Mosaico decorativo

1. Tomando Jesús de nuevo la palabra les habló en parábolas, diciendo:

1. Et respondens Iesus dixit ite rum in parabolis eis dicens:

2. «El Reino de los Cielos es semejante a un rey que celebró el banquete de bodas de su hijo.

2. “Simile factum est regnum caelorum homini regi, qui fecit nuptias filio suo.

3. Envió sus siervos a llamar a los invitados a la boda, pero no quisieron venir.

3. Et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias, et nolebant venire.

4. Envió todavía otros siervos, con este encargo: Decid a los invitados: "Mirad, mi banquete está preparado, se han matado ya mis novillos y animales cebados, y todo está a punto; venid a la boda."

4. Iterum misit alios servos dicens: “Dicite invitatis: Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa, et omnia parata; venite ad nuptias”.

5. Pero ellos, sin hacer caso, se fueron el uno a su campo, el otro a su negocio;

5. Illi autem neglexerunt et abierunt, alius in villam suam, alius vero ad negotiationem suam;

6. y los demás agarraron a los siervos, los escarnecieron y los mataron.

6. reliqui vero tenuerunt servos eius et contumelia affectos occiderunt.

7. Se airó el rey y, enviando sus tropas, dio muerte a aquellos homicidas y prendió fuego a su ciudad.

7. Rex autem iratus est et, missis exercitibus suis, perdidit homicidas illos et civitatem illorum succendit.

8. Entonces dice a sus siervos: "La boda está preparada, pero los invitados no eran dignos.

8. Tunc ait servis suis: “Nuptiae quidem paratae sunt, sed qui invitati erant, non fuerunt digni;

9. Id, pues, a los cruces de los caminos y, a cuantos encontréis, invitadlos a la boda."

9. ite ergo ad exitus viarum, et quoscumque inveneritis, vocate ad nuptias”.

10. Los siervos salieron a los caminos, reunieron a todos los que encontraron, malos y buenos, y la sala de bodas se llenó de comensales.

10. Et egressi servi illi in vias, congregaverunt omnes, quos invenerunt, malos et bonos; et impletae sunt nuptiae discumbentium.

11. «Entró el rey a ver a los comensales, y al notar que había allí uno que no tenía traje de boda,

11. Intravit autem rex, ut videret discumbentes, et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali

12. le dice: "Amigo, ¿cómo has entrado aquí sin traje de boda?" El se quedó callado.

12. et ait illi: “Amice, quomodo huc intrasti, non habens vestem nuptialem?”. At ille obmutuit.

13. Entonces el rey dijo a los sirvientes: "Atadle de pies y manos, y echadle a las tinieblas de fuera; allí será el llanto y el rechinar de dientes."

13. Tunc dixit rex ministris: “Ligate pedes eius et manus et mittite eum in tenebras exteriores: ibi erit fletus et stridor dentium”.

14. Porque muchos son llamados, mas pocos escogidos.»

14. Multi enim sunt vocati, pauci vero electi”.

15. Entonces los fariseos se fueron y celebraron consejo sobre la forma de sorprenderle en alguna palabra.

15. Tunc abeuntes pharisaei consilium inierunt, ut caperent eum in sermone.

16. Y le envían sus discípulos, junto con los herodianos, a decirle: «Maestro, sabemos que eres veraz y que enseñas el camino de Dios con franqueza y que no te importa por nadie, porque no miras la condición de las personas.

16. Et mittunt ei discipulos suos cum herodianis dicentes: “Magister, scimus quia verax es et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo; non enim respicis personam hominum.

17. Dinos, pues, qué te parece, ¿es lícito pagar tributo al César o no?»

17. Dic ergo nobis quid tibi videatur: Licet censum dare Caesari an non?”.

18. Mas Jesús, conociendo su malicia, dijo: «Hipócritas, ¿por qué me tentáis?

18. Cognita autem Iesus nequitia eorum, ait: “Quid me tentatis, hypocritae?

19. Mostradme la moneda del tributo.» Ellos le presentaron un denario.

19. Ostendite mihi nomisma census”. At illi obtulerunt ei denarium.

20. Y les dice: «¿De quién es esta imagen y la inscripción?»

20. Et ait illis: “Cuius est imago haec et suprascriptio?”.

21. Dícenle: «Del César.» Entonces les dice: «Pues lo del César devolvédselo al César, y lo de Dios a Dios.»

21. Dicunt ei: “Caesaris”. Tunc ait illis: “Reddite ergo, quae sunt Caesaris, Caesari et, quae sunt Dei, Deo”.

22. Al oír esto, quedaron maravillados, y dejándole, se fueron.

22. Et audientes mirati sunt et, relicto eo, abierunt.

23. Aquel día se le acercaron unos saduceos, esos que niegan que haya resurrección, y le preguntaron:

23. In illo die accesserunt ad eum sadducaei, qui dicunt non esse resurrectionem, et interrogaverunt eum

24. «Maestro, Moisés dijo: Si alguien muere sin tener hijos, su hermano se casará con la mujer de aquél para dar descendencia a su hermano.

