Mosaico decorativo

1. O Senhor falou a Moisés, dizendo:

1. καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων

2. A pessoa que pecar, e que, desprezando o Senhor, negar ao seu próximo o depósito confiado à sua fé, ou tirar alguma coisa por violência, ou cometer uma fraude,

2. ἔντειλαι Ααρων καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ λέγων οὗτος ὁ νόμος τῆς ὁλοκαυτώσεως αὐτὴ ἡ ὁλοκαύτωσις ἐπὶ τῆς καύσεως αὐτῆς ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ὅλην τὴν νύκτα ἕως τὸ πρωί καὶ τὸ πῦρ τοῦ θυσιαστηρίου καυθήσεται ἐπ’ αὐτοῦ οὐ σβεσθήσεται

3. ou, tendo encontrado uma coisa perdida, a negar, acrescentando o juramento, ou fizer alguma outra das muitas coisas, em que os homens costumam pecar,

3. καὶ ἐνδύσεται ὁ ἱερεὺς χιτῶνα λινοῦν καὶ περισκελὲς λινοῦν ἐνδύσεται περὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ καὶ ἀφελεῖ τὴν κατακάρπωσιν ἣν ἂν καταναλώσῃ τὸ πῦρ τὴν ὁλοκαύτωσιν ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ παραθήσει αὐτὸ ἐχόμενον τοῦ θυσιαστηρίου

4. sendo convencida do seu delito, restituirá por inteiro

4. καὶ ἐκδύσεται τὴν στολὴν αὐτοῦ καὶ ἐνδύσεται στολὴν ἄλλην καὶ ἐξοίσει τὴν κατακάρπωσιν ἔξω τῆς παρεμβολῆς εἰς τόπον καθαρόν

5. ao dono, a quem fez o dano, tudo o que usurpou por fraude, e uma quinta parte a mais.

5. καὶ πῦρ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καυθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ καὶ οὐ σβεσθήσεται καὶ καύσει ὁ ἱερεὺς ἐπ’ αὐτὸ ξύλα τὸ πρωὶ καὶ στοιβάσει ἐπ’ αὐτοῦ τὴν ὁλοκαύτωσιν καὶ ἐπιθήσει ἐπ’ αὐτὸ τὸ στέαρ τοῦ σωτηρίου

6. Pelo seu pecado oferecerá do rebanho um carneiro sem defeito, e o dará ao sacerdote, conforme a consideração e a medida do delito;

6. καὶ πῦρ διὰ παντὸς καυθήσεται ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον οὐ σβεσθήσεται

7. o sacerdote orará por ela diante do Senhor, e será perdoada por qualquer coisa que fez pecando.

7. οὗτος ὁ νόμος τῆς θυσίας ἣν προσάξουσιν αὐτὴν οἱ υἱοὶ Ααρων ἔναντι κυρίου ἀπέναντι τοῦ θυσιαστηρίου

8. O Senhor falou a Moisés, dizendo:

8. καὶ ἀφελεῖ ἀπ’ αὐτοῦ τῇ δρακὶ ἀπὸ τῆς σεμιδάλεως τῆς θυσίας σὺν τῷ ἐλαίῳ αὐτῆς καὶ σὺν τῷ λιβάνῳ αὐτῆς τὰ ὄντα ἐπὶ τῆς θυσίας καὶ ἀνοίσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κάρπωμα ὀσμὴ εὐωδίας τὸ μνημόσυνον αὐτῆς τῷ κυρίῳ

9. Ordena a Aarão e a seus filhos: Esta é a lei do holocausto: O holocausto arderá sobre o altar toda a noite até de manhã: o fogo será tomado do mesmo altar.

9. τὸ δὲ καταλειφθὲν ἀπ’ αὐτῆς ἔδεται Ααρων καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἄζυμα βρωθήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ ἐν αὐλῇ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἔδονται αὐτήν

10. O sacerdote vestir-se-á de túnica e de calções de linho, tomará as cinzas, a que o fogo devorador reduziu o holocausto, e, pondo-as junto do altar,

10. οὐ πεφθήσεται ἐζυμωμένη μερίδα αὐτὴν ἔδωκα αὐτοῖς ἀπὸ τῶν καρπωμάτων κυρίου ἅγια ἁγίων ὥσπερ τὸ τῆς ἁμαρτίας καὶ ὥσπερ τὸ τῆς πλημμελείας

11. se despojará das primeiras vestes e, coberto de outras, levará as cinzas para fora dos acampamentos, para um lugar puro.

11. πᾶν ἀρσενικὸν τῶν ἱερέων ἔδονται αὐτήν νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἀπὸ τῶν καρπωμάτων κυρίου πᾶς ὃς ἐὰν ἅψηται αὐτῶν ἁγιασθήσεται

12. O fogo arderá sempre sobre o altar, e o sacerdote o conservará pondo-lhe todos os dias pela manhã lenha, sobre a qual colocará o holocausto e queimará a gordura das hóstias pacíficas.

12. καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων

13. Este é o fogo perpétuo, que nunca faltará sobre o altar.

13. τοῦτο τὸ δῶρον Ααρων καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ ὃ προσοίσουσιν κυρίῳ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ᾗ ἂν χρίσῃς αὐτόν τὸ δέκατον τοῦ οιφι σεμιδάλεως εἰς θυσίαν διὰ παντός τὸ ἥμισυ αὐτῆς τὸ πρωὶ καὶ τὸ ἥμισυ αὐτῆς τὸ δειλινόν

14. Esta é a lei da oblação: os filhos de Aarão devem oferecer na presença do Senhor, e diante do altar.

14. ἐπὶ τηγάνου ἐν ἐλαίῳ ποιηθήσεται πεφυραμένην οἴσει αὐτήν ἑλικτά θυσίαν ἐκ κλασμάτων θυσίαν ὀσμὴν εὐωδίας κυρίῳ

15. O sacerdote tomará um punhado de flor de farinha borrifada com azeite, todo o incenso que se pôs sobre a flor de farinha, e queimará tudo, em odor de suavidade, como memória ao Senhor.

15. ὁ ἱερεὺς ὁ χριστὸς ἀντ’ αὐτοῦ ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ ποιήσει αὐτήν νόμος αἰώνιος ἅπαν ἐπιτελεσθήσεται

16. O restante, porém, da flor de farinha comê-lo-á Aarão com seus filhos, sem fermento; comê-lo-á no lugar santo, no átrio do tabernáculo.

16. καὶ πᾶσα θυσία ἱερέως ὁλόκαυτος ἔσται καὶ οὐ βρωθήσεται

17. Não se fará fermentar esta farinha, porque uma parte dela é oferecida em holocausto ao Senhor. Esta oferta será uma coisa santíssima, como o que se oferece pelo pecado e pelo delito.

17. καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων

18. Só os varões da estirpe de Aarão comerão dela. Será esta uma lei eterna em todas as vossas gerações no tocante aos sacrifícios do Senhor; todo o que tocar estas coisas será santificado.

18. λάλησον Ααρων καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ λέγων οὗτος ὁ νόμος τῆς ἁμαρτίας ἐν τόπῳ οὗ σφάζουσιν τὸ ὁλοκαύτωμα σφάξουσιν τὰ περὶ τῆς ἁμαρτίας ἔναντι κυρίου ἅγια ἁγίων ἐστίν

19. O Senhor falou a Moisés dizendo:

19. ὁ ἱερεὺς ὁ ἀναφέρων αὐτὴν ἔδεται αὐτήν ἐν τόπῳ ἁγίῳ βρωθήσεται ἐν αὐλῇ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου

20. Esta é a oferta de Aarão e de seus filhos, a qual devem fazer ao Senhor no dia da sua unção. Oferecerão em sacrifício perpétuo a décima parte dum efi de flor de farinha, metade pela manhã e metade à tarde.

20. πᾶς ὁ ἁπτόμενος τῶν κρεῶν αὐτῆς ἁγιασθήσεται καὶ ᾧ ἐὰν ἐπιρραντισθῇ ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῆς ἐπὶ τὸ ἱμάτιον ὃ ἐὰν ῥαντισθῇ ἐπ’ αὐτὸ πλυθήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ

21. Esta farinha borrifada com azeite será frita na sertã; oferecê-la-á quente, em suave odor, ao Senhor,

21. καὶ σκεῦος ὀστράκινον οὗ ἐὰν ἑψηθῇ ἐν αὐτῷ συντριβήσεται ἐὰν δὲ ἐν σκεύει χαλκῷ ἑψηθῇ ἐκτρίψει αὐτὸ καὶ ἐκκλύσει ὕδατι

22. o sacerdote que legitimamente suceder a seu pai; será queimada toda sobre o altar,

22. πᾶς ἄρσην ἐν τοῖς ἱερεῦσιν φάγεται αὐτά ἅγια ἁγίων ἐστὶν κυρίου

23. porque todo o sacrifício dos sacerdotes será consumido pelo fogo, e ninguém comerá dele.

23. καὶ πάντα τὰ περὶ τῆς ἁμαρτίας ὧν ἐὰν εἰσενεχθῇ ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῶν εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου ἐξιλάσασθαι ἐν τῷ ἁγίῳ οὐ βρωθήσεται ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται

24. O Senhor falou a Moisés, dizendo:

24.

25. Dize a Aarão e a seus filhos: Esta é a lei do sacrifício pelo pecado: Será imolada a vítima diante do Senhor no lugar onde se oferece o holocausto. É esta uma coisa santíssima.

25.

26. O sacerdote que a oferece, comê-la-á no lugar santo, no átrio do tabernáculo.

26.

27. Tudo o que tocar as suas carnes será santificado. Se alguma veste for salpicada com o seu sangue, lavar-se-á no lugar santo.

27.

28. O vaso de barro, em que foi cozida, quebrar-se-á: se o vaso for de bronze, será esfregado e lavado com água.

28.

29. Todo o varão da linhagem sacerdotal comerá das suas carnes, porque é uma coisa santíssima.

29.

30. A vítima, porém, imolada pelo pecado, cujo sangue se leva ao tabernáculo da reunião, para se fazer a expiação no santuário, não será comida, mas será queimada no fogo.

30.



Leggi la Bibbia in un anno

Unisciti alla nostra comunità e completa l'intera Bibbia in 365 giorni. Un percorso strutturato e stimolante per approfondire la tua fede e la tua conoscenza delle Scritture.