Provérbios, 11
1. ζυγοὶ δόλιοι βδέλυγμα ἐνώπιον κυρίου στάθμιον δὲ δίκαιον δεκτὸν αὐτῷ
1. Statera dolosa abominatio est apud Dominum, et pondus æquum voluntas ejus.
2. οὗ ἐὰν εἰσέλθῃ ὕβρις ἐκεῖ καὶ ἀτιμία στόμα δὲ ταπεινῶν μελετᾷ σοφίαν
2. Ubi fuerit superbia, ibi erit et contumelia ; ubi autem est humilitas, ibi et sapientia.
3. ἀποθανὼν δίκαιος ἔλιπεν μετάμελον πρόχειρος δὲ γίνεται καὶ ἐπίχαρτος ἀσεβῶν ἀπώλεια
3. Simplicitas justorum diriget eos, et supplantatio perversorum vastabit illos.
4. []
4. Non proderunt divitiæ in die ultionis ; justitia autem liberabit a morte.
5. δικαιοσύνη ἀμώμους ὀρθοτομεῖ ὁδούς ἀσέβεια δὲ περιπίπτει ἀδικίᾳ
5. Justitia simplicis diriget viam ejus, et in impietate sua corruet impius.
6. δικαιοσύνη ἀνδρῶν ὀρθῶν ῥύεται αὐτούς τῇ δὲ ἀπωλείᾳ αὐτῶν ἁλίσκονται παράνομοι
6. Justitia rectorum liberabit eos, et in insidiis suis capientur iniqui.
7. τελευτήσαντος ἀνδρὸς δικαίου οὐκ ὄλλυται ἐλπίς τὸ δὲ καύχημα τῶν ἀσεβῶν ὄλλυται
7. Mortuo homine impio, nulla erit ultra spes, et exspectatio sollicitorum peribit.
8. δίκαιος ἐκ θήρας ἐκδύνει ἀντ’ αὐτοῦ δὲ παραδίδοται ὁ ἀσεβής
8. Justus de angustia liberatus est, et tradetur impius pro eo.
9. ἐν στόματι ἀσεβῶν παγὶς πολίταις αἴσθησις δὲ δικαίων εὔοδος
9. Simulator ore decipit amicum suum ; justi autem liberabuntur scientia.
10. ἐν ἀγαθοῖς δικαίων κατώρθωσεν πόλις
10. In bonis justorum exsultabit civitas, et in perditione impiorum erit laudatio.
11. στόμασιν δὲ ἀσεβῶν κατεσκάφη
11. Benedictione justorum exaltabitur civitas, et ore impiorum subvertetur.
12. μυκτηρίζει πολίτας ἐνδεὴς φρενῶν ἀνὴρ δὲ φρόνιμος ἡσυχίαν ἄγει
12. Qui despicit amicum suum indigens corde est ; vir autem prudens tacebit.
13. ἀνὴρ δίγλωσσος ἀποκαλύπτει βουλὰς ἐν συνεδρίῳ πιστὸς δὲ πνοῇ κρύπτει πράγματα
13. Qui ambulat fraudulenter, revelat arcana ; qui autem fidelis est animi, celat amici commissum.
14. οἷς μὴ ὑπάρχει κυβέρνησις πίπτουσιν ὥσπερ φύλλα σωτηρία δὲ ὑπάρχει ἐν πολλῇ βουλῇ
14. Ubi non est gubernator, populus corruet ; salus autem, ubi multa consilia.
15. πονηρὸς κακοποιεῖ ὅταν συμμείξῃ δικαίῳ μισεῖ δὲ ἦχον ἀσφαλείας
15. Affligetur malo qui fidem facit pro extraneo ; qui autem cavet laqueos securus erit.
16. γυνὴ εὐχάριστος ἐγείρει ἀνδρὶ δόξαν θρόνος δὲ ἀτιμίας γυνὴ μισοῦσα δίκαια πλούτου ὀκνηροὶ ἐνδεεῖς γίνονται οἱ δὲ ἀνδρεῖοι ἐρείδονται πλούτῳ
