Mosaico decorativo

1. Entonces el justo se presentará seguro de sí mismo frente a los que lo persiguieron y que redujeron a nada todos sus esfuerzos.

1. Tunc stabit iustus in magna constantia adversus eos, qui angustiaverunt illum et qui spreverunt labores eius.

2. Al verlo comenzarán a temblar de un miedo inmenso, asombrados de ver que se ha salvado contra toda esperanza.

2. Videntes turbabuntur timore horribili et mirabuntur in subitatione insperatae salutis

3. Llenos de remordimiento, se dirán, muy angustiados, y con gemidos:

3. dicentes intra se, paenitentiam agentes et prae angustia spiritus gementes:

4. Este es al que tomábamos para la risa, el objeto de nuestras bromas: ¡qué imbéciles éramos! Su vida nos parecía una locura, su muerte nos pareció el fracaso final.

4. “Hic erat, quem habuimus aliquando in derisum et in similitudinem improperii. Nos insensati vitam eius aestimabamus insaniam et finem illius sine honore.

5. Y véanlo ahora entre los hijos de Dios: ¿cómo fue que recibió su lugar entre los santos?

5. Quomodo computatus est inter filios Dei, et inter sanctos sors illius est?

6. ¡Cómo nos equivocamos lejos de la verdad! La luz de la justicia no nos iluminó, el Sol no se levantó para nosotros.

6. Ergo erravimus a via veritatis, et iustitiae lumen non luxit nobis, et sol non est ortus nobis;

7. Nos hartamos de injusticias y crímenes, recorriendo desiertos de los cuales no salíamos, en vez de reconocer el camino del Señor.

7. implicati sumus tribulis iniquitatis et perditionis et ambulavimus per deserta inaccessa, viam autem Domini ignoravimus.

8. ¿De qué nos sirvió nuestro orgullo? ¿De qué nos valió la riqueza de la que tanto nos enorgullecíamos?

8. Quid nobis profuit superbia? Aut divitiae cum iactantia quid contulerunt nobis?

9. Todo eso pasó como una sombra, como un rumor que se disipa,

9. Transierunt omnia illa tamquam umbra et tamquam nuntius percurrens

10. como el navío que corta la espuma del mar, y de cuyo paso no queda huella alguna, ni marca de su quilla en las olas.

10. et tamquam navis, quae pertransit fluctuantem aquam, cuius, cum praeterierit, non est vestigium invenire neque semitam carinae illius in fluctibus;

11. O como el pájaro que atraviesa el espacio y cuyos vestigios de su carrera nadie encuentra, que no deja ninguna señal de su trayecto. Sus plumas rozaron el aire leve, un silbido se produjo al partirlo, batiendo sus alas se abrió camino, pero después, ¿quién encontró alguna huella de su vuelo?

11. aut tamquam avis, quae transvolat in aere, nullum invenitur argumentum itineris, sed alarum sonitu ventus levis verberatus et scissus per vim stridoris commotis alis permeatur, et post hoc nullum signum invenitur itineris;

12. O como una flecha disparada al blanco: el aire que va cortando vuelve sobre sí mismo, sin permitir que se vea su camino.

12. aut tamquam sagittae emissae in locum destinatum: divisus aer continuo in se resolvitur, ut ignoretur transitus illius.

13. Así también nosotros, apenas nacimos desaparecimos; nos hemos agotado en nuestras malas obras y no tenemos mérito alguno que podamos mostrar".

13. Sic et nos, nati, continuo desivimus esse et virtutis quidem nullum signum valuimus ostendere; in malignitate autem nostra consumpti sumus”.

14. Sí, la esperanza de los impíos es como la paja que se la lleva el viento, o como el copo de nieve que arrastra la tormenta, como el humo disipado por el viento, o el recuerdo de un huésped de un día: que se olvida.

14. Quoniam spes impii tamquam lanugo est, quae a vento tollitur, et tamquam spuma gracilis, quae a procella dispergitur, et tamquam fumus, qui a vento diffusus est, et tamquam memoria hospitis unius diei praeteriit.

15. Los justos, en cambio, viven para siempre, y su recompensa está junto al Señor: cuidan de ellos en casa del Altísimo.

15. Iusti autem in perpetuum vivunt, et in Domino est merces eorum, et cogitatio illorum apud Altissimum.

16. Recibirán de manos del Seño lla corona magnífica, la diadema radiante ccon su mano derecha los cubrirá yy con su brazo los protegerá

16. Ideo accipient coronam decoris et diadema speciei de manu Domini, quoniam dextera sua teget eos et brachio suo defendet illos.

17. Su amor celoso lo llevó a tomar las armas mmoviliza al universo para castigar a sus enemigos

17. Accipiet pro armatura zelum suum et armabit creaturam ad ultionem inimicorum,

18. Toma como coraza la rectitud yy como casco escogió sus juicios equitativos

18. induet pro thorace iustitiam et accipiet pro galea iudicium non fictum;

19. Su invencible santidad le sirve de escudo

19. sumet pro scuto inexpugnabili sanctitatem.

20. se ha hecho una espada con su cólera inflexible yy junto con él el universo lucha contra los insensatos

20. Acuet autem duram iram in lanceam et pugnabit cum illo orbis terrarum contra insensatos.

21. Los dardos del rayo darán recto en el blanco, ddisparados de las nubes como de un arco bien tenso

21. Ibunt recta emissiones fulgurum et tamquam a bene curvato arcu nubium ad signum insilient,

22. los granizos de su cólera caerán sobre ellos eel océano se indignará con ello yy los ríos los inundarán sin piedad

22. et ab ira saxa iaculante ira plenae mittentur grandines; excandescet in illos aqua maris, et flumina concurrent duriter.

23. El aliento de su Poder se alzará contra ello yy los dispersará como el huracán SSu pecado convertirá a la tierra en desierto llas maldades de los poderosos echarán abajo sus tronos.

23. Contra illos stabit spiritus virtutis et tamquam turbo dissipabit illos. Et ad eremum perducet omnem terram iniquitas, et malignitas evertet sedes potentium.



Leggi la Bibbia in un anno

Unisciti alla nostra comunità e completa l'intera Bibbia in 365 giorni. Un percorso strutturato e stimolante per approfondire la tua fede e la tua conoscenza delle Scritture.