Liber Iob, 20

1. Respondens autem Sophar Naamathites dixit:

1. ὑπολαβὼν δὲ Σωφαρ ὁ Μιναῖος λέγει

2. “Idcirco cogitationes meae reducunt me, eo quod intellectus effulsit in me.

2. οὐχ οὕτως ὑπελάμβανον ἀντερεῖν σε ταῦτα καὶ οὐχὶ συνίετε μᾶλλον ἢ καὶ ἐγώ

3. Doctrinam, qua me arguis, audiam, at spiritus intellegentiae meae respondebit mihi.

3. παιδείαν ἐντροπῆς μου ἀκούσομαι καὶ πνεῦμα ἐκ τῆς συνέσεως ἀποκρίνεταί μοι

4. Scisne hoc a principio, ex quo positus est homo super terram,

4. μὴ ταῦτα ἔγνως ἀπὸ τοῦ ἔτι ἀφ’ οὗ ἐτέθη ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς γῆς

5. quod exsultatio iniquorum brevis sit, et gaudium impiorum ad instar puncti?

5. εὐφροσύνη γὰρ ἀσεβῶν πτῶμα ἐξαίσιον χαρμονὴ δὲ παρανόμων ἀπώλεια

6. si ascenderit usque ad caelum superbia eius, et caput eius nubes tetigerit,

6. ἐὰν ἀναβῇ εἰς οὐρανὸν αὐτοῦ τὰ δῶρα ἡ δὲ θυσία αὐτοῦ νεφῶν ἅψηται

7. quasi sterquilinium in finem perdetur, et, qui eum viderant, dicent: “Ubi est?”.

7. ὅταν γὰρ δοκῇ ἤδη κατεστηρίχθαι τότε εἰς τέλος ἀπολεῖται οἱ δὲ ἰδόντες αὐτὸν ἐροῦσιν ποῦ ἐστιν

8. Velut somnium avolans non invenietur, transiet sicut visio nocturna.

8. ὥσπερ ἐνύπνιον ἐκπετασθὲν οὐ μὴ εὑρεθῇ ἔπτη δὲ ὥσπερ φάσμα νυκτερινόν

9. Oculus, qui eum viderat, non videbit, neque ultra intuebitur eum locus suus.

9. ὀφθαλμὸς παρέβλεψεν καὶ οὐ προσθήσει καὶ οὐκέτι προσνοήσει αὐτὸν ὁ τόπος αὐτοῦ

10. Filii eius satagent complacere pauperibus, et manus illius reddent ei possessionem suam.

10. τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ὀλέσαισαν ἥττονες αἱ δὲ χεῖρες αὐτοῦ πυρσεύσαισαν ὀδύνας

11. Ossa eius, quae implebantur adulescentia, cum eo in pulvere dormient.

11. ὀστᾶ αὐτοῦ ἐνεπλήσθησαν νεότητος αὐτοῦ καὶ μετ’ αὐτοῦ ἐπὶ χώματος κοιμηθήσεται

12. Cum enim dulce fuerit in ore eius malum, abscondet illud sub lingua sua.

12. ἐὰν γλυκανθῇ ἐν στόματι αὐτοῦ κακία κρύψει αὐτὴν ὑπὸ τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ

13. Parcet illi et non derelinquet illud et celabit in gutture suo.

13. οὐ φείσεται αὐτῆς καὶ οὐκ ἐγκαταλείψει αὐτὴν καὶ συνέξει αὐτὴν ἐν μέσῳ τοῦ λάρυγγος αὐτοῦ

14. Panis eius in visceribus illius vertetur in fel aspidum intrinsecus.

14. καὶ οὐ μὴ δυνηθῇ βοηθῆσαι ἑαυτῷ χολὴ ἀσπίδος ἐν γαστρὶ αὐτοῦ

15. Divitias, quas devoravit, evomet, et de ventre illius extrahet eas Deus.

15. πλοῦτος ἀδίκως συναγόμενος ἐξεμεσθήσεται ἐξ οἰκίας αὐτοῦ ἐξελκύσει αὐτὸν ἄγγελος

