Liber Ecclesiasticus, 3
1. Filii sapientiae ecclesia iustorum, et natio illorum oboedientia et dilectio.
1. ἐμοῦ τοῦ πατρὸς ἀκούσατε τέκνα καὶ οὕτως ποιήσατε ἵνα σωθῆτε
2. Indicium patris audite, filii, et sic facite, ut salvi sitis.
2. ὁ γὰρ κύριος ἐδόξασεν πατέρα ἐπὶ τέκνοις καὶ κρίσιν μητρὸς ἐστερέωσεν ἐφ’ υἱοῖς
3. Deus enim honoravit patrem in filiis et iudicium matris firmavit in filios.
3. ὁ τιμῶν πατέρα ἐξιλάσκεται ἁμαρτίας
4. Qui honorat patrem, exorabit pro peccatis et continebit se ab illis et in oratione dierum exaudietur.
4. καὶ ὡς ὁ ἀποθησαυρίζων ὁ δοξάζων μητέρα αὐτοῦ
5. Et, sicut qui thesaurizat, ita et qui honorificat matrem suam.
5. ὁ τιμῶν πατέρα εὐφρανθήσεται ὑπὸ τέκνων καὶ ἐν ἡμέρᾳ προσευχῆς αὐτοῦ εἰσακουσθήσεται
6. Qui honorat patrem suum, iucundabitur in filiis et in die orationis suae exaudietur;
6. ὁ δοξάζων πατέρα μακροημερεύσει καὶ ὁ εἰσακούων κυρίου ἀναπαύσει μητέρα αὐτοῦ
7. qui honorat patrem suum, vita vivet longiore, et, qui oboedit patri, refrigerabit matrem.
7. καὶ ὡς δεσπόταις δουλεύσει ἐν τοῖς γεννήσασιν αὐτόν
8. Qui timet Dominum, honorat parentes et quasi dominis serviet his, qui se genuerunt.
8. ἐν ἔργῳ καὶ λόγῳ τίμα τὸν πατέρα σου ἵνα ἐπέλθῃ σοι εὐλογία παρ’ αὐτοῦ
9. In opere et sermone honora patrem tuum,
9. εὐλογία γὰρ πατρὸς στηρίζει οἴκους τέκνων κατάρα δὲ μητρὸς ἐκριζοῖ θεμέλια
10. ut superveniat tibi benedictio ab eo.
10. μὴ δοξάζου ἐν ἀτιμίᾳ πατρός σου οὐ γάρ ἐστίν σοι δόξα πατρὸς ἀτιμία
11. Benedictio patris firmat domos filiorum; maledictio autem matris eradicat fundamenta.
11. ἡ γὰρ δόξα ἀνθρώπου ἐκ τιμῆς πατρὸς αὐτοῦ καὶ ὄνειδος τέκνοις μήτηρ ἐν ἀδοξίᾳ
12. Ne glorieris in contumelia patris tui, non est enim tibi gloria eius confusio;
12. τέκνον ἀντιλαβοῦ ἐν γήρᾳ πατρός σου καὶ μὴ λυπήσῃς αὐτὸν ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ
13. gloria enim hominis ex honore patris sui, et dedecus filii mater sine honore.
13. κἂν ἀπολείπῃ σύνεσιν συγγνώμην ἔχε καὶ μὴ ἀτιμάσῃς αὐτὸν ἐν πάσῃ ἰσχύι σου
14. Fili, suscipe senectam patris tui et non contristes eum in vita illius;
14. ἐλεημοσύνη γὰρ πατρὸς οὐκ ἐπιλησθήσεται καὶ ἀντὶ ἁμαρτιῶν προσανοικοδομηθήσεταί σοι
15. et, si defecerit sensu, veniam da et ne spernas eum omnibus diebus vitae eius. Eleemosyna enim patris non erit in oblivione,
15. ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς σου ἀναμνησθήσεταί σου ὡς εὐδία ἐπὶ παγετῷ οὕτως ἀναλυθήσονταί σου αἱ ἁμαρτίαι
16. nam pro peccatis ipsa plantabitur
16. ὡς βλάσφημος ὁ ἐγκαταλιπὼν πατέρα καὶ κεκατηραμένος ὑπὸ κυρίου ὁ παροργίζων μητέρα αὐτοῦ
17. et in iustitia aedificabitur tibi; et in die tribulationis commemorabitur tui, et sicut in sereno glacies solventur tua peccata.
