Mosaico decorativo

1. «En efecto, el Reino de los Cielos es semejante a un propietario que salió a primera hora de la mañana a contratar obreros para su viña.

1. Simile est enim regnum cae lorum homini patri familias, qui exiit primo mane conducere operarios in vineam suam;

2. Habiéndose ajustado con los obreros en un denario al día, los envió a su viña.

2. conventione autem facta cum operariis ex denario diurno, misit eos in vineam suam.

3. Salió luego hacia la hora tercia y al ver a otros que estaban en la plaza parados,

3. Et egressus circa horam tertiam vidit alios stantes in foro otiosos

4. les dijo: "Id también vosotros a mi viña, y os daré lo que sea justo."

4. et illis dixit: “Ite et vos in vineam; et, quod iustum fuerit, dabo vobis”.

5. Y ellos fueron. Volvió a salir a la hora sexta y a la nona e hizo lo mismo.

5. Illi autem abierunt. Iterum autem exiit circa sextam et nonam horam et fecit similiter.

6. Todavía salió a eso de la hora undécima y, al encontar a otros que estaban allí, les dice: "¿Por qué estáis aquí todo el día parados?"

6. Circa undecimam vero exiit et invenit alios stantes et dicit illis: “Quid hic statis tota die otiosi?”.

7. Dícenle: "Es que nadie nos ha contratado." Díceles: "Id también vosotros a la viña."

7. Dicunt ei: “Quia nemo nos conduxit”. Dicit illis: “Ite et vos in vineam”.

8. Al atardecer, dice el dueño de la viña a su administrador: "Llama a los obreros y págales el jornal, empezando por los últimos hasta los primeros."

8. Cum sero autem factum esset, dicit dominus vineae procuratori suo: “Voca operarios et redde illis mercedem incipiens a novissimis usque ad primos”.

9. Vinieron, pues, los de la hora undécima y cobraron un denario cada uno.

9. Et cum venissent, qui circa undecimam horam venerant, acceperunt singuli denarium.

10. Al venir los primeros pensaron que cobrarían más, pero ellos también cobraron un denario cada uno.

10. Venientes autem primi arbitrati sunt quod plus essent accepturi; acceperunt autem et ipsi singuli denarium.

11. Y al cobrarlo, murmuraban contra el propietario,

11. Accipientes autem murmurabant adversus patrem familias

12. diciendo: "Estos últimos no han trabajado más que una hora, y les pagas como a nosotros, que hemos aguantado el peso del día y el calor."

12. dicentes: “Hi novissimi una hora fecerunt, et pares illos nobis fecisti, qui portavimus pondus diei et aestum!”.

13. Pero él contestó a uno de ellos: "Amigo, no te hago ninguna injusticia. ¿No te ajustaste conmigo en un denario?

13. At ille respondens uni eorum dixit: “Amice, non facio tibi iniuriam; nonne ex denario convenisti mecum?

14. Pues toma lo tuyo y vete. Por mi parte, quiero dar a este último lo mismo que a ti.

14. Tolle, quod tuum est, et vade; volo autem et huic novissimo dare sicut et tibi.

15. ¿Es que no puedo hacer con lo mío lo que quiero? ¿O va a ser tu ojo malo porque yo soy bueno?".

15. Aut non licet mihi, quod volo, facere de meis? An oculus tuus nequam est, quia ego bonus sum?”.

16. Así, los últimos serán primeros y los primeros, últimos.»

16. Sic erunt novissimi primi, et primi novissimi”.

17. Cuando iba subiendo Jesús a Jerusalén, tomó aparte a los Doce, y les dijo por el camino:

17. Et ascendens Iesus Hierosolymam assumpsit Duodecim discipulos secreto et ait illis in via:

18. «Mirad que subimos a Jerusalén, y el Hijo del hombre será entregado a los sumos sacerdotes y escribas; le condenarán a muerte

18. “Ecce ascendimus Hierosolymam, et Filius hominis tradetur principibus sacerdotum et scribis, et condemnabunt eum morte

19. y le entregarán a los gentiles, para burlarse de él, azotarle y crucificarle, y al tercer día resucitará.

