Mosaico decorativo

1. Quem é este, que vem de Edom, de Bosra, com as vestiduras tingidas de vermelho? Ele é formoso em seu trajo, avança na grandeza da sua força. Eu sou (responderá ele) o que fala em justiça e que é poderoso para salvar (os homens). (ver nota)

1. τίς οὗτος ὁ παραγινόμενος ἐξ Εδωμ ἐρύθημα ἱματίων ἐκ Βοσορ οὕτως ὡραῖος ἐν στολῇ βίᾳ μετὰ ἰσχύος ἐγὼ διαλέγομαι δικαιοσύνην καὶ κρίσιν σωτηρίου

2. Por que é, pois, vermelha a tua veste, e as tuas roupas como as do que pisa no lagar?

2. διὰ τί σου ἐρυθρὰ τὰ ἱμάτια καὶ τὰ ἐνδύματά σου ὡς ἀπὸ πατητοῦ ληνοῦ

3. Eu pisei sòzinho no lagar, e nenhum homem dentre os povos estava comigo; eu os pisei no meu furor, pisei-os na minha ira; o seu sangue salpicou as minhas vestes, com ele manchei todas as minhas roupas.

3. πλήρης καταπεπατημένης καὶ τῶν ἐθνῶν οὐκ ἔστιν ἀνὴρ μετ’ ἐμοῦ καὶ κατεπάτησα αὐτοὺς ἐν θυμῷ καὶ κατέθλασα αὐτοὺς ὡς γῆν καὶ κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰς γῆν

4. É que o dia da vingança estava no meu coração, era chegado o ano da minha redenção.

4. ἡμέρα γὰρ ἀνταποδόσεως ἐπῆλθεν αὐτοῖς καὶ ἐνιαυτὸς λυτρώσεως πάρεστιν

5. Olhei em roda, e não houve quem me auxiliasse; espantei-me de não haver quem me ajudasse. Então o meu braço salvou-me e a minha indignação me auxiliou.

5. καὶ ἐπέβλεψα καὶ οὐδεὶς βοηθός καὶ προσενόησα καὶ οὐθεὶς ἀντελαμβάνετο καὶ ἐρρύσατο αὐτοὺς ὁ βραχίων μου καὶ ὁ θυμός μου ἐπέστη

6. Esmaguei os povos no meu furor, calquei-os na minha indignação, fiz correr pela terra o seu sangue.

6. καὶ κατεπάτησα αὐτοὺς τῇ ὀργῇ μου καὶ κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰς γῆν

7. Cantarei as misericórdias do Senhor, os louvores do Senhor, por todos os bens que o mesmo Senhor nos deu, pela multidão dos seus benefícios para com a casa de Israel; benefícios que lhe fez segundo a sua clemência, segundo a multidão das suas misericórdias.

7. τὸν ἔλεον κυρίου ἐμνήσθην τὰς ἀρετὰς κυρίου ἐν πᾶσιν οἷς ὁ κύριος ἡμῖν ἀνταποδίδωσιν κύριος κριτὴς ἀγαθὸς τῷ οἴκῳ Ισραηλ ἐπάγει ἡμῖν κατὰ τὸ ἔλεος αὐτοῦ καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ

8. Ele disse: Sim, com certeza são o meu povo, são filhos que me não tornarão a negar. E tornou-se seu salvador.

8. καὶ εἶπεν οὐχ ὁ λαός μου τέκνα οὐ μὴ ἀθετήσωσιν καὶ ἐγένετο αὐτοῖς εἰς σωτηρίαν

9. Em todas as suas tribulações não foi um mensageiro nem um anjo que os salvou, mas a sua própria face; com o seu amor e com a sua clemência, ele mesmo os remiu e os levou sobre si, e os sustentou em todos os dias do tempo passado.

9. ἐκ πάσης θλίψεως οὐ πρέσβυς οὐδὲ ἄγγελος ἀλλ’ αὐτὸς κύριος ἔσωσεν αὐτοὺς διὰ τὸ ἀγαπᾶν αὐτοὺς καὶ φείδεσθαι αὐτῶν αὐτὸς ἐλυτρώσατο αὐτοὺς καὶ ἀνέλαβεν αὐτοὺς καὶ ὕψωσεν αὐτοὺς πάσας τὰς ἡμέρας τοῦ αἰῶνος

10. Mas eles foram rebeldes e afligiram o seu santo espírito; então ele converteu-se em seu inimigo e combateu-os.

10. αὐτοὶ δὲ ἠπείθησαν καὶ παρώξυναν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον αὐτοῦ καὶ ἐστράφη αὐτοῖς εἰς ἔχθραν καὶ αὐτὸς ἐπολέμησεν αὐτούς

11. Então o povo lembrou-se dos antigos dias, de Moisés. Onde está o que tirou das ondas o pastor do seu rebanho? Onde está o que pôs no meio deles o seu santo espírito?

