Jó, 36

1. Depois Eliú prosseguiu nestes termos:

1. Dodał jeszcze Elihu, i rzekł:

2. “Espera um pouco e te instruirei. Tenho ainda palavras em defesa de Deus.

2. Poczekaj chwilkę, wyjaśnię, bo jeszcze mam słowa od Boga.

3. Vou buscar longe a minha ciência, para justificar aquele que me criou.

3. Daleko poniosę swą wiedzę, by ukazać sprawiedliwość Stwórcy.

4. Pois minhas palavras não são certamente mentirosas e estás tratando com um homem de ciência sólida.

4. Naprawdę, nie mówię podstępnie, prawdziwie jest mędrzec przed tobą.

5. Deus é poderoso, mas não é arrogante, é poderoso por sua ciência.

5. Oto Bóg nie odrzuca potężnych, umysłów potężnych duchem,

6. Não deixa o ímpio viver, mas faz justiça aos oprimidos.

6. ale ciemięzcy żyć nie dozwoli, ubogim przyznaje słuszność,

7. Não tira seus olhos do justo e os faz assentar no trono com os reis, numa glória eterna.

7. nie spuszcza oka z uczciwych, osadza ich na tronach z królami, wywyższa ich po wsze czasy.

8. Se forem presos em grilhões e atados com os laços da pobreza,

8. Gdy powrozami związani, w kajdany nędzy zostaną zakuci,

9. ele lhes fará conhecer as suas obras e as faltas que cometeram por orgulho.

9. wtedy im stawia przed oczy ich czyny, by ciężkość przestępstw widzieli.

10. Abre-lhes os ouvidos para corrigi-los e diz-lhes que renunciem à iniquidade.

10. Otwiera im uszy na radę, namawia: od zła niech odstąpią!

11. Se escutarem e obedecerem, terminarão seus dias na felicidade e seus anos em delícias.

11. Gdy usłuchają z poddaniem, dni płyną im w dobrobycie, a lata mijają w szczęściu.

12. Mas se não o escutarem, morrerão de um golpe e expirarão por falta de sabedoria.

12. Niewierni muszą zginąć od dzidy, wyginą z braku rozumu.

13. Os ímpios de coração são entregues à cólera e não clamam a Deus quando ele os aprisiona.

13. Ludzie zatwardziali gniew chowają, związani nie chcą ratunku;

14. Por isso morrem em plena mocidade e sua vida passa como a dos efeminados.*

14. wyginą za dni młodości, a życie ich godne pogardy.

15. Mas Deus salvará o pobre pela sua miséria e o instrui pelo sofrimento.

15. Biednego On ratuje przez nędzę, cierpieniem otwiera mu uszy.

16. A ti também ele retirará das fauces a angústia, numa larga liberdade e no repouso de uma mesa bem guarnecida.*

16. I ciebie chce On wybawić z nieszczęść, przed tobą jest dal, nie cieśnina, i stół opływający tłuszczem.

17. Mas tu te comportas como um malvado, com o risco de incorrer em sentença e penalidade.

17. Lecz ty osądzasz jak niewierny. Dosięgną cię prawa i sądy.

18. Toma cuidado para que a cólera não te inflija um castigo e que o tamanho do resgate não te perca.

18. Strzeż się, by cię nie zwiodła obfitość i nie zmylił hojny okup.

19. Acaso levará ele em conta teu grito na aflição e todos os esforços do vigor?

19. Czy skłoni Mocarza twój krzyk bólu, choćbyś wytężył swe siły?

20. Não suspires pela noite da morte, que arrebata os povos de seu lugar!

20. Spróbuj nie wzdychać do nocy, w której odchodzą najbliżsi.

21. Guarda-te de declinar para a iniquidade, e de preferir a injustiça ao sofrimento.

21. Strzeż się, a zła unikaj! Przez nie dosięgła cię nędza.

22. Vê, Deus é sublime em seu poder! Que senhor lhe é comparável?

22. Wielki jest Bóg w swej wszechmocy, któż takim mistrzem jak On?

23. Quem lhe fixou seus caminhos? Quem pode dizer-lhe: ‘Fizeste mal?’.

23. Kto Jego drogę chce zganić? Kto powie: źle uczyniłeś?

24. Antes lembra-te de glorificar sua obra, que a humanidade celebra em seus cânticos.

24. Staraj się chwalić Jego dzieła, gdy o nich się pieśni układa.

25. Todos os homens a contemplam, mas cada um a considera de longe.

25. Ogląda je każdy z radością, choć widzi je tylko z daleka.

26. Deus é grande demais para que o possamos conhecer; o número de seus anos é incalculável.

26. Wielki jest Bóg, choć nieznany, lat Jego nikt nie policzy .

27. Atrai as gotinhas de água para transformá-las em chuva no nevoeiro.

27. On krople wody podnosi i mgłę na deszcz skrapla,

28. As nuvens espalham essas águas e as destilam sobre a multidão humana.

28. one płyną z nieba wysoko, obficie spływają na ludzi.

29. Quem pode compreender como se expandem as nuvens e o estrépito que sai de sua tenda?*

29. A kto pojmuje warstwę chmur i huk niebieskiego namiotu?

30. Espalha à sua volta sua luz e encobre as profundezas do mar.

30. On, Najwyższy, ogniem zieje i zakrywa podstawy morza.

31. É por esse meio que governa os povos e fornece-lhes abundante alimento.

31. Tak utrzymuje ludzi i żywność im daje obficie.

32. Nas suas mãos esconde o raio e fixa-lhe o alvo a atingir.

32. Błyskawicą zbrojne ma ręce, wskazuje jej cel oznaczony,

33. O seu estrondo o anuncia e o rebanho também pressente aquele que se aproxima.

33. głos przeciw niemu wydaje: zazdrosny gniew na nieprawość.