17. τέκνον ἐν πραΰτητι τὰ ἔργα σου διέξαγε καὶ ὑπὸ ἀνθρώπου δεκτοῦ ἀγαπηθήσῃ
18. Quam malae famae est, qui derelinquit patrem; et maledictus a Deo, qui exasperat matrem.
18. ὅσῳ μέγας εἶ τοσούτῳ ταπείνου σεαυτόν καὶ ἔναντι κυρίου εὑρήσεις χάριν
19. Fili, in mansuetudine opera tua perfice et super hominem datorem diligeris.
19. []
20. Quanto magnus es, humilia te in omnibus et coram Deo invenies gratiam. Multi sunt excelsi et gloriosi, sed mansuetis revelat mysteria sua.
20. ὅτι μεγάλη ἡ δυναστεία τοῦ κυρίου καὶ ὑπὸ τῶν ταπεινῶν δοξάζεται
21. Quoniam magna potentia Dei solius, et ab humilibus honoratur.
21. χαλεπώτερά σου μὴ ζήτει καὶ ἰσχυρότερά σου μὴ ἐξέταζε
22. Altiora te ne quaesieris et fortiora te ne scrutatus fueris; sed, quae praecepit tibi Deus, illa cogita semper et in pluribus operibus eius ne fueris curiosus.
22. ἃ προσετάγη σοι ταῦτα διανοοῦ οὐ γάρ ἐστίν σοι χρεία τῶν κρυπτῶν
23. Non est enim tibi necessarium ea, quae abscondita sunt, videre oculis tuis.
23. ἐν τοῖς περισσοῖς τῶν ἔργων σου μὴ περιεργάζου πλείονα γὰρ συνέσεως ἀνθρώπων ὑπεδείχθη σοι
24. In supervacuis rebus noli scrutari multipliciter;
24. πολλοὺς γὰρ ἐπλάνησεν ἡ ὑπόλημψις αὐτῶν καὶ ὑπόνοια πονηρὰ ὠλίσθησεν διανοίας αὐτῶν
25. plurima enim super sensum hominum ostensa sunt tibi.
25. []
26. Multos quoque supplantavit suspicio illorum, et species vana decepit sensus illorum. Sine pupilla deerit lux, sine scientia deerit sapientia.
26. καρδία σκληρὰ κακωθήσεται ἐπ’ ἐσχάτων καὶ ὁ ἀγαπῶν κίνδυνον ἐν αὐτῷ ἀπολεῖται
27. Cor durum male habebit in novissimo; et, qui amat periculum, in illo peribit.
27. καρδία σκληρὰ βαρυνθήσεται πόνοις καὶ ὁ ἁμαρτωλὸς προσθήσει ἁμαρτίαν ἐφ’ ἁμαρτίαις
28. Cor ingrediens duas vias non habebit successus, et pravus corde in illis scandalizabitur.
28. ἐπαγωγῇ ὑπερηφάνου οὐκ ἔστιν ἴασις φυτὸν γὰρ πονηρίας ἐρρίζωκεν ἐν αὐτῷ
29. Cor nequam gravabitur doloribus, et peccator adiciet peccatum ad peccatum.
29. καρδία συνετοῦ διανοηθήσεται παραβολήν καὶ οὖς ἀκροατοῦ ἐπιθυμία σοφοῦ
30. Plagis superborum non erit sanitas, frutex enim peccati radicabitur in illis et non intellegetur.
30. πῦρ φλογιζόμενον ἀποσβέσει ὕδωρ καὶ ἐλεημοσύνη ἐξιλάσεται ἁμαρτίας
31. Cor sapientis intelleget verba sapientium, et auris audiens concupiscet sapientiam.
31. ὁ ἀνταποδιδοὺς χάριτας μέμνηται εἰς τὰ μετὰ ταῦτα καὶ ἐν καιρῷ πτώσεως αὐτοῦ εὑρήσει στήριγμα
32. Sapiens cor et intellegibile abstinebit se a peccatis et in operibus iustitiae successus habebit.
32.
33. Ignem ardentem exstinguit aqua, sic eleemosyna expiat peccata.
33.
34. Deus prospector est eius, qui reddit gratiam; meminit eius in posterum, et in tempore casus sui inveniet firmamentum.
34.
