Mosaico decorativo

1. Sabendo Adonisedec, rei de Jerusalém, que Josué se tinha apo­derado de Hai e a havia votado ao interdito, que fizera a Hai e ao seu rei como tinha feito a Jericó e a seu rei, e que os gabaonitas tinham feito paz com Israel e habitavam com ele,

1. Sucedió, pues, que Adoni Sédeq, rey de Jerusalén, se enteró de que Josué se había apoderado de Ay y la había consagrado al anatema, haciendo con Ay y su rey como había hecho con Jericó y su rey, y de que los habitantes de Gabaón habían hecho las paces con Israel y que estaban en medio de Israel.

2. teve grande medo. Gabaon era, com efeito, uma grande cidade, uma cidade real, maior que Hai, e toda a sua população muito guerreira.

2. Se atemorizó mucho con ello, porque Gabaón era una ciudad grande, como una ciudad real, mayor que Ay, y todos sus hombres eran valientes.

3. Ado­nisedec, rei de Jerusalém, mandou dizer a Hoam, rei de Hebron, a Farão, rei de Jarmut, a Jáfia, rei de Laquis, e a Dabir, rei de Eglon:

3. Entonces Adoni Sédeq, rey de Jerusalén, mandó a decir a Hohán, rey de Hebrón, a Piram, rey de Yarmut, a Yafia, rey de Lakís, y a Debir, rey de Eglón:

4. “Vinde comigo e ajudai-me a ferir Gabaon, porque fez paz com Josué e os israelitas”.

4. «Venid en mi auxilio para que derrotemos a Gabaón, pues ha hecho las paces con Josué y con los israelitas.»

5. Unidos assim os cinco reis dos amorreus, o rei de Jerusalém, o rei de Hebron, o rei de Jarmut, o rei de Laquis e o rei de Eglon, saíram com todos os seus exércitos e acamparam diante de Gabaon, sitiando-a.

5. Se juntaron y subieron los cinco reyes amorreos: el rey de Jerusalén, el rey de Hebrón, el rey de Yarmut, el rey de Lakís y el rey de Eglón, con todas sus tropas; asediaron Gabaón y la atacaron.

6. Os habitantes de Gabaon enviaram então a seguinte mensagem a Josué, que estava acampado em Gálgala: “Não abandones os teus servos; vem ao nosso encontro sem demora, traze-nos socorro e livra-nos, porque todos os reis dos amor­reus da montanha se coligaram contra nós”.

6. Los gabaonitas mandaron a decir a Josué al campamento de Guilgal: No dejes solos a tus siervos; sube aprisa donde nosotros, sálvanos y socórrenos, porque se han aliado contra nosotros todos los reyes amorreos que habitan en la montaña.»

7. Josué subiu de Gálgala com todos os seus guerreiros e todos os seus valentes.

7. Josué subió de Guilgal con toda la gente de guerra y todos los guerreros valientes.

8. O Senhor disse-lhe: “Não os temas, porque os entreguei em tuas mãos; nenhum deles te poderá resistir”.

8. Y Yahveh dijo a Josué: «No les temas, porque los he puesto en tus manos; ninguno de ellos te podrá resistir.»

9. Josué, tendo passado toda a noite a subir de Gálgala, caiu de repente sobre eles.

9. Josué cayó sobre ellos de improviso, tras haber caminado toda la noche desde Guilgal.

10. O Senhor semeou no meio deles o terror diante de Israel, e este infligiu-lhes uma terrível derrota diante de Gabaon, e perseguiu-os pelo caminho que sobe a Bet-Horon, batendo-os até Azeca e Maceda.

10. Yahveh los puso en fuga delante de Israel y les causó una gran derrota en Gabaón: los persiguió por el camino de la subida de Bet Jorón, y los batió hasta Azecá (y hasta Maquedá).

11. Enquanto fugiam diante de Israel, na descida de Bet-Horon, o Senhor mandou sobre eles do céu uma tempestade de granizo até Azeca; e foram mais numerosos os que morreram sob essa chuva de pedras do que os que pereceram pela espada dos israe­litas.

11. Mientras huían ante Israel por la bajada de Bet Jorón, Yahveh lanzó del cielo sobre ellos hasta Azecá grandes piedras, y murieron. Y fueron más los que murieron por las piedras que los que mataron los israelitas a filo de espada.

12. Josué falou ao Senhor no dia em que ele entregou os amorreus nas mãos dos filhos de Israel, e disse em presença dos israelitas: “Sol, detém-te em Ga­baon, e tu, ó lua, no vale de Aialon”.

12. Entonces habló Josué a Yahveh, el día que Yahveh entregó al amorreo en manos de los israelitas, a los ojos de Israel y dijo: «Deténte, sol, en Gabaón, y tú, luna, en el valle de Ayyalón.»