11. καὶ ἐμνήσθη ἡμερῶν αἰωνίων ὁ ἀναβιβάσας ἐκ τῆς γῆς τὸν ποιμένα τῶν προβάτων ποῦ ἐστιν ὁ θεὶς ἐν αὐτοῖς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον

12. Quem tomou Moisés pela direita (e o susteve) com o braço da sua majestade? Quem dividiu as águas (do mar) diante deles, para adquirir para si um nome eterno?

12. ὁ ἀγαγὼν τῇ δεξιᾷ Μωυσῆν ὁ βραχίων τῆς δόξης αὐτοῦ κατίσχυσεν ὕδωρ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ ποιῆσαι αὐτῷ ὄνομα αἰώνιον

13. Quem os conduziu pelos abismos, como a um cavalo por um descampado, sem tropeçar?

13. ἤγαγεν αὐτοὺς διὰ τῆς ἀβύσσου ὡς ἵππον δι’ ἐρήμου καὶ οὐκ ἐκοπίασαν

14. Como a um animal, que se faz descer por uma campina, assim o espírito do Senhor os conduziu. Foi assim (ó Senhor) que guiaste o teu povo, para granjeares para ti um nome glorioso.

14. καὶ ὡς κτήνη διὰ πεδίου κατέβη πνεῦμα παρὰ κυρίου καὶ ὡδήγησεν αὐτούς οὕτως ἤγαγες τὸν λαόν σου ποιῆσαι σεαυτῷ ὄνομα δόξης

15. Atende-nos lá do céu, põe os olhos em nós lá da tua santa e gloriosa morada. Onde estão (agora) o teu zelo e a tua fortaleza, a ternura das tuas entranhas e a tua misericórdia? Suspenderam-se para mim.

15. ἐπίστρεψον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἰδὲ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ ἁγίου σου καὶ δόξης ποῦ ἐστιν ὁ ζῆλός σου καὶ ἡ ἰσχύς σου ποῦ ἐστιν τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους σου καὶ τῶν οἰκτιρμῶν σου ὅτι ἀνέσχου ἡμῶν

16. Porque tu é que és o nosso pai, Abraão não nos conhece, e Israel ignora-nos. Tu, Senhor, és o nosso pai, o nosso redentor, desde os tempos antigos.

16. σὺ γὰρ ἡμῶν εἶ πατήρ ὅτι Αβρααμ οὐκ ἔγνω ἡμᾶς καὶ Ισραηλ οὐκ ἐπέγνω ἡμᾶς ἀλλὰ σύ κύριε πατὴρ ἡμῶν ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπ’ ἀρχῆς τὸ ὄνομά σου ἐφ’ ἡμᾶς ἐστιν

17. Por que nos deixas, Senhor, extraviar dos teus caminhos? Por que (deixas) endurecer o nosso coração, para te não temermos? Volta-te para nós por amor dos teus servos e das tribos da tua herança.

17. τί ἐπλάνησας ἡμᾶς κύριε ἀπὸ τῆς ὁδοῦ σου ἐσκλήρυνας ἡμῶν τὰς καρδίας τοῦ μὴ φοβεῖσθαί σε ἐπίστρεψον διὰ τοὺς δούλους σου διὰ τὰς φυλὰς τῆς κληρονομίας σου

18. Por que razão os ímpios penetraram no teu templo, e os nossos inimigos calcaram o teu santuário?

18. ἵνα μικρὸν κληρονομήσωμεν τοῦ ὄρους τοῦ ἁγίου σου οἱ ὑπεναντίοι ἡμῶν κατεπάτησαν τὸ ἁγίασμά σου

19. Somos, desde há muito, como povo que não governas, sobre quem o teu nome não é invocado.

19. ἐγενόμεθα ὡς τὸ ἀπ’ ἀρχῆς ὅτε οὐκ ἦρξας ἡμῶν οὐδὲ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά σου ἐφ’ ἡμᾶς ἐὰν ἀνοίξῃς τὸν οὐρανόν τρόμος λήμψεται ἀπὸ σοῦ ὄρη καὶ τακήσονται



Leggi la Bibbia in un anno

Unisciti alla nostra comunità e completa l'intera Bibbia in 365 giorni. Un percorso strutturato e stimolante per approfondire la tua fede e la tua conoscenza delle Scritture.