Trouvé 23958 Résultats pour: Że

• Kapłan, który będzie składał ofiarę przebłagalną, będzie z niej spożywał. Na miejscu poświęconym będzie spożywana, na dziedzińcu Namiotu Spotkania. (Księga Kapłańska 6, 19)

• Każdy, kto dotknie jej mięsa, będzie uświęcony. Jeżeli trochę z jej krwi skropi ubranie, to miejsce owo, które krew skropi, ma być wyprane w miejscu poświęconym. (Księga Kapłańska 6, 20)

• Jeżeli to mięso było gotowane w naczyniu glinianym, naczynie owo będzie rozbite, jeżeli zaś było gotowane w naczyniu miedzianym, będzie ono wyszorowane i wypłukane wodą. (Księga Kapłańska 6, 21)

• Każdy mężczyzna spośród kapłanów będzie spożywać z niej. To jest rzecz bardzo święta! (Księga Kapłańska 6, 22)

• Ale jeżeli część krwi z ofiary przebłagalnej była wniesiona do Namiotu Spotkania, aby w Miejscu Świętym był dokonany obrzęd przebłagania, to nie wolno jeść z tej ofiary. Będzie ona cała spalona w ogniu. (Księga Kapłańska 6, 23)

• Oto prawo odnoszące się do ofiary zadośćuczynienia: jest ona rzeczą bardzo świętą. (Księga Kapłańska 7, 1)

• Na tym samym miejscu, na którym będą zabijać ofiarę całopalną, będą także zabijać ofiarę zadośćuczynienia. Krew jej wyleją dokoła ołtarza, (Księga Kapłańska 7, 2)

• ale cały jej tłuszcz będzie złożony w ofierze: ogon, tłuszcz, który okrywa wnętrzności, (Księga Kapłańska 7, 3)

• obie nerki i tłuszcz, który jest na nich, który sięga aż do lędźwi, a także płat tłuszczu na wątrobie - przy nerkach będzie oddzielony. (Księga Kapłańska 7, 4)

• Każdy mężczyzna z rodu kapłanów będzie z niej spożywał. Będzie spożywana w miejscu poświęconym, to jest rzecz bardzo święta. (Księga Kapłańska 7, 6)

• Ofiary przebłagalne i ofiary zadośćuczynienia podlegają temu samemu prawu: będą one należały do tego kapłana, który dokonuje obrzędu przebłagania. (Księga Kapłańska 7, 7)

• Jeżeli zaś kapłan składa za kogoś ofiarę całopalną, to otrzyma skórę zwierzęcia, które złożył w ofierze. (Księga Kapłańska 7, 8)