List do Hebrajczyków, 6
1. Dlatego pominąwszy podstawowe nauki o Chrystusie przenieśmy się do tego, co doskonałe, nie zakładając ponownie fundamentu, jaki stanowią: pokuta za uczynki martwe i /wyznanie/ wiary w Boga,
1. quapropter intermittentes inchoationis Christi sermonem ad perfectionem feramur non rursum jacientes fundamentum pænitentiæ ab operibus mortuis et fidei ad Deum
2. nauka o chrztach i nakładaniu rąk, o powstaniu z martwych i sądzie wiecznym.
2. baptismatum doctrinæ inpositionis quoque manuum ac resurrectionis mortuorum et judicii æterni
3. A i to uczynimy, jeśli Bóg pozwoli.
3. et hoc faciemus siquidem permiserit Deus
4. Niemożliwe jest bowiem tych - którzy raz zostali oświeceni, a nawet zakosztowali daru niebieskiego i stali się uczestnikami Ducha Świętego,
4. inpossibile est enim eos qui semel sunt inluminati gustaverunt etiam donum cæleste et participes sunt facti Spiritus Sancti
5. zakosztowali również wspaniałości słowa Bożego i mocy przyszłego wieku,
5. gustaverunt nihilominus bonum Dei verbum virtutesque sæculi venturi
6. a /jednak/ odpadli - odnowić ku nawróceniu. Krzyżują bowiem w sobie Syna Bożego i wystawiają Go na pośmiewisko.
6. et prolapsi sunt renovari rursus ad pænitentiam rursum crucifigentes sibimet ipsis Filium Dei et ostentui habentes
7. Ziemia zaś, która pije deszcz często na nią spadający i rodzi użyteczne rośliny dla tych, którzy ją uprawiają, otrzymuje błogosławieństwo od Boga.
7. terra enim sæpe venientem super se bibens imbrem et generans herbam oportunam illis a quibus colitur accipit benedictionem a Deo
8. A ta, która rodzi ciernie i osty, jest nieużyteczna i bliska przekleństwa, a kresem jej spalenie
8. proferens autem spinas ac tribulos reproba est et maledicto proxima cujus consummatio in conbustionem
9. Ale chociaż tak mówimy, to jednak po was, najmilsi, spodziewamy się czegoś lepszego i bliskiego zbawienia.
9. confidimus autem de vobis dilectissimi meliora et viciniora saluti tametsi ita loquimur
10. Nie jest bowiem Bóg niesprawiedliwy, aby zapomniał o czynie waszym i miłości, którą okazaliście dla imienia Jego, gdyście usługiwali świętym i jeszcze usługujecie.
10. non enim iniustus Deus ut obliviscatur operis vestri et dilectionis quam ostendistis in nomine ipsius qui ministrastis sanctis et ministratis
11. Pragniemy zaś, aby każdy z was okazywał tę samą gorliwość w doskonaleniu nadziei aż do końca,
11. cupimus autem unumquemque vestrum eandem ostentare sollicitudinem ad expletionem spei usque in finem
12. abyście nie stali się ospałymi, ale naśladowali tych, którzy przez wiarę i cierpliwość stają się dziedzicami obietnic.
12. ut non segnes efficiamini verum imitatores eorum qui fide et patientia hereditabunt promissiones
13. Albowiem gdy Bóg Abrahamowi uczynił obietnicę nie mając nikogo większego, na kogo mógłby przysiąc, przysiągł na samego siebie,
13. Abrahæ namque promittens Deus quoniam neminem habuit per quem juraret majorem juravit per semet ipsum
14. mówiąc: Zaiste, hojnie cię pobłogosławię i ponad miarę rozmnożę.
14. dicens nisi benedicens benedicam te et multiplicans multiplicabo te
15. A ponieważ tak cierpliwie oczekiwał, otrzymał to, co było obiecane.
15. et sic longanimiter ferens adeptus est repromissionem
16. Ludzie przysięgają na kogoś wyższego, a przysięga dla stwierdzenia /prawdy/ jest zakończeniem każdego sporu między nimi.
16. homines enim per majorem sui jurant et omnis controversiæ eorum finis ad confirmationem est juramentum
17. Dlatego Bóg, pragnąc okazać ponad wszelką miarę dziedzicom obietnicy niezmienność swego postanowienia, wzmocnił je przysięgą,
17. in quo abundantius volens Deus ostendere pollicitationis heredibus inmobilitatem consilii sui interposuit jusiurandum
18. abyśmy przez dwie rzeczy niezmienne, co do których niemożliwe jest, by skłamał Bóg, mieli trwałą pociechę, my, którzyśmy się uciekli do uchwycenia zaofiarowanej nadziei.
18. ut per duas res inmobiles quibus inpossibile est mentiri Deum fortissimum solacium habeamus qui confugimus ad tenendam propositam spem
19. Trzymajmy się jej jako bezpiecznej i silnej kotwicy duszy, /kotwicy/, która przenika poza zasłonę,
19. quam sicut anchoram habemus animæ tutam ac firmam et incedentem usque in interiora velaminis
20. gdzie Jezus poprzednik wszedł za nas, stawszy się arcykapłanem na wieki na wzór Melchizedeka.
20. ubi præcursor pro nobis introjit Jesus secundum ordinem Melchisedech pontifex factus in æternum