13. E o sol parou e a lua não se moveu até que o povo se vingou de seus inimigos. Isso acha-se escrito no Livro do Justo. O sol parou no meio do céu e não se apressou a pôr-se pelo espaço de quase um dia inteiro.*

13. Y el sol se detuvo y la luna se paró hasta que el pueblo se vengó de sus enemigos. ¿ No está esto escrito en el libre del Justo? El sol se paró en medio del cielo y no tuvo prisa en ponerse como un día entero.

14. Não houve, nem antes nem depois, um dia como aquele, em que o Senhor tenha obedecido à voz de um homem, porque o Senhor combatia por Israel.

14. No hubo día semejante ni antes ni después, en que obedeciera Yahveh a la voz de un hombre. Es que Yahveh combatía por Israel.

15. Depois disso, Josué com toda a sua tropa voltou para o acampamento de Gálgala.

15. Josué volvió con todo Israel al campamento de Guilgal.

16. Ora, os cinco reis tinham fugido e tinham se escondido numa caverna, em Maceda.

16. Aquellos cinco reyes habían huido y se habían escondido en la cueva de Maquedá.

17. E noticiaram-no a Josué: “Foram encontrados os cinco reis escondidos numa caverna em Maceda”.

17. Se dio aviso a Josué: «Han sido descubiertos los cinco reyes, escondidos en la cueva de Maqedá.»

18. Josué respondeu: “Rolai grandes pedras para a entrada da caverna e ponde homens junto a ela em guarda.

18. Josué respondió: «Rodad unas piedras grandes a la boca de la cueva y poned junto a ella hombres que la guarden.

19. Vós, porém, não vos detenhais, mas persegui vossos inimigos; não os deixeis entrar em suas cidades, porque o Senhor, vosso Deus, os entregou em vossas mãos”.

19. Y vosotros no os quedéis quietos: perseguid a vuestros enemigos, cortadles la retirada, no les dejéis entrar en sus ciudades, porque Yahveh vuestro Dios los ha puesto en vuestras manos.»

20. Tendo Josué e os israelitas acabado de massa­crá-los, até o extermínio – apenas uns pou­cos puderam escapar e recolher-se às suas cidades fortes –,

20. Cuando Josué y los israelitas acabaron de causarles una grandísima derrota, hasta acabar con ellos, los supervivientes se les escaparon y se metieron en las plazas fuertes.

21. todo o povo voltou tranquilamente ao acampamento, junto de Josué, em Maceda, e ninguém se atreveu a abrir a boca contra os filhos de Israel.

21. Todo el pueblo volvió sano y salvo al campamento, junto a Josué, a Maquedá, y no hubo nadie que ladrara contra los israelitas.

22. Josué disse então: “Abri a entrada da caverna e trazei-me os cinco reis que lá estão”. Assim o fizeram.

22. Dijo entonces Josué: «Abrid la boca de la cueva y sacadme de ella a esos cinco reyes.»

23. Foram tirados da caverna os cinco reis, o rei de Jerusalém, o rei de Hebron, o rei de Jarmut, o rei de Laquis e o rei de Eglon.

23. Así lo hicieron: le sacaron de la cueva a los cinco reyes: el rey de Jerusalén, el rey de Hebrón, el rey de Yarmut, el rey de Lakís y el rey de Eglón.

24. Quando foram conduzidos a Josué, ele chamou todos os homens de Israel e disse aos chefes dos guerreiros que o tinham acompanhado: “Aproximai-vos e ponde o pé sobre o pescoço destes reis”. Tendo-se eles aproximado e posto o pé sobre o pescoço deles,

24. En cuanto sacaron a los reyes, Josué llamó a todos los hombres de Israel y dijo a los capitanes de tropa que le habían acompañado: «Acercaos y poned vuestros pies sobre la nuca de esos reyes.» Ellos se acercaron y pusieron los pies sobre las nucas.

25. disse-lhes de novo: “Não temais, nem tremais. Tende coragem e sede fortes, porque é assim que fará o Senhor a todos os inimigos que haveis de combater”.

25. «No tengáis miedo - les dijo Josué - ni os desaniméis; sed valientes y decididos, porque así hará Yahveh con todos los enemigos con quienes tenéis que combatir.»

26. Dizendo isso, Josué feriu-os de morte e suspendeu-os em cinco árvores, onde estiveram até a tarde.

26. Acto seguido, Josué los hirió, les dio muerte y los hizo colgar de cinco árboles, de los que quedaron colgados hasta la tarde.

27. Ao pôr do sol, mandou que fossem descidos das árvores e lançados na caverna onde se tinham refugiado, e puseram à entrada grandes pedras, que ali se encontram ainda hoje.

27. A la hora de la puesta del sol, a una orden de Josué, los descolgaron de los árboles y los arrojaron a la cueva en que se habían escondido, y echaron unas piedras grandes a la boca de la cueva: allí están todavía hoy.

28. No mesmo dia apoderou-se Josué de Maceda, e passou-a a fio de espada juntamente com seu rei; votou ao interdito a cidade com todo ser vivo que nela havia, sem nada poupar. E fez ao rei de Maceda como tinha feito ao rei de Jericó.

