Eclesiástico, 25

1. ἐν τρισὶν ὡραΐσθην καὶ ἀνέστην ὡραία ἔναντι κυρίου καὶ ἀνθρώπων ὁμόνοια ἀδελφῶν καὶ φιλία τῶν πλησίον καὶ γυνὴ καὶ ἀνὴρ ἑαυτοῖς συμπεριφερόμενοι

1. In tribus placitum est spiritui meo, quæ sunt probata coram Deo et hominibus:

2. τρία δὲ εἴδη ἐμίσησεν ἡ ψυχή μου καὶ προσώχθισα σφόδρα τῇ ζωῇ αὐτῶν πτωχὸν ὑπερήφανον καὶ πλούσιον ψεύστην γέροντα μοιχὸν ἐλαττούμενον συνέσει

2. concordia fratrum, et amor proximorum, et vir et mulier bene sibi consentientes.

3. ἐν νεότητι οὐ συναγείοχας καὶ πῶς ἂν εὕροις ἐν τῷ γήρᾳ σου

3. Tres species odivit anima mea, et aggravor valde animæ illorum:

4. ὡς ὡραῖον πολιαῖς κρίσις καὶ πρεσβυτέροις ἐπιγνῶναι βουλήν

4. pauperem superbum, divitem mendacem, senem fatuum et insensatum.

5. ὡς ὡραία γερόντων σοφία καὶ δεδοξασμένοις διανόημα καὶ βουλή

5. Quæ in juventute tua non congregasti, quomodo in senectute tua invenies?

6. στέφανος γερόντων πολυπειρία καὶ τὸ καύχημα αὐτῶν φόβος κυρίου

6. Quam speciosum canitiei judicium, et presbyteris cognoscere consilium !

7. ἐννέα ὑπονοήματα ἐμακάρισα ἐν καρδίᾳ καὶ τὸ δέκατον ἐρῶ ἐπὶ γλώσσης ἄνθρωπος εὐφραινόμενος ἐπὶ τέκνοις ζῶν καὶ βλέπων ἐπὶ πτώσει ἐχθρῶν

7. Quam speciosa veteranis sapientia, et gloriosus intellectus et consilium !

8. μακάριος ὁ συνοικῶν γυναικὶ συνετῇ καὶ ὃς ἐν γλώσσῃ οὐκ ὠλίσθησεν καὶ ὃς οὐκ ἐδούλευσεν ἀναξίῳ ἑαυτοῦ

8. Corona senum multa peritia, et gloria illorum timor Dei.

9. μακάριος ὃς εὗρεν φρόνησιν καὶ ὁ διηγούμενος εἰς ὦτα ἀκουόντων

9. Novem insuspicabilia cordis magnificavi: et decimum dicam in lingua hominibus:

10. ὡς μέγας ὁ εὑρὼν σοφίαν ἀλλ’ οὐκ ἔστιν ὑπὲρ τὸν φοβούμενον τὸν κύριον

10. homo qui jucundatur in filiis, vivens et videns subversionem inimicorum suorum.

11. φόβος κυρίου ὑπὲρ πᾶν ὑπερέβαλεν ὁ κρατῶν αὐτοῦ τίνι ὁμοιωθήσεται

11. Beatus qui habitat cum muliere sensata, et qui lingua sua non est lapsus, et qui non servivit indignis se.

12. []

12. Beatus qui invenit amicum verum, et qui enarrat justitiam auri audienti.

13. πᾶσαν πληγὴν καὶ μὴ πληγὴν καρδίας καὶ πᾶσαν πονηρίαν καὶ μὴ πονηρίαν γυναικός

13. Quam magnus qui invenit sapientiam et scientiam ! sed non est super timentem Dominum.

14. πᾶσαν ἐπαγωγὴν καὶ μὴ ἐπαγωγὴν μισούντων καὶ πᾶσαν ἐκδίκησιν καὶ μὴ ἐκδίκησιν ἐχθρῶν

