Sabedoria, 19

1. Quanto aos ímpios, inexorável foi a ira que os perseguiu até o fim: porque Deus previa o que eles haveriam de fazer,

1. ne uskrati nam svoje milosrðe zbog Abrahama, miljenika svoga; zbog Izaka, sluge svojega; zbog Izraela, sveca svojega,

2. isto é, depois de terem deixado partir os justos, instando mesmo que fossem embora, mudariam de opinião e os perseguiriam.

2. "Blagoslovljen i hvaljen budi, Gospode, Bože otaca naših, i neka ime tvoje bude slavljeno dovijeka!

3. Na verdade, eles estavam ainda enlutados, e gemiam ainda sobre a tumba de seus mortos, quando loucamente tomaram outra resolução e perseguiram, como a fugitivos, aqueles aos quais tinham rogado que partissem.

3. Pravedan si u svemu što uèini nama, sva su tvoja djela istinita, svi tvoji putovi pravi, svi tvoji sudovi istina.

4. Um merecido destino os impelia a esse proceder extremo, e os atirava no olvido dos acontecimentos passados, para que sofressem, em meio a tormentos, um castigo completo,

4. Po pravdi si presudio u svemu što si poslao na nas i na sveti grad otaca naših, Jeruzalem: zbog naših si grijeha ovako postupio s nama, u istini i pravednosti.

5. e fossem feridos de uma morte insólita, enquanto vosso povo tentava uma extraordinária passagem.

5. Zgriješili smo i poèinili bezakonje odmetnuvši se od tebe, sagriješili teško; ne slušasmo naredbe tvoje.

6. É que toda a criação, obedecendo às vossas ordens, foi remodelada em sua natureza, para que vossos filhos fossem conservados ilesos.*

6. Nismo ih èuvali i nismo vršili što nam bijaše nareðeno za naše dobro.

7. Foi vista uma nuvem cobrir o acampamento, e a terra seca surgir do que tinha sido água, um caminho viável formar-se no Mar Vermelho, e um campo verdejante emergir das ondas impetuosas.*

7. Sve što si poslao na nas, sve što si nam uèinio, pravedno si uèinio.

8. Por aí passou toda ela, a nação dos que vossa mão protegia, e que viram singulares prodígios.

8. Kad si nas predao u ruke bezakonika, dušmana naših, najgorih odmetnika, i kralju nepravednom, najgorem na zemlji,

9. Iam como cavalos conduzidos à pastagem, e saltavam como cordeiros, glorificando a vós, Senhor, seu libertador,

9. te danas ne smijemo otvoriti usta: sramota i ruglo pokrivaju one koji ti služe i tebi se klanjaju.

10. porque eles se lembravam ainda do que tinha acontecido na terra estrangeira: como a terra, contrariando a geração dos vivos, tinha produzido moscas, e como o rio, em lugar de peixes, tinha lançado fora uma multidão de rãs.

10. O, ne zapusti nas zauvijek, zbog imena svoga, i ne razvrgni Saveza svoga,

11. Mais tarde, viram ainda nascer uma nova espécie de pássaros, quando, premidos pela cobiça, pediram manjares delicados, porquanto, para satisfazê-los, codornizes subiram do mar.

11. Poslije vidješe i nov nastanak ptica, kada su, potaknuti žudnjom, zatražili jela raskošna:

12. Os castigos não surpreenderam os pecadores, sem que fossem antes advertidos pela violência dos raios.*

12. kojima si obeæao umnožit' potomstvo kao zvijezde nebeske i kao pijesak na obali morskoj.

13. Suportavam justamente o castigo de sua própria maldade, porque tinham mostrado excessivo ódio pelo estrangeiro.

13. Gospode, postadosmo najmanji meðu narodima, prezreni po svoj zemlji poradi grijeha svojih.

14. Houve muitos que não quiseram receber hóspedes desconhecidos, mas estes reduziram à escravidão hóspedes que tinham sido benfeitores.*

14. Nemamo sada vojvode, proroka, kneza, paljenice, klanice, prinosa, kada, ni mjesta gdje da prinesemo prvence tebi

15. E isso não é tudo; haverá algo a mais que um castigo qualquer para aqueles que acolheram mal os estrangeiros:

15. Üi da naðemo milosrðe. No primi nas slomljene duše, duha ponizna!

16. mas estes, a princípio, receberam bem seus hóspedes, e concederam-lhes a participação em seus direitos. Em seguida, eles os encheram de males.

16. Kao paljenice ovnova i bikova, kao tisuæe pretilih janjaca - takva nek' bude žrtva naša pred tobom danas da nas pomiri s tobom - jer se neæe postidjeti oni koji se u te uzdaju.