28. El mismo día Josué tomó Maquedá y la pasó a filo de espada, a ella y a su rey: los consagró al anatema con todos los seres vivientes que había en ella. No dejó escapar a nadie, e hizo con el rey de Maquedá como había hecho con el rey de Jericó.

29. Passou em seguida com todo o Israel a Lebna e atacaram-na.

29. Josué, con todo Israel, pasó de Maquedá a Libná y la atacó.

30. O Senhor entregou-a com seu rei nas mãos de Israel, que passou a fio da espada a cidade com todo ser vivo que nela havia, não deixando escapar nenhum. E fez ao seu rei como tinha feito ao rei de Jericó.

30. Y Yahveh la entregó también, con su rey, en manos de Israel, que la pasó a filo de espada con todos los seres vivientes que había en ella: no dejó en ella ni uno solo con vida. Hizo con su rey como había hecho con el rey de Jericó.

31. De Lebna passou Josué com todo o Israel a Laquis, onde levantou o seu acampamento, sitian­do-a.

31. Josué, con todo Israel, pasó de Libná a Lakís, la asedió y atacó.

32. O Senhor lhe entregou, e Israel apoderou-se dela no segundo dia, passando-a a fio da espada com todo ser vivo, como tinha feito a Lebna.

32. Yahveh entregó Lakís en manos de Israel, que la tomó al seguno día, y la pasó a cuchillo con todos los seres vivientes que había en ella, lo mismo que había hecho con Libná.

33. Então, Horam, rei de Gazer, veio em socorro de Laquis, mas Josué o derrotou com todo o seu povo até o extermínio completo.

33. Entonces Horam, el rey de Guézer, subió en ayuda de Lakís, pero Josué le derrotó a él y a su pueblo, hasta no dejar ni un superviviente.

34. De Laquis, passou Josué com todo o seu povo a Eglon; levantaram ali o seu acampamento e atacaram-na.

34. Josué, con todo Israel, pasó de Lakís a Eglón. La sitiaron y atacaron.

35. Tomaram-na no mesmo dia e passaram-na a fio da espada, votando ao interdito todo ser vivo, como tinha feito a Laquis.

35. La tomaron aquel mismo día y la pasaron a cuchillo. Consagró al anatema aquel día a todos los seres vivientes que había en ella, lo mismo que había hecho con Lakís.

36. Subiu em seguida com todo o Israel de Eglon a Hebron e atacaram-na.

36. Josué, con todo Israel, subió de Eglón a Hebrón y a la atacaron.

37. Tomaram He­bron e passaram a fio da espada a cidade com seu rei, seus arrabaldes e todo ser vivo, sem nada deixar escapar, como tinham feito a Eglon. A cidade foi votada ao interdito com todo ser vivo.

37. La tomaron y la pasaron a cuchillo, con su rey, todas sus ciudades y todos los seres vivientes que había en ella. No dejó ni un superviviente, igual que había hecho con Eglón. La consagró al anatema, a ella y a todos los seres vivientes que había en ella.

38. Dali Josué, com todo o Israel, voltou-se contra Dabir e atacou-a;

38. Entonces Josué, con todo Israel, se volvió contra Debir y la atacó.

39. apoderou-se dela, juntamente com seu rei, e passou-os a fio da espada. Votou ao interdito toda alma viva que nela se achava, sem nada poupar, e fez a Dabir e ao seu rei como tinha feito a He­bron e a Lebna com seus reis.

39. Se apoderó de ella, de su rey y de todas sus ciudades, las pasaron a filo de espada y consagraron al anatema a todos los seres vivientes que había en ella, sin dejar uno solo con vida. Como había hecho con Hebrón, así hizo con Debir y su rey, igual que había hecho con Libná y con su rey.

40. Josué feriu toda a terra: a montanha, o Negueb, a planície, as colinas com todos os seus reis, sem poupar ninguém, votando ao interdito tudo o que respirava, segundo a ordem do Senhor, Deus de Israel.

40. Batió, pues, Josué todo el país: la Montaña, el Négueb, la Tierra Baja y las laderas, con todos sus reyes, sin dejar ni un superviviente. Consagró a todos los seres vivientes al anatema, como Yahveh, el Dios de Israel, le había ordenado.

41. Tudo foi assim ferido por Josué, de Cades Barne a Gaza, toda a terra de Gósen até Gabaon.

41. Josué los batió desde Cadés Barnea hasta Gaza, y toda la región de Gosen hasta Gabaón.

42. Josué apoderou-se, de uma só vez, desse país e de seus reis, porque o Senhor, Deus de Israel, com­batia por ele.

42. Se apoderó Josué de todos aquellos reyes y de sus territorios de una sola vez, porque Yahveh, el Dios de Israel, peleaba en favor de Israel.

43. Depois voltou Josué com todo o Israel para o acampamento de Gálgala.

43. Josué, con todo Israel, se volvió al campamento de Guilgal.


Bíblia Ave Maria - Sva prava pridržana.


Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.