Liber Ecclesiasticus, 21
1. Fili, peccasti? Non adicias iterum, sed et de pristinis deprecare, ut tibi dimittantur.
1. τέκνον ἥμαρτες μὴ προσθῇς μηκέτι καὶ περὶ τῶν προτέρων σου δεήθητι
2. Quasi a facie colubri fuge peccata: et, si accesseris ad illa, mordebunt te.
2. ὡς ἀπὸ προσώπου ὄφεως φεῦγε ἀπὸ ἁμαρτίας ἐὰν γὰρ προσέλθῃς δήξεταί σε ὀδόντες λέοντος οἱ ὀδόντες αὐτῆς ἀναιροῦντες ψυχὰς ἀνθρώπων
3. Dentes leonis dentes eorum interficientes animas hominum.
3. ὡς ῥομφαία δίστομος πᾶσα ἀνομία τῇ πληγῇ αὐτῆς οὐκ ἔστιν ἴασις
4. Quasi romphaea bis acuta omnis iniquitas: plagae illius non est sanitas.
4. καταπληγμὸς καὶ ὕβρις ἐρημώσουσιν πλοῦτον οὕτως οἶκος ὑπερηφάνου ἐρημωθήσεται
5. Terror et iniuriae annullabunt substantiam, et domus, quae nimis locuples est, annullabitur superbia; sic substantia superbi eradicabitur.
5. δέησις πτωχοῦ ἐκ στόματος ἕως ὠτίων αὐτοῦ καὶ τὸ κρίμα αὐτοῦ κατὰ σπουδὴν ἔρχεται
6. Deprecatio pauperis ex ore usque ad aures Dei perveniet, et iudicium festinato adveniet illi.
6. μισῶν ἐλεγμὸν ἐν ἴχνει ἁμαρτωλοῦ καὶ ὁ φοβούμενος κύριον ἐπιστρέψει ἐν καρδίᾳ
7. Qui odit correptionem, in vestigio est peccatoris; et, qui timet Deum, convertet illam ad cor suum.
7. γνωστὸς μακρόθεν ὁ δυνατὸς ἐν γλώσσῃ ὁ δὲ νοήμων οἶδεν ἐν τῷ ὀλισθάνειν αὐτόν
8. Notus a longe potens lingua audaci, et sensatus novit illum labi.
8. ὁ οἰκοδομῶν τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ἐν χρήμασιν ἀλλοτρίοις ὡς συνάγων αὐτοῦ τοὺς λίθους εἰς χειμῶνα
9. Qui aedificat domum suam impendiis alienis, quasi qui colligit lapides suos in hiemem.
9. στιππύον συνηγμένον συναγωγὴ ἀνόμων καὶ ἡ συντέλεια αὐτῶν φλὸξ πυρός
10. Stuppa collecta synagoga peccantium, et consummatio illorum flamma ignis.
10. ὁδὸς ἁμαρτωλῶν ὡμαλισμένη ἐκ λίθων καὶ ἐπ’ ἐσχάτων αὐτῆς βόθρος ᾅδου
11. Via peccantium complanata lapidibus, et in fine illius fovea inferi.
11. ὁ φυλάσσων νόμον κατακρατεῖ τοῦ ἐννοήματος αὐτοῦ καὶ συντέλεια τοῦ φόβου κυρίου σοφία
12. Qui custodit legem, continebit sensum suum;
12. οὐ παιδευθήσεται ὃς οὐκ ἔστιν πανοῦργος ἔστιν δὲ πανουργία πληθύνουσα πικρίαν
13. consummatio timoris Dei sapientia et sensus.
13. γνῶσις σοφοῦ ὡς κατακλυσμὸς πληθυνθήσεται καὶ ἡ βουλὴ αὐτοῦ ὡς πηγὴ ζωῆς
14. Non erudietur, qui non est prudens;
14. ἔγκατα μωροῦ ὡς ἀγγεῖον συντετριμμένον καὶ πᾶσαν γνῶσιν οὐ κρατήσει
15. est autem astutia, quae abundat in malo, et non est sensus, ubi est amaritudo.
