Eclesiástico, 4

1. Meu filho, não negues esmola ao pobre, nem dele desvies os olhos.

1. Synu, nie odmawiaj biedakowi rzeczy niezbędnych do życia i oczu potrzebującego nie męcz zwlekaniem!

2. Não desprezes o que tem fome, não irrites o pobre em sua indigência.

2. Nie dręcz duszy głodnego i nie pobudzaj do gniewu człowieka w jego niedostatku!

3. Não aflijas o coração do infeliz, não recuses tua esmola àquele que está na miséria;

3. Serca rozgniewanego w większy zamęt nie wprowadzaj i nie zwlekaj z datkiem dla potrzebującego!

4. não rejeites o pedido do aflito, não desvies o rosto do pobre.

4. Nie odpychaj żebrzącego w strapieniu, a od ubogiego nie odwracaj swej twarzy!

5. Não desvies os olhos do indigente, para que ele não se zangue. Aos que pedem não dês motivo de vos amaldiçoarem pelas costas,

5. Nie odwracaj oka od proszącego i nie dawaj człowiekowi sposobności, aby cię przeklinał.

6. pois será atendida a imprecação daquele que te amaldiçoa na amargura de sua alma. Aquele que o criou o atenderá.

6. Gdy bowiem przeklnie cię w gorzkości duszy, Ten, co go stworzył, wysłucha jego życzenia.

7. Torna-te afável na assembleia dos pobres, humilha tua alma diante de um ancião; curva a cabeça diante de um poderoso.

7. Czyń siebie godnym kochania w zgromadzeniu, a przed władcą skłaniaj głowę!

8. Dá ouvidos ao pobre de boa vontade. Paga a tua dívida, dá-lhe com doçura uma resposta apaziguadora.

8. Nakłoń ucha swego biednemu i łagodnie odpowiedz mu spokojnymi słowami!

9. Liberta da casa do orgulhoso aquele que sofre injustiça. Quando fizeres um julgamento, não o faças com azedume.*

9. Wyrwij krzywdzonego z ręki krzywdzącego, a gdy sądzić będziesz, nie bądź małodusznym!

10. Sê misereclodioso com os órfãos como um pai; e sê como um marido para a mãe deles.

10. Bądź ojcem dla sierot, jakby mężem dla ich matki, a staniesz się jakby synem Najwyższego, i miłować cię On będzie bardziej niż twoja matka.

11. E serás como um filho obediente do Altíssimo, que, mais do que uma mãe, terá compaixão de ti.

11. Mądrość wywyższa swych synów i ma pieczę o tych, którzy jej szukają.

12. A sabedoria inspira a vida aos seus filhos, ela toma sob a sua proteção aqueles que a procuram; ela os precede no caminho da justiça.*

12. Kto ją miłuje, miłuje życie, a kto dla niej rano wstaje, będzie napełniony weselem.

13. Aquele que a ama, ama a vida; aqueles que velam para encontrá-la sentirão sua doçura.*

13. Kto ją posiądzie, odziedziczy chwałę, a gdzie ona wejdzie, tam Pan błogosławi.

14. Aqueles que a possuem terão a vida como herança, e Deus abençoará todo o lugar onde ele entrar.

14. Którzy jej służą, oddają cześć Świętemu, a miłujących ją Pan będzie miłował.

15. Aqueles que a servem serão obedientes ao Santo; aqueles que a amam serão amados por Deus.*

15. Kto jej słucha, sądzić będzie narody, a kto do niej się przykłada, mieszkać będzie spokojnie.

16. Aquele que a ouve julgará as nações; aquele que é atento em contemplá-la permanecerá seguro.

16. Kto jej zaufa, ten ją odziedziczy i posiadać ją będą jego pokolenia.

17. Quem nela põe sua confiança a terá como herança e sua posteridade a possuirá,

17. W początkach powiedzie go trudnymi drogami, bojaźnią i strachem go przejmie, dręczyć go będzie swoją nauką, aż nabierze zaufania do jego duszy i wypróbuje go przez swe nakazy;

18. pois na provação ela anda com ele, e escolhe-o em primeiro lugar.

18. następnie powróci do niego po drodze gładkiej i rozraduje go, i odkryje mu swe tajemnice.

19. Ela traz-lhe o temor, o pavor e a aprovação. Ela o atormenta com sua penosa disciplina, até que, tendo-o experimentado nos seus pensamentos, ela possa confiar nele.

19. A jeśliby zszedł na bezdroża, opuści go i odda w moc jego upadku.

20. Então ela o porá firme, voltará a ele em linha reta. Ela o cumula de alegria,

20. Uważaj na okoliczności i strzeż się złego, a nie będziesz się wstydził samego siebie.

21. desvenda-lhe seus segredos e enriquece-o com tesouros de ciência, de inteligência e de justiça.

21. Jest bowiem wstyd, co grzech sprowadza, i wstyd, który jest chwałą i łaską.

22. Porém, se ele se transviar, ela o abandonará, e o entregará às mãos do seu inimigo.

22. Nie miej względu na osobę ze szkodą dla swej duszy i nie wstydź się aż tak, by to było twoim upadkiem.

23. Meu filho, aproveita-te do tempo, evita o mal;

23. Nie powstrzymuj mowy, gdy jej potrzeba,

24. para o bem de tua alma, não te envergonhes de dizer a verdade,*

24. mądrość bowiem poznaje się z mowy, a naukę - ze słów języka.

25. pois há uma vergonha que conduz ao pecado, e uma vergonha que atrai glória e graça.

25. Nie sprzeciwiaj się prawdzie, ale wstydź się swej nieumiejętności!

26. Em teu próprio prejuízo não te mostres parcial, não mintas em prejuízo de tua alma.*

26. Nie wstydź się wyznać swych grzechów, a nie zmagaj się z prądem rzeki!

27. Não tenhas complacência com as fragilidades do próximo,*

27. Nie płaszcz się przed człowiekiem głupim i nie kieruj się względem na osobę władcy.

28. não retenhas uma palavra que pode ser salutar, não escondas tua sabedoria pela tua vaidade.

28. Aż do śmierci stawaj do zapasów o prawdę, a Pan Bóg będzie walczył o ciebie.

29. Pois a sabedoria faz-se distinguir pela língua; o bom senso, o saber e a doutrina, pela palavra do sábio; e a firmeza, pelos atos de justiça.

29. Nie bądź odważny w języku, a gnuśny i leniwy w swych czynach.

30. Não contradigas de nenhum modo a verdade, envergonha-te da mentira cometida por ignorância.*

30. Nie bądź jak lew we własnym domu: nie podejrzewaj domowników z urojonych przyczyn.

31. Não te envergonhes de confessar os teus pecados; não te tornes escravo de nenhum homem que te leve a pecar.*

31. Nie miej ręki wydłużonej do brania, a do dawania - skróconej.

32. Não resistas face a face ao homem poderoso, não te oponhas ao curso do rio.*

32.

33. Combate pela justiça, a fim de salvares tua vida; até a morte, combate pela justiça, e Deus combaterá por ti contra teus inimigos.

33.

34. Não sejas precipitado em palavras, e (ao mesmo tempo) covarde e negligente em tuas ações.

34.

35. Não sejas como um leão em tua casa, prejudicando os teus domésticos e tiranizando os que te são submissos.

35.

36. Que tua mão não seja aberta para receber, e fechada para dar.

36.