List do Hebrajczyków, 10

1. Prawo bowiem, posiadając tylko cień przyszłych dóbr, a nie sam obraz rzeczy, przez te same ofiary, corocznie ciągle składane, nie może nigdy udoskonalić tych, którzy się zbliżają.

1. umbram enim habens lex bonorum futurorum non ipsam imaginem rerum per singulos annos hisdem ipsis hostiis quas offerunt indesinenter numquam potest accedentes perfectos facere

2. Czyż bowiem nie przestano by ich składać, gdyby składający je raz na zawsze oczyszczeni nie mieli już żadnej świadomości grzechów?

2. alioquin non cessassent offerri ideo quod nullam haberent ultra conscientiam peccati cultores semel mundati

3. Ale przez nie każdego roku [odbywa się] przypomnienie grzechów.

3. sed in ipsis commemoratio peccatorum per singulos annos fit

4. Niemożliwe jest bowiem, aby krew cielców i kozłów usuwała grzechy.

4. inpossibile enim est sanguine taurorum et hircorum auferri peccata

5. Przeto przychodząc na świat, mówi: Ofiary ani daru nie chciałeś, aleś Mi utworzył ciało;

5. ideo ingrediens mundum dicit hostiam et oblationem noluisti corpus autem aptasti mihi

6. całopalenia i ofiary za grzech nie podobały się Tobie.

6. holocaustomata et pro peccato non tibi placuit

7. Wtedy rzekłem: Oto idę - w zwoju księgi napisano o Mnie - abym spełniał wolę Twoją, Boże.

7. tunc dixi ecce venio in capitulo libri scriptum est de me ut faciam Deus voluntatem tuam

8. Wyżej powiedział: ofiar, darów, całopaleń i ofiar za grzech nie chciałeś i nie podobały się Tobie, choć składa się je na podstawie Prawa.

8. superius dicens quia hostias et oblationes et holocaustomata et pro peccato noluisti nec placita sunt tibi quæ secundum legem offeruntur

9. Następnie powiedział: Oto idę, abym spełniał wolę Twoją. Usuwa jedną [ofiarę], aby ustanowić inną.

9. tunc dixit ecce venio ut faciam Deus voluntatem tuam aufert primum ut sequens statuat

10. Na mocy tej woli uświęceni jesteśmy przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze.

10. in qua voluntate sanctificati sumus per oblationem corporis Christi Jesu in semel

11. Wprawdzie każdy kapłan staje codziennie do wykonywania swej służby, wiele razy te same składając ofiary, które żadną miarą nie mogą zgładzić grzechów.

11. et omnis quidem sacerdos præsto est cotidie ministrans et easdem sæpe offerens hostias quæ numquam possunt auferre peccata

12. Ten przeciwnie, złożywszy raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, zasiadł po prawicy Boga,

12. hic autem unam pro peccatis offerens hostiam in sempiternum sedit in dextera Dei

13. oczekując tylko, aż nieprzyjaciele Jego staną się podnóżkiem nóg Jego.

13. de cetero expectans donec ponantur inimici ejus scabillum pedum ejus

14. Jedną bowiem ofiarą udoskonalił na wieki tych, którzy są uświęcani.

14. una enim oblatione consummavit in sempiternum sanctificatos

15. Daje nam zaś świadectwo Duch Święty, skoro powiedział:

15. contestatur autem nos et Spiritus Sanctus postquam enim dixit

16. Takie jest przymierze, które zawrę z nimi w owych dniach, mówi Pan: dając prawa moje w ich serca, także w umyśle ich wypiszę je.

16. hoc autem testamentum quod testabor ad illos post dies illos dicit Dominus dando leges meas in cordibus eorum et in mente eorum superscribam eas

17. A grzechów ich oraz ich nieprawości więcej już wspominać nie będę.

17. et peccatorum et iniquitatium eorum jam non recordabor amplius

18. Gdzie zaś jest ich odpuszczenie, tam już więcej nie zachodzi potrzeba ofiary za grzechy.

18. ubi autem horum remissio jam non oblatio pro peccato

19. Mamy więc, bracia, pewność, iż wejdziemy do Miejsca Świętego przez krew Jezusa.

19. habentes itaque fratres fiduciam in introitu sanctorum in sanguine Christi

20. On nam zapoczątkował drogę nową i żywą, przez zasłonę, to jest przez ciało swoje.

20. quam initiavit nobis viam novam et viventem per velamen id est carnem suam

21. Mając zaś kapłana wielkiego, który jest nad domem Bożym,

21. et sacerdotem magnum super domum Dei

22. przystąpmy z sercem prawym, z wiarą pełną, oczyszczeni na duszy od wszelkiego zła świadomego i obmyci na ciele wodą czystą.

