Apokalipsa Św. Jana, 18

1. Potem ujrzałem innego anioła - zstępującego z nieba i mającego wielką władzę, a ziemia od chwały jego rozbłysła.

1. et post hæc vidi alium angelum descendentem de cælo habentem potestatem magnam et terra inluminata est a gloria ejus

2. I głosem potężnym tak zawołał: Upadł, upadł Babilon - stolica. I stała się siedliskiem demonów i kryjówką wszelkiego ducha nieczystego, i kryjówką wszelkiego ptaka nieczystego i budzącego wstręt,

2. et exclamavit in forti voce dicens cecidit cecidit Babylon magna et facta est habitatio dæmoniorum et custodia omnis spiritus inmundi et custodia omnis volucris inmundæ

3. bo winem zapalczywości swojego nierządu napoiła wszystkie narody, i królowie ziemi dopuścili się z nią nierządu, a kupcy ziemi doszli do bogactwa przez ogrom jej przepychu.

3. quia de ira fornicationis ejus biberunt omnes gentes et reges terræ cum illa fornicati sunt et mercatores terræ de virtute deliciarum ejus divites facti sunt

4. I usłyszałem inny głos z nieba mówiący: Ludu mój, wyjdźcie z niej, byście nie mieli udziału w jej grzechach i żadnej z jej plag nie ponieśli:

4. et audivi aliam vocem de cælo dicentem exite de illa populus meus ut ne participes sitis delictorum ejus et de plagis ejus non accipiatis

5. bo grzechy jej narosły - aż do nieba, i wspomniał Bóg na jej zbrodnie.

5. quoniam pervenerunt peccata ejus usque ad cælum et recordatus est Deus iniquitatum ejus

6. Odpłaćcie jej tak, jak ona odpłacała, i za jej czyny oddajcie podwójnie: w kielichu, w którym przyrządzała wino, podwójny dział dla niej przyrządźcie1

6. reddite illi sicut ipsa reddidit et duplicate duplicia secundum opera ejus in poculo quo miscuit miscite illi duplum

7. Ile się wsławiła i osiągnęła przepychu, tyle jej zadajcie katuszy i smutku! Ponieważ mówi w swym sercu: "Zasiadam jak królowa i nie jestem wdową, i z pewnością nie zaznam żałoby",

7. quantum glorificavit se et in deliciis fuit tantum date illi tormentum et luctum quia in corde suo dicit sedeo regina et vidua non sum et luctum non videbo

8. dlatego w jednym dniu nadejdą jej plagi: śmierć i smutek, i głód; i będzie ogniem spalona, bo mocny jest Pan, Bóg, który ją osądził.

8. ideo in una die venient plagæ ejus mors et luctus et fames et igni conburetur quia fortis est Deus qui judicavit illam

9. I będą płakać i lamentować nad nią królowie ziemi, którzy nierządu z nią się dopuścili i żyli w przepychu, kiedy zobaczą dym jej pożaru.

9. et flebunt et plangent se super illam reges terræ qui cum illa fornicati sunt et in deliciis vixerunt cum viderint fumum incendii ejus

10. Stanąwszy z daleka ze strachu przed jej katuszami, powiedzą: " Biada, biada, wielka stolico, Babilonie, stolico potężna! Bo w jednej godzinie sąd na ciebie przyszedł! "

10. longe stantes propter timorem tormentorum ejus dicentes væ væ civitas illa magna Babylon civitas illa fortis quoniam una hora venit judicium tuum

11. A kupcy ziemi płaczą i żalą się nad nią, bo ich towaru nikt już nie kupuje:

11. et negotiatores terræ flebunt et lugebunt super illam quoniam merces eorum nemo emet amplius

12. towaru - złota i srebra, drogiego kamienia i pereł, bisioru i purpury, jedwabiu i szkarłatu, wszelkiego drewna tujowego i przedmiotów z kości słoniowej, wszelkich przedmiotów z drogocennego drewna, spiżu, żelaza, marmuru,

12. mercem auri et argenti et lapidis pretiosi et margaritis et byssi et purpuræ et serici et cocci et omne lignum thyinum et omnia vasa eboris et omnia vasa de lapide pretioso et æramento et ferro et marmore

13. cynamonu i wonnej maści amomum, pachnideł, olejku, kadzidła, wina, oliwy, najczystszej mąki, pszenicy, bydła i owiec, koni, powozów oraz ciał i dusz ludzkich.