14. Timor Dei super omnia se superposuit.

15. οὐκ ἔστιν κεφαλὴ ὑπὲρ κεφαλὴν ὄφεως καὶ οὐκ ἔστιν θυμὸς ὑπὲρ θυμὸν ἐχθροῦ

15. Beatus homo cui donatum est habere timorem Dei: qui tenet illum, cui assimilabitur?

16. συνοικῆσαι λέοντι καὶ δράκοντι εὐδοκήσω ἢ συνοικῆσαι μετὰ γυναικὸς πονηρᾶς

16. Timor Dei initium dilectionis ejus: fidei autem initium agglutinandum est ei.

17. πονηρία γυναικὸς ἀλλοιοῖ τὴν ὅρασιν αὐτῆς καὶ σκοτοῖ τὸ πρόσωπον αὐτῆς ὡς ἄρκος

17. Omnis plaga tristitia cordis est, et omnis malitia nequitia mulieris.

18. ἀνὰ μέσον τῶν πλησίον αὐτοῦ ἀναπεσεῖται ὁ ἀνὴρ αὐτῆς καὶ ἀκουσίως ἀνεστέναξεν πικρά

18. Et omnem plagam, et non plagam videbit cordis:

19. μικρὰ πᾶσα κακία πρὸς κακίαν γυναικός κλῆρος ἁμαρτωλοῦ ἐπιπέσοι αὐτῇ

19. et omnem nequitiam, et non nequitiam mulieris:

20. ἀνάβασις ἀμμώδης ἐν ποσὶν πρεσβυτέρου οὕτως γυνὴ γλωσσώδης ἀνδρὶ ἡσύχῳ

20. et omnem obductum, et non obductum odientium:

21. μὴ προσπέσῃς ἐπὶ κάλλος γυναικὸς καὶ γυναῖκα μὴ ἐπιποθήσῃς

21. et omnem vindictam, et non vindictam inimicorum.

22. ὀργὴ καὶ ἀναίδεια καὶ αἰσχύνη μεγάλη γυνὴ ἐὰν ἐπιχορηγῇ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς

22. Non est caput nequius super caput colubri,

23. καρδία ταπεινὴ καὶ πρόσωπον σκυθρωπὸν καὶ πληγὴ καρδίας γυνὴ πονηρά χεῖρες παρειμέναι καὶ γόνατα παραλελυμένα ἥτις οὐ μακαριεῖ τὸν ἄνδρα αὐτῆς

23. et non est ira super iram mulieris. Commorari leoni et draconi placebit, quam habitare cum muliere nequam.

24. ἀπὸ γυναικὸς ἀρχὴ ἁμαρτίας καὶ δι’ αὐτὴν ἀποθνῄσκομεν πάντες

24. Nequitia mulieris immutat faciem ejus: et obcæcat vultum suum tamquam ursus, et quasi saccum ostendit. In medio proximorum ejus

25. μὴ δῷς ὕδατι διέξοδον μηδὲ γυναικὶ πονηρᾷ παρρησίαν

25. ingemuit vir ejus, et audiens suspiravit modicum.

26. εἰ μὴ πορεύεται κατὰ χεῖράς σου ἀπὸ τῶν σαρκῶν σου ἀπότεμε αὐτήν

26. Brevis omnis malitia super malitiam mulieris: sors peccatorum cadat super illam.

27.

27. Sicut ascensus arenosus in pedibus veterani, sic mulier linguata homini quieto.

28.

28. Ne respicias in mulieris speciem, et non concupiscas mulierem in specie.

29.

29. Mulieris ira, et irreverentia, et confusio magna.

30.

30. Mulier si primatum habeat, contraria est viro suo.

31.

31. Cor humile, et facies tristis, et plaga cordis, mulier nequam.

32.

32. Manus debiles et genua dissoluta, mulier quæ non beatificat virum suum.

33.

33. A muliere initium factum est peccati, et per illam omnes morimur.

34.

34. Non des aquæ tuæ exitum, nec modicum: nec mulieri nequam veniam prodeundi.

35.

35. Si non ambulaverit ad manum tuam, confundet te in conspectu inimicorum.

36.

36. A carnibus tuis abscinde illam, ne semper te abutatur.