Eclesiástico, 36

1. Tende piedade de nós, ó Deus de todas as coisas, olhai para nós, e fazei-nos ver a luz de vossa misericórdia!*

1. Zmiłuj się nad nami, Panie, Boże wszystkich rzeczy, i spojrzyj, ześlij bojaźń przed Tobą na wszystkie narody,

2. Espargi o vosso terror sobre as nações que não vos procuram, para que saibam que não há outro Deus senão vós, e publiquem as vossas maravilhas!

2. wyciągnij rękę przeciw obcym narodom, aby widziały Twoją potęgę.

3. Estendei vossa mão contra os povos estranhos, para que vejam o vosso poder.

3. Tak jak przez nas wobec nich okazałeś się świętym, tak przez nich wobec nas okaż się wielkim!

4. Como diante dos seus olhos mostrastes vossa santidade em nós, assim também, à nossa vista, sereis glorificado neles,

4. Niech Cię uznają, jak my uznaliśmy, że nie ma Boga prócz Ciebie, o Panie!

5. para que reconheçam, como também nós reconhecemos, que não há outro Deus fora de vós, Senhor!

5. Odnów znaki i powtórz cuda, wsław rękę i prawe ramię!

6. Renovai vossos prodígios, fazei milagres inéditos,

6. Wzbudź gniew i wylej oburzenie, zniszcz przeciwnika i zetrzyj wroga!

7. glorificai vossa mão e vosso braço direito,

7. Przyspiesz czas i pomnij na przysięgę, aby wysławiano wielkie Twoje dzieła.

8. excitai vosso furor e espargi vossa cólera;

8. Ogień gniewu niech strawi tego, kto się ratuje, a ci, którzy krzywdzą Twój lud, niech znajdą zagładę!

9. desbaratai o inimigo e aniquilai o adversário.

9. Zetrzyj głowy panujących wrogów, którzy mówią: Prócz nas nie ma nikogo!

10. Apressai o tempo e lembrai-vos do fim, para que sejam apregoadas vossas maravilhas.*

10. Zgromadź wszystkie pokolenia Jakuba i weź je w posiadanie, jak było od początku.

11. Devore o ardor da chama aquele que escapar, e sejam arruinados aqueles que maltratam o vosso povo.

11. Panie, zlituj się nad narodem, który jest nazwany Twoim imieniem, nad Izraelem, którego przyrównałeś do pierworodnego.

12. Esmagai a cabeça dos chefes dos inimigos que dizem: “Só nós existimos!”.

12. Miej miłosierdzie nad Twoim świętym miastem, nad Jeruzalem, miejsce Twego odpoczynku!

13. Reuni todas as tribos de Jacó, para que saibam que não há outro Deus senão vós, e publiquem vossas maravilhas! Tomai-as como herança, assim como eram no começo.

13. Napełnij Syjon wysławianiem Twej mocy i lud Twój chwałą swoją!

14. Tende piedade de vosso povo, que é chamado pelo vosso nome, e de Israel, que tratastes como vosso filho primogênito.

14. Daj świadectwo tym, którzy od początku są Twoimi stworzeniami, i wypełnij proroctwa, dane w Twym imieniu!

15. Tende piedade da cidade que santificastes, de Jerusalém, cidade do vosso repouso.

15. Daj zapłatę tym, którzy oczekują Ciebie, i prorocy Twoi niech się okażą prawdomówni!

16. Enchei Sião com vossas palavras inefáveis, e o vosso povo com a vossa glória.

16. Wysłuchaj, Panie, błagania Twych sług, zgodnie z błogosławieństwem Aaronowym nad Twoim ludem.

17. Dai testemunho em favor daqueles que são vossas criaturas desde a origem. Tornai verdadeiros os oráculos que proferiam os antigos profetas em vosso nome.

17. Niech wszyscy na ziemi poznają, że jesteś Panem i Bogiem wieków.

18. Recompensai aqueles que vos esperam pacientemente, a fim de que vossos profetas sejam achados fiéis. Ouvi as orações de vossos servos.

18. Żołądek przyjmuje każde pożywienie, ale jeden pokarm jest lepszy od drugiego.

19. Segundo as bênçãos dadas a vosso povo por Aarão, conduzi-nos pelo caminho da justiça, para que todos os habitantes da terra saibam que vós sois o Deus que contempla os séculos.

19. Jak podniebienie rozróżni pokarm z dziczyzny, tak serce mądre - mowy kłamliwe.

20. O estômago recebe toda espécie de alimentos, mas entre os alimentos um é melhor do que o outro.

20. Serce przewrotne wyrządza przykrości, ale człowiek z wielkim doświadczeniem będzie umiał mu odpłacić.

21. O paladar discerne o gosto da caça; o coração sensato discerne as palavras enganadoras.

21. Kobieta przyjmie każdego męża, lecz jedna dziewczyna jest lepsza od drugiej.

22. Um coração perverso é causa de tristeza, mas o homem experiente a resistirá.

22. Piękność kobiety rozwesela oblicze i przewyższa wszystkie pożądania człowieka;

23. A mulher pode esposar toda espécie de homens, mas entre as jovens uma é melhor do que a outra.

23. a jeśli w słowach swych mieć będzie ona współczucie i słodycz, mąż jej nie jest już jak inni ludzie.

24. A beleza da mulher alegra o rosto do esposo: ela se torna mais amável que tudo o que o homem pode desejar.

24. Kto zdobędzie żonę, ma początek pomyślności, pomoc podobną do siebie i słup oparcia.

25. Se a sua língua cura os males, tem também doçura e bondade; o seu esposo não é como os demais homens.*

25. Gdzie nie ma ogrodzenia, rozdrapią posiadłość, a gdzie brakuje żony, tam mąż wzdycha zbłąkany.

26. Aquele que possui uma mulher virtuosa tem com que tornar-se rico; é uma ajuda que lhe é semelhante, e uma coluna de apoio.

26. Któż będzie ufał gromadzie żołnierzy, co chodzi od miasta do miasta?

27. Onde não há cerca, os bens estão expostos ao roubo; onde não há mulher, o homem suspira de necessidade.

27. Tak samo - człowiekowi, który nie ma gniazda i zatrzymuje się tam, gdzie go mrok zastanie.

28. Quem confia naquele que não tem morada e naquele que passa a noite onde quer que a noite o surpreenda? Ou que vagueia de cidade em cidade como um ladrão sempre prestes a fugir?*

28.