13. et cinnamomum et amomum et odoramentorum et unguenti et turis et vini et olei et similæ et tritici et jumentorum et ovium et equorum et rædarum et mancipiorum et animarum hominum

14. Dojrzały owoc, pożądanie twej duszy, odszedł od ciebie, a przepadły dla ciebie wszystkie rzeczy wyborne i świetne, i już ich nie znajdą.

14. et poma tua desiderii animæ discessit a te et omnia pinguja et clara perierunt a te et amplius illa jam non invenient

15. Kupcy tych [towarów], którzy wzbogacili się na niej, staną z daleka ze strachu przed jej katuszami, płacząc i żaląc się, w słowach:

15. mercatores horum qui divites facti sunt ab ea longe stabunt propter timorem tormentorum ejus flentes ac lugentes

16. " Biada, biada, wielka stolico, odziana w bisior, purpurę i szkarłat, cała zdobna w złoto, drogi kamień i perłę,

16. et dicentes væ væ civitas illa magna quæ amicta erat byssino et purpura et cocco et deaurata est auro et lapide pretioso et margaritis

17. bo w jednej godzinie przepadło tak wielkie bogactwo! " A każdy sternik i każdy żeglarz przybrzeżny, i marynarze, i wszyscy, co pracują na morzu, stanęli z daleka

17. quoniam una hora destitutæ sunt tantæ divitiæ et omnis gubernator et omnis qui in locum navigat et nautæ et qui maria operantur longe steterunt

18. i patrząc na dym jej pożaru, tak wołali: " Jakież jest miasto podobne do stolicy? "

18. et clamaverunt videntes locum incendii ejus dicentes quæ similis civitati huic magnæ

19. I rzucali proch sobie na głowy, i wołali płacząc i żaląc się w słowach: "Biada, biada, bo wielka stolica, w której się wzbogacili wszyscy, co mają okręty na morzu, dzięki jej dostatkowi, przepadła w jednej godzinie".

19. et miserunt pulverem super capita sua et clamaverunt flentes et lugentes dicentes væ væ civitas magna in qua divites facti sunt omnes qui habent naves in mari de pretiis ejus quoniam una hora desolata est

20. Wesel się nad nią, niebo, i święci, apostołowie, prorocy, bo Bóg przeciw niej rozsądził waszą sprawę.

20. exulta super eam cælum et sancti et apostoli et prophetæ quoniam judicavit Deus judicium vestrum de illa

21. I potężny jeden anioł dźwignął kamień jak wielki kamień młyński, i rzucił w morze, mówiąc: Tak z rozmachem Babilon, wielka stolica, zostanie rzucona i już się wcale nie znajdzie.

21. et sustulit unus angelus fortis lapidem quasi molarem magnum et misit in mare dicens hoc impetu mittetur Babylon magna illa civitas et ultra jam non invenietur

22. I głosu harfiarzy, śpiewaków, fletnistów, trębaczy już w tobie się nie usłyszy. I żaden mistrz jakiejkolwiek sztuki już się w tobie nie znajdzie. I terkotu żaren już w tobie nie będzie słychać.

22. et vox citharœdorum et musicorum et tibia canentium et tuba non audietur in te amplius et omnis artifex omnis artis non invenietur in te amplius et vox molæ non audietur in te amplius

23. I światło lampy już w tobie nie rozbłyśnie. I głosu oblubieńca i oblubienicy już w tobie się nie usłyszy: bo kupcy twoi byli możnowładcami na ziemi, bo twymi czarami omamione zostały wszystkie narody -

23. et lux lucernæ non lucebit tibi amplius et vox sponsi et sponsæ non audietur adhuc in te quia mercatores tui erant principes terræ quia in veneficiis tuis erraverunt omnes gentes

24. i w niej znalazła się krew proroków i świętych, i wszystkich zabitych na ziemi.

24. et in ea sanguis prophetarum et sanctorum inventus est et omnium qui interfecti sunt in terra