Liber Iob, 15
1. Respondens autem Eliphaz Themanites dixit:
1. ὑπολαβὼν δὲ Ελιφας ὁ Θαιμανίτης λέγει
2. “Numquid sapiens respondebit sapientia ventosa et implebit vento urente stomachum suum?
2. πότερον σοφὸς ἀπόκρισιν δώσει συνέσεως πνεύματος καὶ ἐνέπλησεν πόνον γαστρὸς
3. Arguens verbis, quae nihil prosunt, et sententiis, quae nihil iuvant?
3. ἐλέγχων ἐν ῥήμασιν οἷς οὐ δεῖ ἐν λόγοις οἷς οὐδὲν ὄφελος
4. Tu autem pietatem dissolvis et detrahis meditationi coram Deo.
4. οὐ καὶ σὺ ἀπεποιήσω φόβον συνετελέσω δὲ ῥήματα τοιαῦτα ἔναντι τοῦ κυρίου
5. Docet enim iniquitas tua os tuum, et assumis linguam callidorum.
5. ἔνοχος εἶ ῥήμασιν στόματός σου οὐδὲ διέκρινας ῥήματα δυναστῶν
6. Condemnabit te os tuum et non ego, et labia tua respondebunt tibi.
6. ἐλέγξαι σε τὸ σὸν στόμα καὶ μὴ ἐγώ τὰ δὲ χείλη σου καταμαρτυρήσουσίν σου
7. Numquid primus homo tu natus es et ante colles formatus?
7. τί γάρ μὴ πρῶτος ἀνθρώπων ἐγενήθης ἢ πρὸ θινῶν ἐπάγης
8. Numquid consilium Dei audisti et tibi attrahis sapientiam?
8. ἦ σύνταγμα κυρίου ἀκήκοας εἰς δὲ σὲ ἀφίκετο σοφία
9. Quid nosti, quod nos ignoremus? Quid intellegis, quod nos nesciamus?
9. τί γὰρ οἶδας ὃ οὐκ οἴδαμεν ἢ τί συνίεις ὃ οὐχὶ καὶ ἡμεῖς
10. Et senes et antiqui sunt inter nos, multo vetustiores quam pater tuus.
10. καί γε πρεσβύτης καί γε παλαιὸς ἐν ἡμῖν βαρύτερος τοῦ πατρός σου ἡμέραις
11. Numquid parum tibi sunt consolationes Dei? Et verbum lene tecum factum?
11. ὀλίγα ὧν ἡμάρτηκας μεμαστίγωσαι μεγάλως ὑπερβαλλόντως λελάληκας
12. Quid te elevat cor tuum, et cur attonitos habes oculos?
12. τί ἐτόλμησεν ἡ καρδία σου ἢ τί ἐπήνεγκαν οἱ ὀφθαλμοί σου
13. Quid vertis contra Deum spiritum tuum et profers de ore tuo huiuscemodi sermones?
13. ὅτι θυμὸν ἔρρηξας ἔναντι κυρίου ἐξήγαγες δὲ ἐκ στόματος ῥήματα τοιαῦτα
14. Quid est homo, ut immaculatus sit, et ut iustus appareat natus de muliere?
14. τίς γὰρ ὢν βροτός ὅτι ἔσται ἄμεμπτος ἢ ὡς ἐσόμενος δίκαιος γεννητὸς γυναικός
15. Ecce, sanctis suis non fidit, et caeli non sunt mundi in conspectu eius;
15. εἰ κατὰ ἁγίων οὐ πιστεύει οὐρανὸς δὲ οὐ καθαρὸς ἐναντίον αὐτοῦ
16. quanto magis abominabilis et corruptus homo, qui bibit quasi aquam iniquitatem.
16. ἔα δὲ ἐβδελυγμένος καὶ ἀκάθαρτος ἀνὴρ πίνων ἀδικίας ἴσα ποτῷ
17. Ostendam tibi, audi me; quod vidi, narrabo tibi,
17. ἀναγγελῶ δέ σοι ἄκουέ μου ἃ δὴ ἑώρακα ἀναγγελῶ σοι
18. quod sapientes confitentur, et non celaverunt eos patres eorum:
18. ἃ σοφοὶ ἐροῦσιν καὶ οὐκ ἔκρυψαν πατέρας αὐτῶν
19. quibus solis data est terra, et non transivit alienus per eos.