16. Mulier gratiosa inveniet gloriam, et robusti habebunt divitias.
17. τῇ ψυχῇ αὐτοῦ ἀγαθὸν ποιεῖ ἀνὴρ ἐλεήμων ἐξολλύει δὲ αὐτοῦ σῶμα ὁ ἀνελεήμων
17. Benefacit animæ suæ vir misericors ; qui autem crudelis est, etiam propinquos abjicit.
18. ἀσεβὴς ποιεῖ ἔργα ἄδικα σπέρμα δὲ δικαίων μισθὸς ἀληθείας
18. Impius facit opus instabile, seminanti autem justitiam merces fidelis.
19. υἱὸς δίκαιος γεννᾶται εἰς ζωήν διωγμὸς δὲ ἀσεβοῦς εἰς θάνατον
19. Clementia præparat vitam, et sectatio malorum mortem.
20. βδέλυγμα κυρίῳ διεστραμμέναι ὁδοί προσδεκτοὶ δὲ αὐτῷ πάντες ἄμωμοι ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν
20. Abominabile Domino cor pravum, et voluntas ejus in iis qui simpliciter ambulant.
21. χειρὶ χεῖρας ἐμβαλὼν ἀδίκως οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται ὁ δὲ σπείρων δικαιοσύνην λήμψεται μισθὸν πιστόν
21. Manus in manu non erit innocens malus ; semen autem justorum salvabitur.
22. ὥσπερ ἐνώτιον ἐν ῥινὶ ὑός οὕτως γυναικὶ κακόφρονι κάλλος
22. Circulus aureus in naribus suis, mulier pulchra et fatua.
23. ἐπιθυμία δικαίων πᾶσα ἀγαθή ἐλπὶς δὲ ἀσεβῶν ἀπολεῖται
23. Desiderium justorum omne bonum est ; præstolatio impiorum furor.
24. εἰσὶν οἳ τὰ ἴδια σπείροντες πλείονα ποιοῦσιν εἰσὶν καὶ οἳ συνάγοντες ἐλαττονοῦνται
24. Alii dividunt propria, et ditiores fiunt ; alii rapiunt non sua, et semper in egestate sunt.
25. ψυχὴ εὐλογουμένη πᾶσα ἁπλῆ ἀνὴρ δὲ θυμώδης οὐκ εὐσχήμων
25. Anima quæ benedicit impinguabitur, et qui inebriat, ipse quoque inebriabitur.
26. ὁ συνέχων σῖτον ὑπολίποιτο αὐτὸν τοῖς ἔθνεσιν εὐλογία δὲ εἰς κεφαλὴν τοῦ μεταδιδόντος
26. Qui abscondit frumenta maledicetur in populis ; benedictio autem super caput vendentium.
27. τεκταινόμενος ἀγαθὰ ζητεῖ χάριν ἀγαθήν ἐκζητοῦντα δὲ κακά καταλήμψεται αὐτόν
27. Bene consurgit diluculo qui quærit bona ; qui autem investigator malorum est, opprimetur ab eis.
28. ὁ πεποιθὼς ἐπὶ πλούτῳ οὗτος πεσεῖται ὁ δὲ ἀντιλαμβανόμενος δικαίων οὗτος ἀνατελεῖ
28. Qui confidit in divitiis suis corruet: justi autem quasi virens folium germinabunt.
29. ὁ μὴ συμπεριφερόμενος τῷ ἑαυτοῦ οἴκῳ κληρονομήσει ἄνεμον δουλεύσει δὲ ἄφρων φρονίμῳ
29. Qui conturbat domum suam possidebit ventos, et qui stultus est serviet sapienti.
30. ἐκ καρποῦ δικαιοσύνης φύεται δένδρον ζωῆς ἀφαιροῦνται δὲ ἄωροι ψυχαὶ παρανόμων
30. Fructus justi lignum vitæ, et qui suscipit animas sapiens est.
31. εἰ ὁ μὲν δίκαιος μόλις σῴζεται ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται
31. Si justus in terra recipit, quanto magis impius et peccator !