19. et tradent eum gentibus ad illudendum et flagellandum et crucifigendum, et tertia die resurget”.

20. Entonces se le acercó la madre de los hijos de Zebedeo con sus hijos, y se postró como para pedirle algo.

20. Tunc accessit ad eum mater filiorum Zebedaei cum filiis suis, adorans et petens aliquid ab eo.

21. El le dijo: «¿Qué quieres?» Dícele ella: «Manda que estos dos hijos míos se sienten, uno a tu derecha y otro a tu izquierda, en tu Reino.»

21. Qui dixit ei: “Quid vis?”. Ait illi: “Dic ut sedeant hi duo filii mei unus ad dexteram tuam et unus ad sinistram in regno tuo”.

22. Replicó Jesús: «No sabéis lo que pedís. ¿Podéis beber la copa que yo voy a beber?» Dícenle: «Sí, podemos.»

22. Respondens autem Iesus dixit: “Nescitis quid petatis. Potestis bibere calicem, quem ego bibiturus sum?”. Dicunt ei: “Possumus”.

23. Díceles: «Mi copa, sí la beberéis; pero sentarse a mi derecha o mi izquierda no es cosa mía el concederlo, sino que es para quienes está preparado por mi Padre.

23. Ait illis: “Calicem quidem meum bibetis, sedere autem ad dexteram meam et sinistram non est meum dare illud, sed quibus paratum est a Patre meo”.

24. Al oír esto los otros diez, se indignaron contra los dos hermanos.

24. Et audientes decem indignati sunt de duobus fratribus.

25. Mas Jesús los llamó y dijo: «Sabéis que los jefes de las naciones las dominan como señores absolutos, y los grandes las oprimen con su poder.

25. Iesus autem vocavit eos ad se et ait: “Scitis quia principes gentium dominantur eorum et, qui magni sunt, potestatem exercent in eos.

26. No ha de ser así entre vosotros, sino que el que quiera llegar a ser grande entre vosotros, será vuestro servidor,

26. Non ita erit inter vos, sed quicumque voluerit inter vos magnus fieri, erit vester minister;

27. y el que quiera ser el primero entre vosotros, será vuestro esclavo;

27. et, quicumque voluerit inter vos primus esse, erit vester servus;

28. de la misma manera que el Hijo del hombre no ha venido a ser servido, sino a servir y a dar su vida como rescate por muchos.»

28. sicut Filius hominis non venit ministrari sed ministrare et dare animam suam redemptionem pro multis”.

29. Cuando salían de Jericó, le siguió una gran muchedumbre.

29. Et egredientibus illis ab Iericho, secuta est eum turba multa.

30. En esto, dos ciegos que estaban sentados junto al camino, al enterarse que Jesús pasaba, se pusieron a gritar: «¡Señor, ten compasión de nosotros, Hijo de David!»

30. Et ecce duo caeci sedentes secus viam audierunt quia Iesus transiret et clamaverunt dicentes: “Domine, miserere nostri, fili David!”.

31. La gente les increpó para que se callaran, pero ellos gritaron más fuerte: «¡Señor, ten compasión de nosotros, Hijo de David!»

31. Turba autem increpabat eos, ut tacerent; at illi magis clamabant dicentes: “Domine, miserere nostri, fili David!”.

32. Entonces Jesús se detuvo, los llamó y dijo: «¿Qué queréis que os haga?»

32. Et stetit Iesus et vocavit eos et ait: “Quid vultis, ut faciam vobis?”.

33. Dícenle: «¡Señor, que se abran nuestros ojos!»

33. Dicunt illi: “Domine, ut aperiantur oculi nostri”.

34. Movido a compasión Jesús tocó sus ojos, y al instante recobraron la vista; y le siguieron.

34. Misertus autem Iesus, tetigit oculos eorum; et confestim viderunt et secuti sunt eum.



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.