Lamentationes, 5
1. Recordare, Domine, quid acci derit nobis; intuere et respice opprobrium nostrum.
1. μνήσθητι κύριε ὅ τι ἐγενήθη ἡμῖν ἐπίβλεψον καὶ ἰδὲ τὸν ὀνειδισμὸν ἡμῶν
2. Hereditas nostra versa est ad alienos, domus nostrae ad extraneos.
2. κληρονομία ἡμῶν μετεστράφη ἀλλοτρίοις οἱ οἶκοι ἡμῶν ξένοις
3. Pupilli facti sumus absque patre, matres nostrae quasi viduae.
3. ὀρφανοὶ ἐγενήθημεν οὐχ ὑπάρχει πατήρ μητέρες ἡμῶν ὡς αἱ χῆραι
4. Aquam nostram pecunia bibimus, ligna nostra pretio comparamus.
4. ἐξ ἡμερῶν ἡμῶν ξύλα ἡμῶν ἐν ἀλλάγματι ἦλθεν
5. Iugum in cervicibus nostris minamur; lassis non datur requies.
5. ἐπὶ τὸν τράχηλον ἡμῶν ἐδιώχθημεν ἐκοπιάσαμεν οὐκ ἀνεπαύθημεν
6. Aegyptiis dedimus manum et Assyriis, ut saturaremur pane.
6. Αἴγυπτος ἔδωκεν χεῖρα Ασσουρ εἰς πλησμονὴν αὐτῶν
7. Patres nostri peccaverunt et non sunt, et nos iniquitates eorum portamus. 8 Servi dominantur nostri; non est qui redimat de manu eorum.
7. οἱ πατέρες ἡμῶν ἥμαρτον οὐχ ὑπάρχουσιν ἡμεῖς τὰ ἀνομήματα αὐτῶν ὑπέσχομεν
8.
8. δοῦλοι ἐκυρίευσαν ἡμῶν λυτρούμενος οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν
9. Vitae nostrae periculo afferimus panem nobis a facie gladii in deserto.
9. ἐν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν εἰσοίσομεν ἄρτον ἡμῶν ἀπὸ προσώπου ῥομφαίας τῆς ἐρήμου
10. Pellis nostra quasi clibanus exusta est propter aestum famis.
10. τὸ δέρμα ἡμῶν ὡς κλίβανος ἐπελειώθη συνεσπάσθησαν ἀπὸ προσώπου καταιγίδων λιμοῦ
11. Mulieres in Sion humiliaverunt et virgines in civitatibus Iudae.
11. γυναῖκας ἐν Σιων ἐταπείνωσαν παρθένους ἐν πόλεσιν Ιουδα
12. Principes manu eorum suspensi sunt; facies senum honorem non habuerunt.
12. ἄρχοντες ἐν χερσὶν αὐτῶν ἐκρεμάσθησαν πρεσβύτεροι οὐκ ἐδοξάσθησαν
13. Adulescentes molam portaverunt, et pueri sub lignis corruerunt.
13. ἐκλεκτοὶ κλαυθμὸν ἀνέλαβον καὶ νεανίσκοι ἐν ξύλῳ ἠσθένησαν
14. Senes deficiunt de portis, iuvenes de choro psallentium.
14. καὶ πρεσβῦται ἀπὸ πύλης κατέπαυσαν ἐκλεκτοὶ ἐκ ψαλμῶν αὐτῶν κατέπαυσαν
15. Defecit gaudium cordis nostri; versus est in luctum chorus noster.
15. κατέλυσεν χαρὰ καρδίας ἡμῶν ἐστράφη εἰς πένθος ὁ χορὸς ἡμῶν
16. Cecidit corona capitis nostri; vae nobis, quia peccavimus!
16. ἔπεσεν ὁ στέφανος τῆς κεφαλῆς ἡμῶν οὐαὶ δὴ ἡμῖν ὅτι ἡμάρτομεν
17. Propterea maestum factum est cor nostrum, ideo contenebrati sunt oculi nostri,
17. περὶ τούτου ἐγενήθη ὀδυνηρὰ ἡ καρδία ἡμῶν περὶ τούτου ἐσκότασαν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν
18. propter montem Sion, quia desolatus est: vulpes ambulant in eo.
18. ἐπ’ ὄρος Σιων ὅτι ἠφανίσθη ἀλώπεκες διῆλθον ἐν αὐτῇ
19. Tu autem, Domine, in aeternum permanebis, solium tuum in generationem et generationem.
19. σὺ δέ κύριε εἰς τὸν αἰῶνα κατοικήσεις ὁ θρόνος σου εἰς γενεὰν καὶ γενεάν
20. Quare in perpetuum oblivisceris nostri, derelinques nos in longitudinem dierum?
20. ἵνα τί εἰς νεῖκος ἐπιλήσῃ ἡμῶν καταλείψεις ἡμᾶς εἰς μακρότητα ἡμερῶν
21. Converte nos, Domine, ad te, et convertemur; innova dies nostros sicut a principio.
21. ἐπίστρεψον ἡμᾶς κύριε πρὸς σέ καὶ ἐπιστραφησόμεθα καὶ ἀνακαίνισον ἡμέρας ἡμῶν καθὼς ἔμπροσθεν
22. Ergone proiciens reppulisti nos, iratus es contra nos vehementer?
22. ὅτι ἀπωθούμενος ἀπώσω ἡμᾶς ὠργίσθης ἐφ’ ἡμᾶς ἕως σφόδρα