16. Venenum aspidum sugebat, et occidet eum lingua viperae.

16. θυμὸν δὲ δρακόντων θηλάσειεν ἀνέλοι δὲ αὐτὸν γλῶσσα ὄφεως

17. Non videat rivulos olei, torrentes mellis et butyri.

17. μὴ ἴδοι ἄμελξιν νομάδων μηδὲ νομὰς μέλιτος καὶ βουτύρου

18. Restituet quaestum suum nec deglutiet, de opibus venditionum non laetabitur.

18. εἰς κενὰ καὶ μάταια ἐκοπίασεν πλοῦτον ἐξ οὗ οὐ γεύσεται ὥσπερ στρίφνος ἀμάσητος ἀκατάποτος

19. Quoniam confringens deseruit pauperes, domum rapuit et non aedificavit eam.

19. πολλῶν γὰρ ἀδυνάτων οἴκους ἔθλασεν δίαιταν δὲ ἥρπασεν καὶ οὐκ ἔστησεν

20. Nec est satiatus venter eius; et cum desideriis suis evadere non potuit.

20. οὐκ ἔστιν αὐτοῦ σωτηρία τοῖς ὑπάρχουσιν ἐν ἐπιθυμίᾳ αὐτοῦ οὐ σωθήσεται

21. Non fuerunt reliquiae de cibo eius, et propterea nihil permanebit de bonis eius.

21. οὐκ ἔστιν ὑπόλειμμα τοῖς βρώμασιν αὐτοῦ διὰ τοῦτο οὐκ ἀνθήσει αὐτοῦ τὰ ἀγαθά

22. Cum satiatus fuerit, arctabitur; et omnis dolor irruet super eum.

22. ὅταν δὲ δοκῇ ἤδη πεπληρῶσθαι θλιβήσεται πᾶσα δὲ ἀνάγκη ἐπ’ αὐτὸν ἐπελεύσεται

23. Impleat ventrem suum: emittet Deus in eum iram furoris sui et pluet super illum bellum suum.

23. εἴ πως πληρώσαι γαστέρα αὐτοῦ ἐπαποστείλαι ἐπ’ αὐτὸν θυμὸν ὀργῆς νίψαι ἐπ’ αὐτὸν ὀδύνας

24. Fugiet arma ferrea et irruet in arcum aereum.

24. καὶ οὐ μὴ σωθῇ ἐκ χειρὸς σιδήρου τρώσαι αὐτὸν τόξον χάλκειον

25. Sagitta transverberabit corpus eius, et fulgur iecur eius; vadent et venient super eum horribilia.

25. διεξέλθοι δὲ διὰ σώματος αὐτοῦ βέλος ἀστραπαὶ δὲ ἐν διαίταις αὐτοῦ περιπατήσαισαν ἐπ’ αὐτῷ φόβοι

26. Omnes tenebrae absconditae sunt in occultis eius, devorabit eum ignis, qui non succenditur; affligetur relictus in tabernaculo suo.

26. πᾶν δὲ σκότος αὐτῷ ὑπομείναι κατέδεται αὐτὸν πῦρ ἄκαυστον κακώσαι δὲ αὐτοῦ ἐπήλυτος τὸν οἶκον

27. Revelabunt caeli iniquitatem eius, et terra consurget adversus eum.

27. ἀνακαλύψαι δὲ αὐτοῦ ὁ οὐρανὸς τὰς ἀνομίας γῆ δὲ ἐπανασταίη αὐτῷ

28. Auferetur germen domus illius, detrahetur in die furoris Dei.

28. ἑλκύσαι τὸν οἶκον αὐτοῦ ἀπώλεια εἰς τέλος ἡμέρα ὀργῆς ἐπέλθοι αὐτῷ

29. Haec est pars hominis impii a Deo, et hereditas verborum eius a Domino”.

29. αὕτη ἡ μερὶς ἀνθρώπου ἀσεβοῦς παρὰ κυρίου καὶ κτῆμα ὑπαρχόντων αὐτῷ παρὰ τοῦ ἐπισκόπου