Księga Rodzaju, 8
1. Ale Bóg, pamiętając o Noem, o wszystkich istotach żywych i o wszystkich zwierzętach, które z nim były w arce, sprawił, że powiał wiatr nad całą ziemią i wody zaczęły opadać.
1. recordatus autem Deus Nœ cunctarumque animantium et omnium jumentorum quæ erant cum eo in arca adduxit spiritum super terram et inminutæ sunt aquæ
2. Zamknęły się bowiem zbiorniki Wielkiej Otchłani tak, że deszcz przestał padać z nieba.
2. et clausi sunt fontes abyssi et cataractæ cæli et prohibitæ sunt pluviæ de cælo
3. Wody ustępowały z ziemi powoli, lecz nieustannie, i po upływie stu pięćdziesięciu dni się obniżyły.
3. reversæque aquæ de terra euntes et redeuntes et cœperunt minui post centum quinquaginta dies
4. Miesiąca siódmego, siedemnastego dnia miesiąca arka osiadła na górach Ararat.
4. requievitque arca mense septimo vicesima septima die mensis super montes Armeniæ
5. Woda wciąż opadała aż do miesiąca dziesiątego. W pierwszym dniu miesiąca dziesiątego ukazały się szczyty gór.
5. at vero aquæ ibant et decrescebant usque ad decimum mensem decimo enim mense prima die mensis apparuerunt cacumina montium
6. A po czterdziestu dniach Noe, otworzywszy okno arki, które przedtem uczynił,
6. cumque transissent quadraginta dies aperiens Nœ fenestram arcæ quam fecerat dimisit corvum
7. wypuścił kruka; ale ten wylatywał i zaraz wracał, dopóki nie wyschła woda na ziemi.
7. qui egrediebatur et revertebatur donec siccarentur aquæ super terram
8. Potem wypuścił z arki gołębicę, aby się przekonać, czy ustąpiły wody z powierzchni ziemi.
8. emisit quoque columbam post eum ut videret si jam cessassent aquæ super faciem terræ
9. Gołębica, nie znalazłszy miejsca, gdzie by mogła usiąść, wróciła do arki, bo jeszcze była woda na całej powierzchni ziemi; Noe, wyciągnąwszy rękę, schwytał ją i zabrał do arki.
9. quæ cum non invenisset ubi requiesceret pes ejus reversa est ad eum in arcam aquæ enim erant super universam terram extenditque manum et adprehensam intulit in arcam
10. Przeczekawszy zaś jeszcze siedem dni, znów wypuścił z arki gołębicę
10. expectatis autem ultra septem diebus aliis rursum dimisit columbam ex arca
11. i ta wróciła do niego pod wieczór, niosąc w dziobie świeży listek z drzewa oliwnego. Poznał więc Noe, że woda na ziemi opadła.
11. at illa venit ad eum ad vesperam portans ramum olivæ virentibus foliis in ore suo intellexit ergo Nœ quod cessassent aquæ super terram
12. I czekał jeszcze siedem dni, po czym wypuścił znów gołębicę, ale ona już nie powróciła do niego.
12. expectavitque nihilominus septem alios dies et emisit columbam quæ non est reversa ultra ad eum
13. W sześćset pierwszym roku, w miesiącu pierwszym, w pierwszym dniu miesiąca wody wyschły na ziemi, i Noe, zdjąwszy dach arki, zobaczył, że powierzchnia ziemi jest już prawie sucha.
13. igitur sescentesimo primo anno primo mense prima die mensis inminutæ sunt aquæ super terram et aperiens Nœ tectum arcæ aspexit viditque quod exsiccata esset superficies terræ
14. A kiedy w miesiącu drugim, w dniu dwudziestym siódmym ziemia wyschła,
14. mense secundo septima et vicesima die mensis arefacta est terra
15. Bóg przemówił do Noego tymi słowami:
15. locutus est autem Deus ad Nœ dicens
16. Wyjdź z arki wraz z żoną, synami i z żonami twych synów.
16. egredere de arca tu et uxor tua filii tui et uxores filiorum tuorum tecum
17. Wyprowadź też z sobą wszystkie istoty żywe: z ptactwa, bydła i zwierząt pełzających po ziemi; niechaj rozejdą się po ziemi, niech będą płodne i niech się rozmnażają.
17. cuncta animantia quæ sunt apud te ex omni carne tam in volatilibus quam in bestiis et in universis reptilibus quæ reptant super terram educ tecum et ingredimini super terram crescite et multiplicamini super eam
18. Noe wyszedł więc z arki wraz z synami, żoną i z żonami swych synów.
18. egressus est ergo Nœ et filii ejus uxor illius et uxores filiorum ejus cum eo
19. Wyszły też z arki wszelkie zwierzęta: różne gatunki zwierząt pełzających po ziemi i ptactwa, wszystko, co się porusza na ziemi.
19. sed et omnia animantia jumenta et reptilia quæ repunt super terram secundum genus suum arcam egressa sunt
20. Noe zbudował ołtarz dla Pana i wziąwszy ze wszystkich zwierząt czystych i z ptaków czystych złożył je w ofierze całopalnej na tym ołtarzu.
20. ædificavit autem Nœ altare Domino et tollens de cunctis pecoribus et volucribus mundis obtulit holocausta super altare
21. Gdy Pan poczuł miłą woń, rzekł do siebie: Nie będę już więcej złorzeczył ziemi ze względu na ludzi, bo usposobienie człowieka jest złe już od młodości. Przeto już nigdy nie zgładzę wszystkiego, co żyje, jak to uczyniłem.
21. odoratusque est Dominus odorem suavitatis et ait ad eum nequaquam ultra maledicam terræ propter homines sensus enim et cogitatio humani cordis in malum prona sunt ab adulescentia sua non igitur ultra percutiam omnem animantem sicut feci
22. Będą zatem istniały, jak długo trwać będzie ziemia: siew i żniwo, mróz i upał, lato i zima, dzień i noc.
22. cunctis diebus terræ sementis et messis frigus et æstus æstas et hiemps nox et dies non requiescent
