Księga Izajasza, 33
1. Biada ci, łupieżco, tyś sam nie złupiony, i tobie, grabieżco, sameś nie ograbiony! Kiedy skończysz łupić, wtedy ciebie złupią, gdy grabież zakończysz, ograbią też ciebie.
1. væ qui prædaris nonne et ipse prædaberis et qui spernis nonne et ipse sperneris cum consummaveris deprædationem deprædaberis cum fatigatus desiveris contemnere contemneris
2. Panie, zmiłuj się nad nami, w Tobie mamy nadzieję! Bądź naszym ramieniem każdego poranka i naszym zbawieniem w czas ucisku.
2. Domine miserere nostri te expectavimus esto brachium eorum in mane et salus nostra in tempore tribulationis
3. Na głos Twej groźby uciekają ludy, gdy się podniesiesz, pierzchają narody.
3. a voce angeli fugerunt populi ab exaltatione tua dispersæ sunt gentes
4. Zbierać będą łupy, jak się zbiera szarańczę, rzucać się na nie jak mrowie koników polnych.
4. et congregabuntur spolia vestra sicut colligitur brucus velut cum fossæ plenæ fuerint de eo
5. Ponad wszystkim jest Pan, bo mieszka na wysokości! Napełni On Syjon prawem i sprawiedliwością.
5. magnificatus est Dominus quoniam habitavit in excelso implevit Sion judicio et justitia
6. I zawita trwały pokój w jego czasach. Zasobem sił zbawczych - mądrość i wiedza, jego skarbem jest bojaźń Pańska.
6. et erit fides in temporibus tuis divitiæ salutis sapientia et scientia timor Domini ipse thesaurus ejus
7. Oto wysłani na zwiady wołają z zewnątrz, płaczą gorzko wysłannicy pokoju.
7. ecce videntes clamabunt foris angeli pacis amare flebunt
8. Opustoszały drogi, przechodniów zabrakło na ścieżkach. Wróg zerwał układy, odrzucił świadków, nie zważał na nikogo.
8. dissipatæ sunt viæ cessavit transiens per semitam irritum factum est pactum projecit civitates non reputavit homines
9. Kraj ma żałosny wygląd, marnieje; Liban przestał się zielenić, obumiera; Saron - podobny do pustyni, a Baszan i Karmel są ogołocone.
9. luxit et elanguit terra confusus est Libanus et obsorduit et factus est Saron sicut desertum et concussa est Basan et Carmelus
10. Teraz powstanę - mówi Pan - teraz się podniosę, teraz stanę wysoko.
10. nunc consurgam dicit Dominus nunc exaltabor nunc sublevabor
11. Poczniecie siano, zrodzicie słomę, me tchnienie jak ogień was pożre.
11. concipietis ardorem parietis stipulam spiritus vester ut ignis vorabit vos
12. Staną się ludy wypalonym wapnem, jak ścięte ciernie w ogniu spłoną.
12. et erunt populi quasi de incendio cinis spinæ congregatæ igni conburentur
13. Słuchajcie, najdalsi, co uczyniłem, poznajcie, najbliżsi, mą siłę!
13. audite qui longe estis quæ fecerim et cognoscite vicini fortitudinem meam
14. Grzesznicy na Syjonie się zlękli, bezbożnych chwyciło drżenie: Kto z nas wytrzyma przy trawiącym ogniu? Kto z nas wytrwa wobec wieczystych płomieni?
14. conterriti sunt in Sion peccatores possedit tremor hypocritas quis poterit habitare de vobis cum igne devorante quis habitabit ex vobis cum ardoribus sempiternis
15. Ten, kto postępuje sprawiedliwie i kto mówi uczciwie, kto odrzuca zyski bezprawne, kto się wzbrania dłońmi przed wzięciem podarku, kto zatyka uszy, by o krwi nie słuchać, kto zamyka oczy, by na zło nie patrzeć -
15. qui ambulat in justitiis et loquitur veritates qui proicit avaritiam ex calumnia et excutit manus suas ab omni munere qui obturat aures suas ne audiat sanguinem et claudit oculos suos ne videat malum
16. ten będzie mieszkał na wysokościach, twierdze na skałach będą jego schronieniem; dostarczą mu chleba, wody mu nie zbraknie.
16. iste in excelsis habitabit munimenta saxorum sublimitas ejus panis ei datus est aquæ ejus fideles sunt
17. Oczy twe ujrzą króla w całej jego krasie, zobaczą krainę bardzo rozległą.
17. regem in decore suo videbunt oculi ejus cernent terram de longe
18. Serce twe grozę będzie wspominać: Gdzie ten, co liczył? Gdzie ten, co ważył? Gdzie ten, co spisywał twierdze?
18. cor tuum meditabitur timorem ubi est litteratus ubi legis verba ponderans ubi doctor parvulorum
19. Nie ujrzysz już ludu zuchwałego, ludu o niewyraźnej mowie, nie do uchwycenia uchem, o bełkotliwym i niezrozumiałym języku.
19. populum inpudentem non videbis populum alti sermonis ita ut non possis intellegere disertitudinem linguæ ejus in quo nulla est sapientia
20. Patrz na Syjon, miasto naszych świąt! Twe oczy oglądać będą Jeruzalem, siedzibę bezpieczną, namiot nieprzenośny, którego kołków nie wyrwą nigdy ani się żaden jego powróz nie urwie.
20. respice Sion civitatem sollemnitatis nostræ oculi tui videbunt Hierusalem habitationem opulentam tabernaculum quod nequaquam transferri poterit nec auferentur clavi ejus in sempiternum et omnes funiculi ejus non rumpentur
21. Bo właśnie tam mamy Pana potężnego, zamiast rzek o szerokich odnogach. Nie dotrze tam okręt poruszany wiosłami ani się okazalszy statek nie przeprawi: (3a) jego liny obwisną, nie utrzymają prosto swego masztu, nie rozwiną żagla.
21. quia solummodo ibi magnificus Dominus noster locus fluviorum rivi latissimi et patentes non transibit per eum navis remigum neque trieris magna transgredietur eum
22. Albowiem Pan jest naszym sędzią, Pan naszym prawodawcą, Pan naszym królem! On nas zbawi! (3b) Wtedy rozdzielą łup ogromny, chromi zagrabią zdobycz.
22. Dominus enim judex noster Dominus legifer noster Dominus rex noster ipse salvabit nos
23.
23. laxati sunt funiculi tui sed non prævalebunt sic erit malus tuus ut dilatare signum non queas tunc dividentur spolia prædarum multarum claudi diripient rapinam
24. Żaden mieszkaniec nie powie: Jestem chory. Lud, który mieszka w Jeruzalem, dostąpi odpuszczenia swoich nieprawości.
24. nec dicet vicinus elangui populus qui habitat in ea auferetur ab eo iniquitas
