Eclesiástico, 50

1. Simão, filho de Onias, sumo sacerdote, foi quem, durante a sua vida, sustentou a casa do Senhor; e durante os seus dias, fortificou o templo.*

1. Szymon, syn Oniasza, arcykapłan, za życia swego poprawił dom Pański, a za dni swoich wzmocnił świątynię.

2. Por ele foi fundado o alto edifício do templo, o edifício duplo e as altas muralhas.

2. On zbudował mur podwójnie wysoki i wysoką podporę muru świątyni.

3. Em seus dias, a água jorrou dos reservatórios, que se encheram extraordinariamente, como o mar de bronze,

3. Za dni jego został wykuty zbiornik na wodę, sadzawka - której obwód jest jak morze.

4. ele cuidou do seu povo, libertou-o da perdição.

4. On myślał o swoim ludzie, aby go ustrzec przed upadkiem, umocnił przeto miasto na czas oblężenia.

5. Foi bastante poderoso para aumentar a cidade, conquistou glória em suas relações com a nação, e alargou a entrada do templo e do átrio.*

5. Jakże wspaniale wyglądał, gdy wracał do ludu, przy wyjściu z Domu Zasłony.

6. Como a estrela-d’alva brilha no meio das nuvens, como brilha a lua nos dias de lua cheia,

6. Jak gwiazda zaranna pośród chmur, jak księżyc w pełni w dniach świątecznych,

7. como brilha o sol radioso, assim resplandeceu ele no Templo de Deus.*

7. jak słońce świecące na przybytek Najwyższego, jak tęcza wspaniale błyszcząca w chmurach,

8. Ele era como o arco-íris fulgurando nas nuvens luminosas, como a flor da roseira em dia de primavera, como os lírios à beira de uma corrente de água, e como o incenso que exala seu perfume nos dias de verão;

8. jak kwiat róży na wiosnę, jak lilie przy źródle, jak młody las Libanu w dniach letnich,

9. como um fogo que lança centelhas, como o incenso que se queima no fogo;

9. jak ogień i kadzidło w kadzielnicy, jak naczynie szczerozłote, ozdobione drogimi kamieniami wszelkiego rodzaju,

10. como um vaso de ouro maciço, adornado de pedrarias;

10. jak drzewo oliwne, pokryte owocami, jak cyprys wznoszący się do chmur.

11. como uma oliveira cujos rebentos crescem, e como um cipreste que se ergue para o alto. Assim aparecia ele quando se cobria com o manto de aparato, e revestia os ornatos de sua dignidade.

11. Kiedy przywdziewał zaszczytną szatę i brał na siebie wspaniałe ozdoby, kiedy wstępował do ołtarza Pana, napełniał chwałą obręb przybytku;

12. Subindo ao altar santo, honrava os santos ornamentos.

12. a kiedy przyjmował z rąk kapłanów części ofiarne, sam stojąc przy ognisku ołtarza, wokół niego stał wieniec braci, jak gałęzie cedrów na Libanie; otaczali go jak pnie palmowe -

13. Conservando-se de pé junto do altar, recebia as partes das vítimas da mão dos sacerdotes, e os seus irmãos o rodeavam como uma coroa, como uma plantação de cedros no monte Líbano.

13. wszyscy synowie Aarona w swej chwale. Ofiara Pana była w ich rękach, wobec całego zgromadzenia Izraela -

14. Como as folhas de uma palmeira, todos os filhos de Aarão mantinham-se em volta dele em sua magnificência.

14. aż do zakończenia pełnił on służbę Bożą przy ołtarzach, aby uświetnić ofiarę Najwyższego, Wszechmogącego.

15. A oblação do Senhor era apresentada pelas suas mãos diante do povo de Israel. Quando terminava o sacrifício no altar, a fim de enaltecer a oblação do rei Altíssimo,

15. Wyciągał rękę nad czarę, ofiarował trochę z krwi winnego grona, wylewał ją na podstawę ołtarza, na przyjemną woń Najwyższemu, Królowi nad wszystkim.