24. dicentes: “Magister, Moyses dixit, si quis mortuus fuerit non habens filios, ut ducat frater eius uxorem illius et suscitet semen fratri suo.

25. Ahora bien, había entre nosotros siete hermanos. El primero se casó y murió; y, no teniendo descendencia, dejó su mujer a su hermano.

25. Erant autem apud nos septem fratres: et primus, uxore ducta, defunctus est et non habens semen reliquit uxorem suam fratri suo;

26. Sucedió lo mismo con el segundo, y con el tercero, hasta los siete.

26. similiter secundus et tertius usque ad septimum.

27. Después de todos murió la mujer.

27. Novissime autem omnium mulier defuncta est.

28. En la resurrección, pues, ¿de cuál de los siete será mujer? Porque todos la tuvieron.»

28. In resurrectione ergo cuius erit de septem uxor? Omnes enim habuerunt eam”.

29. Jesús les respondió: «Estáis en un error, por no entender las Escrituras ni el poder de Dios.

29. Respondens autem Iesus ait illis: “Erratis nescientes Scripturas neque virtutem Dei;

30. Pues en la resurrección, ni ellos tomarán mujer ni ellas marido, sino que serán como ángeles en el cielo.

30. in resurrectione enim neque nubent neque nubentur, sed sunt sicut angeli in caelo.

31. Y en cuanto a la resurrección de los muertos, ¿no habéis leído aquellas palabras de Dios cuando os dice:

31. De resurrectione autem mortuorum non legistis, quod dictum est vobis a Deo dicente:

32. Yo soy el Dios de Abraham, el Dios de Isaac y el Dios de Jacob? No es un Dios de muertos, sino de vivos.»

32. “Ego sum Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob”? Non est Deus mortuorum sed viventium”.

33. Al oír esto, la gente se maravillaba de su doctrina.

33. Et audientes turbae mirabantur in doctrina eius.

34. Mas los fariseos, al enterarse de que había tapado la boca a los saduceos, se reunieron en grupo,

34. Pharisaei autem audientes quod silentium imposuisset sadducaeis, convenerunt in unum.

35. y uno de ellos le preguntó con ánimo de ponerle a prueba:

35. Et interrogavit unus ex eis legis doctor tentans eum:

36. «Maestro, ¿cuál es el mandamiento mayor de la Ley?»

36. “Magister, quod est mandatum magnum in Lege?”.

37. El le dijo: «Amarás al Señor, tu Dios, con todo tu corazón, con toda tu alma y con toda tu mente.

37. Ait autem illi: “Diliges Dominum Deum tuum in toto corde tuo et in tota anima tua et in tota mente tua:

38. Este es el mayor y el primer mandamiento.

38. hoc est magnum et primum mandatum.

39. El segundo es semejante a éste: Amarás a tu prójimo como a ti mismo.

39. Secundum autem simile est huic: Diliges proximum tuum sicut teipsum.

40. De estos dos mandamientos penden toda la Ley y los Profetas.»

40. In his duobus mandatis universa Lex pendet et Prophetae”.

41. Estando reunidos los fariseos, les propuso Jesús esta cuestión:

41. Congregatis autem pharisaeis, interrogavit eos Iesus

42. «¿Qué pensáis acerca del Cristo? ¿De quién es hijo?» Dícenle: «De David.»

42. dicens: “Quid vobis videtur de Christo? Cuius filius est?”. Dicunt ei: “David”.

43. Díceles: «Pues ¿cómo David, movido por el Espíritu, le llama Señor, cuando dice:

43. Ait illis: “Quomodo ergo David in Spiritu vocat eum Dominum dicens:

44. Dijo el Señor a mi Señor: Siéntate a mi diestra hasta que ponga a tus enemigos debajo de tus pies?

44. “Dixit Dominus Domino meo: Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos sub pedibus tuis”?

45. Si, pues, David le llama Señor, ¿cómo puede ser hijo suyo?»

45. Si ergo David vocat eum Dominum, quomodo filius eius est?”.

46. Nadie era capaz de contestarle nada; y desde ese día ninguno se atrevió ya a hacerle más preguntas.

46. Et nemo poterat respondere ei verbum, neque ausus fuit quisquam ex illa die eum amplius interrogare.



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.