17. Do mesmo modo, foram feridos de cegueira, como aqueles homens, às portas do justo, quando, envolvidos por uma profunda escuridão, procuravam, cada um de seu lado, o caminho para suas casas.*

17. Odsada æemo svim srcem slijediti tebe, tebe se bojati i tražiti lice tvoje.

18. Assim, os elementos mudavam suas propriedades entre si, como na harpa os sons mudam de ritmo, conservando a mesma tonalidade. É o que se pode verificar perfeitamente quando se consideram esses acontecimentos.

18. Ne postidi nas, veæ postupaj s nama po blagosti svojoj, po velikoj ljubavi svojoj!

19. Os seres terrestres tornavam-se aquáticos, os que nadam passavam à terra,*

19. Izbavi nas, kao nekoæ, èudesima svojim, proslavi ime svoje, Gospode!

20. o fogo era mais violento debaixo da chuva, e a água esquecia a propriedade que tem de extingui-lo.

20. Neka se postide oni koji zlo èine slugama tvojim: neka se postide svoga nasilja i neka im sila skršena bude!

21. Além disso, as chamas não ofendiam as carnes dos frágeis animais que as atravessavam, e não liquefaziam esse alimento celeste, semelhante ao gelo e inteiramente capaz de se derreter.

21. Nek' znaju da si ti jedini Bog i Gospod, slavan po svoj zemlji!" Anðeo Gospodnji u užarenoj peæi

22. É que em tudo, Senhor, engrandecestes e glorificastes vosso povo, e não deixastes de assisti-lo em todo o tempo e em todo o lugar.

22. Kraljeve sluge koje ih bijahu bacile u peæ neprestano poticahu oganj zemnim uljem, smolom, kuèinama i vinjagom,

23.

23. tako te plamen lizaše èetrdeset i devet lakata iznad peæi.

24.

24. Buknuvši, spali Kaldejce koji se naðoše oko peæi.

25.

25. No Anðeo Gospodnji siðe u peæ k Azarji i njegovim drugovima; izagna plamen ognja iz peæi

26.

26. te usred peæi puhaše kao rosni lahor, a oganj ih ne dodirnu niti im zadade bol ili kakvu neugodnost. Pjesma triju mladiæa

27.

27. Tada sva trojica zapjevaše u peæi jednim glasom, slaveæi i blagoslivljajuæi Boga:

28.

28. "Blagoslovljen budi, Gospodine, Bože otaca naših, hvaljen i uzvisivan dovijeka! Blagoslovljeno, slavno i sveto ime tvoje, hvaljeno i uzvisivano dovijeka!

29.

29. Blagoslovljen budi u Domu svete slave svoje, hvaljen i slavljen dovijeka!

30.

30. Blagoslovljen budi na prijestolju kraljevstva svoga, hvaljen i uzvisivan dovijeka!

31.

31. Blagoslovljen, ti što istražuješ bezdane i sjediš nad kerubima, hvaljen i uzvisivan dovijeka!

32.

32. Blagoslovljen budi na svodu nebeskom, hvaljen i slavljen dovijeka!

33.

33. Sva djela Gospodnja, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

34.

34. Anðeli Gospodnji, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

35.

35. Nebesa, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

36.

36. Sve vode nad nebesima, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

37.

37. Sve sile Gospodnje, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

38.

38. Sunce i mjeseèe, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

39.

39. Zvijezde nebeske, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

40.

40. Sve kiše i rose, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

41.

41. Svi vjetrovi, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

42.

42. Ognju i žare, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

43.

43. Studeni i vruæino, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

44.

44. Rose i mrazovi, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

45.

45. Lede i studeni, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

46.

46. Tuèe i snijezi, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

47.

47. Noæi i dani, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

48.

48. Svjetlo i tmino, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

49.

49. Munje i oblaci, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

50.

50. Zemlja neka blagoslivlje Gospoda: neka ga hvali i uzvisuje dovijeka!

51.

51. Bregovi i brežuljci, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

52.

52. Sve raslinstvo na zemlji, blagoslivljaj Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

53.

53. Izvori, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

54.

54. Mora i rijeke, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

55.

55. Kitovi i sve što se mièe u vodama, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

56.

56. Ptice nebeske, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

57.

57. Sve divlje i pitome životinje, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

58.

58. Sinovi ljudski, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

59.

59. Izraele, blagoslivljaj Gospoda: hvali i uzvisuj ga dovijeka!

60.

60. Sveæenici Gospodnji, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

61.

61. Sluge Gospodnje, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

62.

62. Dusi i duše pravednih, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

63.

63. Sveti i ponizni srcem, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka!

64.

64. Hananijo, Azarjo, Mišaele, blagoslivljajte Gospoda: hvalite i uzvisujte ga dovijeka! Jer on nas je spasio od Podzemlja, on nas je istrgao iz ruke smrti, on nas je izbavio iz peæi užarene, on nas je izbavio iz plamena.

65.

65. Slavite Gospoda jer je dobar, jer je vjeèna ljubav njegova!

66.

66. Svi štovatelji Gospodnji, blagoslivljajte Boga nad bogovima, hvalite i zahvaljujte, jer vjeèna je ljubav njegova!"