi zwiedzeni czcili nierozumne gady i marne bydlęta, zesłałeś na nich w odwet mnóstwo nierozumnych zwierząt,
15. quem enim in expositione prava projectum deriserunt in finem eventus mirati sunt non similiter justis faciens
16. by wiedzieli, że przez co kto grzeszy, przez to ponosi karę.
16. pro cogitationibus autem insensatis iniquitates illorum quod quidam errantes colebant mutos serpentes et bestias supervacuas inmisisti illis multitudinem mutorum animalium in vindictam
17. Nie było trudne dla ręki Twej wszechmocnej - co i świat stworzyła z bezładnej materii - nasłać na nich liczne niedźwiedzie, lwy nieustraszone
17. ut scirent quia per quæ peccat quis per hæc et torquetur
18. lub nowo stworzone nieznane drapieżne bestie, czy to ziejące ognistym oddechem, czy z pomrukiem dyszące dymem, czy straszne iskry miotające z oczu,
18. non enim inpossibilis erat omnipotens manus tua quæ creavit orbem terrarum ex materia invisa inmittere illis multitudinem ursorum aut audaces leones
19. których nie tylko cios mógłby ich zetrzeć, ale i zgubić sam przerażający ich widok.
19. aut novi generis ira plenas et ignotas bestias aut vaporem igneum spirantes aut odorem fumi proferentes aut horrendas ab oculis scintillas emittentes
20. A i bez tego paść mogli od jednego podmuchu, pomstą ścigani i zmieceni tchnieniem Twej mocy, aleś Ty wszystko urządził według miary i liczby, i wagi!
20. quarum non solum læsura poterat illos exterminare sed et aspectus per timorem occidere
21. Potężnie działać zawsze jest w Twej mocy i któż się oprze potędze Twojego ramienia?
21. sed et sine his uno spiritu occidi poterant persecutionem passi ab ipsis factis suis et dispersi per spiritum virtutis tuæ sed omnia mensura et numero et pondere disposuisti
22. Świat cały przy Tobie jak ziarnko na szali, kropla rosy porannej, co spadła na ziemię.
22. multum enim valere tibi soli superat semper et virtuti brachii tui quis resistet
23. Nad wszystkim masz litość, bo wszystko w Twej mocy, i oczy zamykasz na grzechy ludzi, by się nawrócili.
23. quoniam tamquam momentum stateræ sic ante te est orbis terrarum et tamquam gutta roris antelucani quæ descendit in terram
24. Miłujesz bowiem wszystkie stworzenia, niczym się nie brzydzisz, co uczyniłeś, bo gdybyś miał coś w nienawiści, nie byłbyś tego uczynił.
24. sed misereris omnium quoniam omnia potes et dissimulas peccata hominum propter pænitentiam
25. Jakżeby coś trwać mogło, gdybyś Ty tego nie chciał? Jak by się zachowało, czego byś nie wezwał?
25. diligis enim omnia quæ sunt et nihil odisti horum quæ fecisti nec enim odiens aliquid constituisti
26. Oszczędzasz wszystko, bo to wszystko Twoje, Panie, miłośniku życia!
26. quomodo autem posset aliquid permanere nisi tu voluisses aut quod a te vocatum non esset conservaretur
27.
27. parcis autem omnibus quoniam tua sunt Domine qui animas amas
