Eclesiastés, 4

1. Yo me volví a considerar todas las violencias perpetradas bajo el sol: vi el llanto de los oprimidos, sin tener quien los consuele; la violencia de sus verdugos, sin tener quien los vengue.

1. Opet stadoh promatrati sva nasilja koja se èine pod suncem, i gle, suze potlaèenih, i nikog nema da ih utre; i nasilje iz tlaèiteljske ruke, a zaštitnika niotkuda.

2. Felicité a los muertos que ya perecieron, más que a los vivos que aún viven.

2. Zato sretnima smatram mrtve koji su veæ pomrli; sretniji su od živih što još žive.

3. Más feliz aún que entrambos es aquel que aún no ha existido, que no ha visto la iniquidad que se comete bajo el sol.

3. A od obojih je sretniji onaj koji još nije postao, koji nije vidio zlih djela što se èine pod suncem.

4. He visto que todo afán y todo éxito en una obra excita la envidia del uno contra el otro. También esto es vanidad y atrapar vientos.

4. Nadalje iskusih da svaki napor i svaki uspjeh pribavlja èovjeku zavist njegova bližnjeg. I to je ispraznost i pusta tlapnja.

5. El necio se cruza de manos, y devora su carne.

5. Bezumnik prekriži ruke i izjeda sebe.

6. Más vale llenar un puñado con reposo que dos puñados con fatiga en atrapar vientos.

6. Bolja je puna šaka u miru nego obje pregršti muèna rada i puste tlapnje.

7. Volví de nuevo a considerar otra vanidad bajo el sol:

7. I još jednu opazih ispraznost pod suncem:

8. a saber, un hombre solo, sin sucesor, sin hijos ni hermano; sin límite a su fatiga, sin que sus ojos se harten de riqueza. «Mas ¿para quién me fatigo y privo a mi vida de felicidad?» También esto es vanidad y mal negocio.

8. Èovjek potpun samac - bez sina, bez brata, i opet nema kraja njegovu trudu; oèi mu se ne mogu nasititi blaga; a ne misli: za koga se muèim i uskraæujem dobro sebi? I to je ispraznost i zla briga.

9. Más valen dos que uno solo, pues obtienen mayor ganancia de su esfuerzo.

9. Bolje je dvojici nego jednome, jer imaju bolju plaæu za svoj trud.

10. Pues si cayeren, el uno levantará a su compañero; pero ¡ay del solo que cae!, que no tiene quien lo levante.

10. Padne li jedan, drugi æe ga podiæi; a teško jednomu! Ako padne, nema nikoga da ga podigne.

11. Si dos se acuestan, tienen calor; pero el solo ¿cómo se calentará?

11. Pa ako se i spava udvoje, toplije je; a kako æe se samac zagrijati?

12. Si atacan a uno, los dos harán frente. La cuerda de tres hilos no es fácil de romper.

12. I ako tko udari na jednoga, dvojica æe mu se oprijeti; i trostruko se uže ne kida brzo.

13. Más vale mozo pobre y sabio que rey viejo y necio, que no sabe ya consultar.

13. Bolji je mladiæ siromašan a mudar nego kralj star a lud, koji više ne zna za savjet.

14. Pues de prisión salió quien llegó a reinar, aunque pobre en sus dominios naciera.

14. Jer mladiæ može iziæi iz tamnice i postati kraljem, iako se rodio kao prosjak u svom kraljevstvu.

15. Veo a todos los vivientes que caminan bajo el sol, ponerse junto al mozo, el sucesor, el que ocupará su puesto.

15. Opazih kako svi koji žive i hode pod suncem pristaju uz mladiæa, uz nastupnika koji ga naslijedi.

16. Era sin fin la multitud a cuyo frente estaba; tampoco la posteridad se contentará de él. También esto es vanidad y atraper vientos.

16. On stupa na èelo bezbrojnih podanika i kasniji se naraštaji ne mogahu zbog njega radovati. I to je zacijelo ispraznost i pusta tlapnja.

17. Guarda tus pasos cuando vas a la Casa de Dios. Acercarse obediente vale más que el sacrificio de los necios, porque ellos no saben que hacen el mal.

17. Kad odlaziš u Božji dom, pazi na korake svoje. Priði da mogneš èuti - žrtva je valjanija nego prinos luðaka, jer oni i ne znaju da èine zlo.