Liber Proverbiorum, 19
1. Melior est pauper, qui ambulat in simplicitate sua, quam qui torquet labia et est insipiens.
1. []
2. Ubi non est scientia animae, non est bonum; et, qui festinus est pedibus, offendit.
2. []
3. Stultitia hominis supplantat gressus eius, et contra Deum fervet animo suo.
3. ἀφροσύνη ἀνδρὸς λυμαίνεται τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ τὸν δὲ θεὸν αἰτιᾶται τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ
4. Divitiae addunt amicos plurimos; pauper autem ab amico suo separatur.
4. πλοῦτος προστίθησιν φίλους πολλούς ὁ δὲ πτωχὸς καὶ ἀπὸ τοῦ ὑπάρχοντος φίλου λείπεται
5. Testis falsus non erit impunitus; et, qui mendacia loquitur, non effugiet.
5. μάρτυς ψευδὴς οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται ὁ δὲ ἐγκαλῶν ἀδίκως οὐ διαφεύξεται
6. Multi blandiuntur faciei potentis, et omnes amici sunt dona tribuenti.
6. πολλοὶ θεραπεύουσιν πρόσωπα βασιλέων πᾶς δὲ ὁ κακὸς γίνεται ὄνειδος ἀνδρί
7. Omnes fratres hominis pauperis oderunt eum, insu7per et amici procul recesserunt ab eo; qui tantum verba sectatur, nihil habebit.
7. πᾶς ὃς ἀδελφὸν πτωχὸν μισεῖ καὶ φιλίας μακρὰν ἔσται ἔννοια ἀγαθὴ τοῖς εἰδόσιν αὐτὴν ἐγγιεῖ ἀνὴρ δὲ φρόνιμος εὑρήσει αὐτήν ὁ πολλὰ κακοποιῶν τελεσιουργεῖ κακίαν ὃς δὲ ἐρεθίζει λόγους οὐ σωθήσεται
8. Qui autem possessor est mentis, diligit animam suam, et custos prudentiae inveniet bona.
8. ὁ κτώμενος φρόνησιν ἀγαπᾷ ἑαυτόν ὃς δὲ φυλάσσει φρόνησιν εὑρήσει ἀγαθά
9. Falsus testis non erit impunitus; et, qui loquitur mendacia, peribit.
9. μάρτυς ψευδὴς οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται ὃς δ’ ἂν ἐκκαύσῃ κακίαν ἀπολεῖται ὑπ’ αὐτῆς
10. Non decent stultum deliciae, nec servum dominari principibus.
10. οὐ συμφέρει ἄφρονι τρυφή καὶ ἐὰν οἰκέτης ἄρξηται μεθ’ ὕβρεως δυναστεύειν
11. Doctrina viri mitigat iram eius, et gloria eius est iniqua praetergredi.
11. ἐλεήμων ἀνὴρ μακροθυμεῖ τὸ δὲ καύχημα αὐτοῦ ἐπέρχεται παρανόμοις
12. Sicut fremitus leonis ita et regis ira, et sicut ros super herbam ita et gratia eius.
12. βασιλέως ἀπειλὴ ὁμοία βρυγμῷ λέοντος ὥσπερ δὲ δρόσος ἐπὶ χόρτῳ οὕτως τὸ ἱλαρὸν αὐτοῦ
13. Calamitas patris filius stultus; et tecta iugiter perstillantia litigiosa mulier.
13. αἰσχύνη πατρὶ υἱὸς ἄφρων καὶ οὐχ ἁγναὶ εὐχαὶ ἀπὸ μισθώματος ἑταίρας
14. Domus et divitiae hereditas patrum, a Domino autem uxor prudens.
14. οἶκον καὶ ὕπαρξιν μερίζουσιν πατέρες παισίν παρὰ δὲ θεοῦ ἁρμόζεται γυνὴ ἀνδρί
