Job, 32

1. Aquellos tres hombres dejaron de replicar a Job, porque se tenía por justo.

1. Ona tri èovjeka prestadoše Jobu odgovarati, jer je on sebe smatrao nevinim.

2. Entonces montó en cólera Elihú, hijo de Barakel el buzita, de la familia de Ram. Su cólera se inflamó contra Job, porque pretendía tener razón frente a Dios;

2. Nato se rasrdi Elihu, sin Barakeelov, iz Buza, od plemena Ramova: planu gnjevom na Joba zato što je sebe držao pravednim pred Bogom;

3. y también contra sus tres amigos, porque no habían hallado ya nada que replicar y de esa manera habían dejado mal a Dios.

3. a planu gnjevom i na tri njegova prijatelja jer nisu više našli ništa što bi odgovorili te su tako Boga osudili.

4. Mientras hablaban ellos con Job, Elihú se había mantenido a la expectativa, porque eran más viejos que él.

4. Dok su oni govorili s Jobom, Elihu je šutio, jer su oni bili stariji od njega.

5. Pero cuando vio que en la boca de los tres hombres ya no quedaba respuesta, montó en cólera.

5. Ali kad vidje da ona tri èovjeka nisu više imala odgovora u ustima, planu od srdžbe.

6. Tomó, pues, la palabra Elihú, hijo de Barakel el buzita, y dijo: Soy pequeño en edad, y vosotros sois viejos; por eso tenía miedo, me asustaba el declararos mi saber.

6. I progovorivši, Elihu, sin Barakeelov, iz Buza, reèe: "Po godinama svojim još mlad sam ja, a u duboku vi ste ušli starost; bojažljivo se zato ja ustezah znanje svoje pokazati pred vama.

7. Me decía yo: «Hablará la edad, los muchos años enseñarán sabiduría.»

7. Mišljah u sebi: 'Govorit æe starost, mnoge godine pokazat æe mudrost.'

8. Pero en verdad, es un soplo en el hombre, es el espíritu de Sadday lo que hace inteligente.

8. Uistinu, dah neki u ljudima, duh Svesilnog mudrim èini èovjeka.

9. No son sabios los que están llenos de años, ni los viejos quienes comprenden lo que es justo.

9. Dob poodmakla ne daje mudrosti a niti starost pravednosti uèi.

10. Por eso he dicho: Escuchadme, voy a declarar también yo mi saber.

10. Zato vas molim, poslušajte mene da vam i ja znanje svoje izložim.

11. Hasta ahora vuestras razones esperaba, prestaba oído a vuestros argumentos; mientras tratabais de buscar vocablos,

11. S pažnjom sam vaše besjede pratio i razloge sam vaše saslušao dok ste tražili što æete kazati.

12. tenía puesta en vosotros mi atención. Y veo que ninguno a Job da réplica, nadie de entre vosotros a sus dichos responde.

12. Na vama moja sva bijaše pažnja, al' ne bi nikog da Joba pobije ni da mu od vas tko rijeè opovrgne.

13. No digáis, pues: «Hemos hallado la sabiduría; nos instruye Dios, no un hombre.»

13. Nemojte reæi: 'Na mudrost smo naišli! Bog æe ga pobit jer èovjek ne može.'

14. No hilaré yo palabras como ésas, no le replicaré en vuestros términos.

14. Nije meni on besjedu upravio: odvratit mu neæu vašim rijeèima.

15. Han quedado vencidos, no han respondido más: les han faltado las palabras.

15. Poraženi, otpovrgnut ne mogu, rijeèi zapeše u grlu njihovu.

16. He esperado, pero ya que no hablan, puesto que se han quedado sin respuesta,

16. Èekao sam! Al', gle, oni ne zbore. Umukoše, ni rijeè više da kažu!

17. responderé yo por mi parte, declararé también yo mi saber.

17. Na meni je da progovorim sada, znanje æu svoje i ja izložiti.

18. Pues estoy lleno de palabras, me urge un soplo desde dentro.

18. Rijeèi mnoge u meni naviru dok iznutra moj duh mene nagoni.

19. Es, en mi seno, como vino sin escape, que hace reventar los odres nuevos.

19. Gle, nutrina mi je k'o mošt zatvoren, k'o nova æe se raspuæi mješina.

20. Hablaré para desahogarme, abriré los labios y replicaré.

20. Da mi odlane, govorit æu stoga, otvorit æu usne i odvratit' vama.

21. No tomaré el partido de ninguno, a nadie adularé.

21. Nijednoj strani priklonit se neæu niti laskat ja namjeravam kome.

22. Pues yo no sé adular: bien pronto me aventaría mi Hacedor.

22. Laskati ja ne umijem nikako, jer smjesta bi me Tvorac moj smaknuo.