16. ele estendia a mão para a libação, e espargia o sangue da videira;

16. Wtedy odzywali się synowie Aarona i grali na kutych trąbach, grzmieli donośnym głosem na pamiątkę przed Najwyższym.

17. derramava ao pé do altar um perfume divino para o príncipe Altíssimo.

17. Cały lud wspólnie spieszył i padał na twarz na ziemię, aby oddać pokłon Panu swojemu, Wszechmogącemu, Najwyższemu Bogu.

18. Então, os filhos de Aarão manifestavam-se com exclamações, e tocavam trombetas de metal batido; faziam ouvir grandes clamores para se fazerem lembrados diante de Deus.

18. Śpiewacy wychwalali Go swoimi głosami i potężnym echem płynęła miła melodia.

19. E todo o povo se comprimia em multidão, e caía com a face por terra, para adorar o Senhor, seu Deus, e dirigir preces ao Deus Todo-poderoso, o Altíssimo.

19. Lud prosił Pana Najwyższego w modlitwie przed Miłosiernym, aż się skończyły wspaniałe obrzędy Pana i doprowadzono do końca Jego świętą służbę.

20. Os cantores elevavam a voz, e do vasto edifício subia uma suave melodia.

20. Wtedy on schodząc, wyciągał swe ręce nad całym zgromadzeniem synów Izraela, aby dać swymi wargami błogosławieństwo Pana, i by się radować Jego imieniem.

21. O povo orava ao Senhor, o Altíssimo, até que terminasse o culto do Senhor, e que as cerimônias tivessem fim,*

21. Po raz drugi lud padał na twarz, by przyjąć błogosławieństwo od Najwyższego.

22. Então, descendo do altar, o sumo sacerdote elevava as mãos sobre todo o povo israelita, para render glória a Deus em alta voz, e para glorificá-lo em seu nome.

22. A teraz błogosławcie Boga całego stworzenia, który wszędzie czyni wielkie rzeczy, który od łona matczynego wywyższa dni nasze, który z nami postępuje według swego miłosierdzia.

23. E o povo repetia sua oração, querendo demonstrar o poder de Deus.*

23. Niech nam da radość serca, niech nastanie za dni naszych pokój w Izraelu - po wieczne czasy,

24. E, agora, orai ao Deus de todas as coisas, que fez grandes coisas pela terra toda, que multiplicou nossos dias desde o seio materno, e usou de misericórdia para conosco.

24. aby miłosierdzie Jego trwało wiernie z nami i by nas wybawił za dni naszych.

25. Que ele nos conceda a alegria do coração, e que a paz esteja com Israel agora e para sempre;

25. Dusza moja nie znosi dwóch narodów, a trzeci nie jest narodem:

26. para que Israel creia que a misericórdia de Deus está conosco, e que nos liberte quando chegar o dia.*

26. mieszkający na górze Samarii, Filistyni, i głupi naród, przebywający w Sychem.

27. Há dois povos que minha alma abomina, e o terceiro, que aborreço, nem sequer é um povo:

27. Naukę mądrości i rozumu spisałem w tej księdze, ja Jezus, syn Syracha, syna Eleazara, jerozolimczyk, który mądrość serca mego wylałem jak obfity deszcz.

28. aqueles que vivem no monte Seir, os filisteus, e o povo insensato que habita em Siquém.*

28. Szczęśliwy, kto będzie zajmował się tymi rzeczami, a kto włoży je do serca swego, stanie się mądrym,

29. Jesus, filho de Sirac de Jerusalém, escreveu neste livro uma doutrina de sabedoria e ciência, e derramou nele a sabedoria de seu coração.

29. a jeśli tak postąpi, we wszystkim sobie poradzi, ponieważ światło Pana będzie jego drogowskazem.

30. Feliz aquele que se entregar a essas boas palavras; aquele que as guardar no coração será sempre sábio;

30.

31. pois, se ele as cumprir, será capaz de todas as coisas, porque a luz de Deus guiará os seus passos.

31.