Księga Hioba, 27
1. Hiob jeszcze głos zabrał, i rzekł:
1. addidit quoque Job adsumens parabolam suam et dixit
2. Na życie Boga, co nie dał mi prawa, na Wszechmocnego, co poi goryczą,
2. vivit Deus qui abstulit judicium meum et Omnipotens qui ad amaritudinem adduxit animam meam
3. dopóki mam oddech w sobie, a w nozdrzach mam Boże tchnienie,
3. quia donec superest halitus in me et spiritus Dei in naribus meis
4. usta moje nie wyrażą się podle, nie wyrwie się słowo podstępne.
4. non loquentur labia mea iniquitatem nec lingua mea meditabitur mendacium
5. Dalekim od tego, by słuszność wam przyznać, jak długo żyć będę, twierdzę, żem czysty.
5. absit a me ut justos vos esse judicem donec deficiam non recedam ab innocentia mea
6. Że strzegę prawości, a nie porzucam: serce nie dręczy mnie nigdy.
6. justificationem meam quam cœpi tenere non deseram nec enim reprehendit me cor meum in omni vita mea
7. Mój wróg niech stanie się winny, przeciwnik niech będzie występny!
7. sit ut impius inimicus meus et adversarius meus quasi iniquus
8. W czym grzesznik ma ufać, gdy skończy, gdy Bóg zabierze mu duszę?
8. quæ enim spes est hypocritæ si avare rapiat et non liberet Deus animam ejus
9. Czyż Bóg wysłucha jego wołania, gdy spadnie na niego nieszczęście?
9. numquid clamorem ejus Deus audiet cum venerit super illum angustia
10. Czy może się cieszyć Wszechmocnym, choć wzywałby Boga co chwila?
10. aut poterit in Omnipotente delectari et invocare Deum in omni tempore
11. Pouczam was o Bożej mocy, niczego nie taję o Wszechmocnym.
11. docebo vos per manum Dei quæ Omnipotens habeat nec abscondam
12. Wy już to wszystko widzicie, więc po cóż jałowe spory?
12. ecce vos omnes nostis et quid sine causa vana loquimini
13. Taki to los grzesznika - od Boga, dola ciemiężcy - od Wszechmocnego:
13. hæc est pars hominis impii apud Deum et hereditas violentorum quam ab Omnipotente suscipient
14. Synowie się mnożą pod miecz, a dzieci głodne z braku chleba;
14. si multiplicati fuerint filii ejus in gladio erunt et nepotes ejus non saturabuntur pane
15. potomków grzebie zaraza, a wdowom ich płakać nie wolno.
15. qui reliqui fuerint ex eo sepelientur in interitu et viduæ illius non plorabunt
16. Niech sobie on srebro jak proch gromadzi, suknie upycha jak glinę;
16. si conportaverit quasi terram argentum et sicut lutum præparaverit vestimenta
17. niech zbiera: prawy je wdzieje, a srebro posiądzie niewinny.
17. præparabit quidem sed justus vestietur illis et argentum innocens dividet
18. Zbudował dom z pajęczyny, jak szałas stawiany przez stróża.
18. ædificavit sicut tinea domum suam et sicut custos fecit umbraculum
19. Położył się bogacz, lecz zgarnia; otworzył oczy: nic nie ma.
19. dives cum dormierit nihil secum auferet aperit oculos suos et nihil inveniet
20. Pędzi go strach niby powódź, po nocy wichura go ściga.
20. adprehendit eum quasi aqua inopia nocte opprimet eum tempestas
21. Wiatr wschodni porywa i ciągnie, zabiera go z jego siedziby;
21. tollet eum ventus urens et auferet et velut turbo rapiet eum de loco suo
22. unosi, nie mając litości, bo z ręki ujść mu nie może.
22. et mittet super eum et non parcet de manu ejus fugiens fugiet
23. Klaszcze się za nim w dłonie, gwiżdże ze wszystkich stron,
23. stringet super eum manus suas et sibilabit super illum intuens locum ejus
24. on lekki na wodnej powierzchni. Przeklęte dziedzictwo na ziemi: nie zwraca się on w stronę winnic. (4a) Susza, spiekota, śnieg niszczy, a Szeol wymiata grzesznika. (4b) Wymaże go łono z pamięci, robak go połknie jak słodycz, nikt go już nawet nie wspomni. Nieprawość wycięta jak drzewo. (4c) Gnębił niepłodną, bezdzietną, niedobrze się z wdową obchodził, (4d) swą siłą wspomagał mocarzy; stoi, lecz życia niepewien. (4e) Oparcie mu dano, bezpieczny, pilnie naśladuje ich drogi. (4f) Pysznił się krótko i odszedł, poniżony, wycięty jak malwa, jak wierzchołek kłosa zabrany. (4g) Czy nie tak? Któż kłamstwo wykaże? Któż mowę moją zniweczy?
24.