22. accedamus cum vero corde in plenitudine fidei aspersi corda a conscientia mala et abluti corpus aqua munda

23. Trzymajmy się niewzruszenie nadziei, którą wyznajemy, bo godny jest zaufania Ten, który dał obietnicę.

23. teneamus spei nostræ confessionem indeclinabilem fidelis enim est qui repromisit

24. Troszczmy się o siebie wzajemnie, by się zachęcać do miłości i do dobrych uczynków.

24. et consideremus invicem in provocationem caritatis et bonorum operum

25. Nie opuszczajmy naszych wspólnych zebrań, jak się to stało zwyczajem niektórych, ale zachęcajmy się nawzajem, i to tym bardziej, im wyraźniej widzicie, że zbliża się dzień.

25. non deserentes collectionem nostram sicut est consuetudinis quibusdam sed consolantes et tanto magis quanto videritis adpropinquantem diem

26. Jeśli bowiem dobrowolnie grzeszymy po otrzymaniu pełnego poznania prawdy, to już nie ma dla nas ofiary przebłagalnej za grzechy,

26. voluntarie enim peccantibus nobis post acceptam notitiam veritatis jam non relinquitur pro peccatis hostia

27. ale jedynie jakieś przerażające oczekiwanie sądu i żar ognia, który ma trawić przeciwników.

27. terribilis autem quædam expectatio judicii et ignis æmulatio quæ consumptura est adversarios

28. Kto przekracza Prawo Mojżeszowe, ponosi śmierć bez miłosierdzia na podstawie [zeznania] dwóch albo trzech świadków.

28. irritam quis faciens legem Mosi sine ulla miseratione duobus vel tribus testibus moritur

29. Pomyślcie, o ileż surowszej kary stanie się winien ten, kto by podeptał Syna Bożego i zbezcześcił krew Przymierza, przez którą został uświęcony, i obelżywie zachował się wobec Ducha łaski.

29. quanto magis putatis deteriora mereri supplicia qui Filium Dei conculcaverit et sanguinem testamenti pollutum duxerit in quo sanctificatus est et Spiritui gratiæ contumeliam fecerit

30. Znamy przecież Tego, który powiedział: Do Mnie [należy] pomsta i Ja odpłacę. I znowu: Sam Pan będzie sądził lud swój.

30. scimus enim qui dixit mihi vindictam ego reddam et iterum quia judicabit Dominus populum suum

31. Straszną jest rzeczą wpaść w ręce Boga żyjącego.

31. horrendum est incidere in manus Dei viventis

32. Przypomnijcie sobie dawniejsze dni, kiedyście to po oświeceniu wytrzymali wielką nawałę cierpień,

32. rememoramini autem pristinos dies in quibus inluminati magnum certamen sustinuistis passionum

33. już to będąc wystawieni publicznie na szyderstwa i prześladowania, już to stawszy się uczestnikami tych, którzy takie udręki znosili.

33. et in altero quidem obprobriis et tribulationibus spectaculum facti in altero autem socii taliter conversantium effecti

34. Albowiem współcierpieliście z uwięzionymi, z radością przyjęliście rabunek waszego mienia, wiedząc, że sami posiadacie majętność lepszą i trwającą.

34. nam et vinctis conpassi estis et rapinam bonorum vestrorum cum gaudio suscepistis cognoscentes vos habere meliorem et manentem substantiam

35. Nie pozbywajcie się więc nadziei waszej, która ma wielką zapłatę.

35. nolite itaque amittere confidentiam vestram quæ magnam habet remunerationem

36. Potrzebujecie bowiem wytrwałości, abyście spełniając wolę Bożą, dostąpili obietnicy.

36. patientia enim vobis necessaria est ut voluntatem Dei facientes reportetis promissionem

37. Jeszcze bowiem za krótką, za bardzo krótką chwilę przyjdzie Ten, który ma nadejść, i nie spóźni się.

37. adhuc enim modicum quantulum qui venturus est veniet et non tardabit

38. A mój sprawiedliwy z wiary żyć będzie, jeśli się cofnie, nie upodoba sobie dusza moja w nim.

38. justus autem meus ex fide vivit quod si subtraxerit se non placebit animæ meæ

39. My zaś nie należymy do odstępców, którzy idą na zatracenie, ale do wiernych, którzy zbawiają swą duszę.

39. nos autem non sumus subtractionis in perditionem sed fidei in adquisitionem animæ