19. αὐτοῖς μόνοις ἐδόθη ἡ γῆ καὶ οὐκ ἐπῆλθεν ἀλλογενὴς ἐπ’ αὐτούς
20. Cunctis diebus suis impius cruciatur, et numerus annorum incertus est tyranno.
20. πᾶς ὁ βίος ἀσεβοῦς ἐν φροντίδι ἔτη δὲ ἀριθμητὰ δεδομένα δυνάστῃ
21. Sonitus terroris semper in auribus illius, quasi, cum pax sit, vastator irruat in eum.
21. ὁ δὲ φόβος αὐτοῦ ἐν ὠσὶν αὐτοῦ ὅταν δοκῇ ἤδη εἰρηνεύειν ἥξει αὐτοῦ ἡ καταστροφή
22. Non credit quod reverti possit de tenebris, cum sit destinatus gladio.
22. μὴ πιστευέτω ἀποστραφῆναι ἀπὸ σκότους ἐντέταλται γὰρ ἤδη εἰς χεῖρας σιδήρου
23. Cum se moverit ad quaerendum panem: “Ubinam?”, novit quod paratus sit in manu eius tenebrarum dies.
23. κατατέτακται δὲ εἰς σῖτα γυψίν οἶδεν δὲ ἐν ἑαυτῷ ὅτι μένει εἰς πτῶμα ἡμέρα δὲ αὐτὸν σκοτεινὴ στροβήσει
24. Terrebit eum tribulatio et angustia, vallabit eum sicut regem, qui praeparatur ad proelium.
24. ἀνάγκη δὲ καὶ θλῖψις αὐτὸν καθέξει ὥσπερ στρατηγὸς πρωτοστάτης πίπτων
25. Tetendit enim adversus Deum manum suam, et contra Omnipotentem roboratus est.
25. ὅτι ἦρκεν χεῖρας ἐναντίον τοῦ κυρίου ἔναντι δὲ κυρίου παντοκράτορος ἐτραχηλίασεν
26. Cucurrit adversus eum erecto collo, spisso scuto armatus.
26. ἔδραμεν δὲ ἐναντίον αὐτοῦ ὕβρει ἐν πάχει νώτου ἀσπίδος αὐτοῦ
27. Operuit faciem eius crassitudo, et de lateribus eius arvina dependet.
27. ὅτι ἐκάλυψεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν στέατι αὐτοῦ καὶ ἐποίησεν περιστόμιον ἐπὶ τῶν μηρίων
28. Habitavit in civitatibus desolatis et in domibus desertis, quae in tumulos sunt redactae.
28. αὐλισθείη δὲ πόλεις ἐρήμους εἰσέλθοι δὲ εἰς οἴκους ἀοικήτους ἃ δὲ ἐκεῖνοι ἡτοίμασαν ἄλλοι ἀποίσονται
29. Non ditabitur, nec perseverabit substantia eius; nec mittet in terra radicem suam.
29. οὔτε μὴ πλουτισθῇ οὔτε μὴ μείνῃ αὐτοῦ τὰ ὑπάρχοντα οὐ μὴ βάλῃ ἐπὶ τὴν γῆν σκιὰν
30. Non recedet de tenebris; ramos eius arefaciet flamma, et auferet ventus florem eius.
30. οὐδὲ μὴ ἐκφύγῃ τὸ σκότος τὸν βλαστὸν αὐτοῦ μαράναι ἄνεμος ἐκπέσοι δὲ αὐτοῦ τὸ ἄνθος
31. Ne credat vanitati errore deceptus, quia vanitas erit remuneratio eius.
31. μὴ πιστευέτω ὅτι ὑπομενεῖ κενὰ γὰρ ἀποβήσεται αὐτῷ
32. Antequam dies eius impleantur, abscindentur, et ramus eius non virescet.
32. ἡ τομὴ αὐτοῦ πρὸ ὥρας φθαρήσεται καὶ ὁ ῥάδαμνος αὐτοῦ οὐ μὴ πυκάσῃ
33. Laedetur quasi vinea in primo flore botrus eius, et quasi oliva proiciens florem suum.
33. τρυγηθείη δὲ ὥσπερ ὄμφαξ πρὸ ὥρας ἐκπέσοι δὲ ὡς ἄνθος ἐλαίας
34. Cangregatio enim impii sterilis, et ignis devorabit tabernacula eorum, qui munera libenter accipiunt.
34. μαρτύριον γὰρ ἀσεβοῦς θάνατος πῦρ δὲ καύσει οἴκους δωροδεκτῶν
35. Concepit dolorem et peperit iniquitatem, et venter eius praeparat dolos.
35. ἐν γαστρὶ δὲ λήμψεται ὀδύνας ἀποβήσεται δὲ αὐτῷ κενά ἡ δὲ κοιλία αὐτοῦ ὑποίσει δόλον