15. λόγον σοφὸν ἐὰν ἀκούσῃ ἐπιστήμων αἰνέσει αὐτὸν καὶ ἐπ’ αὐτὸν προσθήσει ἤκουσεν ὁ σπαταλῶν καὶ ἀπήρεσεν αὐτῷ καὶ ἀπέστρεψεν αὐτὸν ὀπίσω τοῦ νώτου αὐτοῦ
16. Scientia sapientis tamquam inundatio abundabit, et consilium illius sicut fons vitae permanet.
16. ἐξήγησις μωροῦ ὡς ἐν ὁδῷ φορτίον ἐπὶ δὲ χείλους συνετοῦ εὑρεθήσεται χάρις
17. Cor fatui quasi vas confractum et omnem sapientiam non tenebit.
17. στόμα φρονίμου ζητηθήσεται ἐν ἐκκλησίᾳ καὶ τοὺς λόγους αὐτοῦ διανοηθήσονται ἐν καρδίᾳ
18. Verbum sapiens, quodcumque audierit scius, laudabit et ad illud adiciet; audivit luxuriosus, et displicebit illi et proiciet illud post dorsum suum.
18. ὡς οἶκος ἠφανισμένος οὕτως μωρῷ σοφία καὶ γνῶσις ἀσυνέτου ἀδιεξέταστοι λόγοι
19. Narratio fatui quasi sarcina in via, sed in labiis sensati invenietur gratia.
19. πέδαι ἐν ποσὶν ἀνοήτου παιδεία καὶ ὡς χειροπέδαι ἐπὶ χειρὸς δεξιᾶς
20. Os prudentis quaeretur in ecclesia, et verba illius cogitabunt in cordibus suis.
20. μωρὸς ἐν γέλωτι ἀνυψοῖ φωνὴν αὐτοῦ ἀνὴρ δὲ πανοῦργος μόλις ἡσυχῇ μειδιάσει
21. Tamquam domus exterminata sic fatuo sapientia; et scientia insensati inenarrabilia verba.
21. ὡς κόσμος χρυσοῦς φρονίμῳ παιδεία καὶ ὡς χλιδὼν ἐπὶ βραχίονι δεξιῷ
22. Compedes in pedibus stulto doctrina et quasi vincula manuum super manum dexteram.
22. ποὺς μωροῦ ταχὺς εἰς οἰκίαν ἄνθρωπος δὲ πολύπειρος αἰσχυνθήσεται ἀπὸ προσώπου
23. Fatuus in risu exaltat vocem suam; vir autem sapiens vix tacite ridebit.
23. ἄφρων ἀπὸ θύρας παρακύπτει εἰς οἰκίαν ἀνὴρ δὲ πεπαιδευμένος ἔξω στήσεται
24. Tamquam ornamentum aureum prudenti doctrina et quasi brachiale in brachio dextro.
24. ἀπαιδευσία ἀνθρώπου ἀκροᾶσθαι παρὰ θύραν ὁ δὲ φρόνιμος βαρυνθήσεται ἀτιμίᾳ
25. Pes fatui facilis in domum proximi, sed homo peritus verebitur personam.
25. χείλη ἀλλοτρίων ἐν τούτοις διηγήσονται λόγοι δὲ φρονίμων ἐν ζυγῷ σταθήσονται
26. Stultus a fenestra respiciet in domum, vir autem eruditus foris stabit.
26. ἐν στόματι μωρῶν ἡ καρδία αὐτῶν καρδία δὲ σοφῶν στόμα αὐτῶν
27. Ineruditio hominis auscultare per ostium, et prudenti gravis contumelia.
27. ἐν τῷ καταρᾶσθαι ἀσεβῆ τὸν σατανᾶν αὐτὸς καταρᾶται τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν
28. Labia imprudentium stulta narrabunt, verba autem prudentium statera ponderabuntur.
28. μολύνει τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ὁ ψιθυρίζων καὶ ἐν παροικήσει μισηθήσεται
29. In ore fatuorum cor illorum, et in corde sapientium os illorum.
29.
30. Dum maledicit impius adversarium, maledicit ipse animam suam.
30.
31. Susurro coinquinabit animam suam et in omnibus odietur; et, qui cum eo manserit, odiosus erit: tacitus et sensatus honorabitur.
31.