15. Pigredo immittit soporem, et anima dissoluta esuriet.
15. δειλία κατέχει ἀνδρογύναιον ψυχὴ δὲ ἀεργοῦ πεινάσει
16. Qui custodit mandatum, custodit animam suam; qui autem neglegit viam suam, mortificabitur.
16. ὃς φυλάσσει ἐντολήν τηρεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν ὁ δὲ καταφρονῶν τῶν ἑαυτοῦ ὁδῶν ἀπολεῖται
17. Feneratur Domino, qui miseretur pauperis, et vicissitudinem suam reddet ei.
17. δανίζει θεῷ ὁ ἐλεῶν πτωχόν κατὰ δὲ τὸ δόμα αὐτοῦ ἀνταποδώσει αὐτῷ
18. Erudi filium tuum, dum spes est; ad interfectionem autem eius ne ponas animam tuam.
18. παίδευε υἱόν σου οὕτως γὰρ ἔσται εὔελπις εἰς δὲ ὕβριν μὴ ἐπαίρου τῇ ψυχῇ σου
19. Qui impatiens est, sustinebit multam; et, si eum abripere vis, aliud appones.
19. κακόφρων ἀνὴρ πολλὰ ζημιωθήσεται ἐὰν δὲ λοιμεύηται καὶ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ προσθήσει
20. Audi consilium et suscipe disciplinam, ut sis sapiens in novissimis tuis.
20. ἄκουε υἱέ παιδείαν πατρός σου ἵνα σοφὸς γένῃ ἐπ’ ἐσχάτων σου
21. Multae cogitationes in corde viri, voluntas autem Domini permanebit.
21. πολλοὶ λογισμοὶ ἐν καρδίᾳ ἀνδρός ἡ δὲ βουλὴ τοῦ κυρίου εἰς τὸν αἰῶνα μένει
22. Desiderabile in homine est misericordia eius; et melior est pauper quam vir mendax.
22. καρπὸς ἀνδρὶ ἐλεημοσύνη κρείσσων δὲ πτωχὸς δίκαιος ἢ πλούσιος ψεύστης
23. Timor Domini ad vitam, et in plenitudine commorabitur absque visitatione mali.
23. φόβος κυρίου εἰς ζωὴν ἀνδρί ὁ δὲ ἄφοβος αὐλισθήσεται ἐν τόποις οὗ οὐκ ἐπισκοπεῖται γνῶσις
24. Abscondit piger manum suam in catino nec ad os suum applicat eam.
24. ὁ ἐγκρύπτων εἰς τὸν κόλπον αὐτοῦ χεῖρας ἀδίκως οὐδὲ τῷ στόματι οὐ μὴ προσαγάγῃ αὐτάς
25. Derisore flagellato vel parvulus sapientior erit; si autem corripueris sapientem, intelleget disciplinam.
25. λοιμοῦ μαστιγουμένου ἄφρων πανουργότερος γίνεται ἐὰν δὲ ἐλέγχῃς ἄνδρα φρόνιμον νοήσει αἴσθησιν
26. Qui affligit patrem et fugat matrem, filius inhonestus et ignominiosus.
26. ὁ ἀτιμάζων πατέρα καὶ ἀπωθούμενος μητέρα αὐτοῦ καταισχυνθήσεται καὶ ἐπονείδιστος ἔσται
27. Acquiesce, fili, ut audias doctrinam nec erres a sermonibus scientiae.
27. υἱὸς ἀπολειπόμενος φυλάξαι παιδείαν πατρὸς μελετήσει ῥήσεις κακάς
28. Testis iniquus deridet iudicium, et os impiorum devorat iniquitatem.
28. ὁ ἐγγυώμενος παῖδα ἄφρονα καθυβρίζει δικαίωμα στόμα δὲ ἀσεβῶν καταπίεται κρίσεις
29. Paratae sunt derisoribus virgae, et plagae stultorum corporibus.
29. ἑτοιμάζονται ἀκολάστοις μάστιγες καὶ τιμωρίαι ὤμοις ἀφρόνων
