Mosaico decorativo

1. kai naiman o arcwn thV dunamewV suriaV hn anhr megaV enwpion tou kuriou autou kai teqaumasmenoV proswpw oti en autw edwken kurioV swthrian suria kai o anhr hn dunatoV iscui leleprwmenoV

1. Naamán, jefe del ejército del rey de Aram, era hombre muy estimado y favorecido por su señor, porque por su medio había dado Yahveh la victoria a Aram. Este hombre era poderoso, pero tenía lepra.

2. kai suria exhlqon monozwnoi kai hcmalwteusan ek ghV israhl neanida mikran kai hn enwpion thV gunaikoV naiman

2. Habiendo salido algunas bandas de arameos, trajeron de la tierra de Israel una muchachita que se quedó al servicio de la mujer de Naamán.

3. h de eipen th kuria authV ofelon o kurioV mou enwpion tou profhtou tou qeou tou en samareia tote aposunaxei auton apo thV lepraV autou

3. Dijo ella a su señora: «Ah, si mi señor pudiera presentarse al profeta que hay en Samaría, pues le curaría de su lepra.»

4. kai eishlqen kai aphggeilen tw kuriw eauthV kai eipen outwV kai outwV elalhsen h neaniV h ek ghV israhl

4. Fue él y se lo manisfestó a su señor diciendo: «Esto y esto ha dicho la muchacha israelita.»

5. kai eipen basileuV suriaV proV naiman deuro eiselqe kai exapostelw biblion proV basilea israhl kai eporeuqh kai elaben en th ceiri autou deka talanta arguriou kai exakisciliouV crusouV kai deka allassomenaV stolaV

5. Dijo el rey de Aram: «Anda y vete; yo enviaré una carta al rey de Israel.» Fue y tomó en su mano diez talentos de plata, 6.000 siclos de oro y diez vestidos nuevos.

6. kai hnegken to biblion proV ton basilea israhl legwn kai nun wV an elqh to biblion touto proV se idou apesteila proV se naiman ton doulon mou kai aposunaxeiV auton apo thV lepraV autou

6. Llevó al rey de Israel la carta que decía: «Con la presente, te envío a mi siervo Naamán, para que le cures de su lepra.»

7. kai egeneto wV anegnw basileuV israhl to biblion dierrhxen ta imatia autou kai eipen mh qeoV egw tou qanatwsai kai zwopoihsai oti outoV apostellei proV me aposunaxai andra apo thV lepraV autou oti plhn gnwte dh kai idete oti profasizetai outoV me

7. Al leer la carta el rey de Israel, desgarró sus vestidos diciendo: «¿Acaso soy yo Dios para dar muerte y vida, pues éste me manda a que cure a un hombre de su lepra? Reconoced y ved que me busca querella.»

8. kai egeneto wV hkousen elisaie oti dierrhxen o basileuV israhl ta imatia eautou kai apesteilen proV ton basilea israhl legwn ina ti dierrhxaV ta imatia sou elqetw dh proV me naiman kai gnwtw oti estin profhthV en israhl

8. Cuando Eliseo, el hombre de Dios, oyó que el rey de Israel había rasgado sus vestidos, envió a decir al rey: « ¿Por qué has rasgado tus vestidos? Que venga a mí y sabrá que hay un profeta en Israel.»

9. kai hlqen naiman en ippw kai armati kai esth epi quraV oikou elisaie

9. Llegó Naamán con sus caballos y su carro y se detuvo a la entrada de la casa de Eliseo.

10. kai apesteilen elisaie aggelon proV auton legwn poreuqeiV lousai eptakiV en tw iordanh kai epistreyei h sarx sou soi kai kaqarisqhsh

10. Eliseo envió un mensajero a decirle: «Vete y lávate siete veces en el Jordán y tu carne se te volverá limpia.»

11. kai equmwqh naiman kai aphlqen kai eipen idou dh elegon oti exeleusetai proV me kai sthsetai kai epikalesetai en onomati qeou autou kai epiqhsei thn ceira autou epi ton topon kai aposunaxei to lepron

11. Se irritó Naamán y se marchaba diciendo: «Yo que había dicho: ¡Seguramente saldrá, se detendrá, invocará el nombre de Yahveh su Dios, frotará con su mano mi parte enferma y sanaré de la lepra!

12. ouci agaqoV abana kai farfar potamoi damaskou uper iordanhn kai panta ta udata israhl ouci poreuqeiV lousomai en autoiV kai kaqarisqhsomai kai exeklinen kai aphlqen en qumw

12. ¿Acaso el Abaná y el Farfar, ríos de Damasco, no son mejores que todas las aguas de Israel? ¿No podría bañarme en ellos para quedar limpio?» Y, dando la vuelta, partió encolerizado.

13. kai hggisan oi paideV autou kai elalhsan proV auton megan logon elalhsen o profhthV proV se ouci poihseiV kai oti eipen proV se lousai kai kaqarisqhti

13. Se acercaron sus servidores, le hablaron y le dijeron: «Padre mío; si el profeta te hubiera mandado una cosa difícil ¿es que no la hubieras hecho? ¡Cuánto más habiéndote dicho: Lávate y quedarás limpio!»

14. kai katebh naiman kai ebaptisato en tw iordanh eptaki kata to rhma elisaie kai epestreyen h sarx autou wV sarx paidariou mikrou kai ekaqarisqh

14. Bajó, pues, y se sumergió siete veces en el Jordán, según la palabra del hombre de Dios, y su carne se tornó como la carne de un niño pequeño, y quedó limpio.

15. kai epestreyen proV elisaie autoV kai pasa h parembolh autou kai hlqen kai esth kai eipen idou dh egnwka oti ouk estin qeoV en pash th gh oti all' h en tw israhl kai nun labe thn eulogian para tou doulou sou

15. Se volvió al hombre de Dios, él y todo su acompañamiento, llegó, se detuvo ante él y dijo: «Ahora conozco bien que no hay en toda la tierra otro Dios que el de Israel. Así pues, recibe un presente de tu siervo.»

16. kai eipen elisaie zh kurioV w paresthn enwpion autou ei lhmyomai kai parebiasato auton labein kai hpeiqhsen

16. Pero él dijo: «Vive Yahveh a quien sirvo, que no lo aceptaré»; le insistió para que lo recibiera, pero no quiso.

17. kai eipen naiman kai ei mh doqhtw dh tw doulw sou gomoV zeugouV hmionwn kai su moi dwseiV ek thV ghV thV purraV oti ou poihsei eti o douloV sou olokautwma kai qusiasma qeoiV eteroiV all' h tw kuriw monw

17. Dijo Naamán: «Ya que no, que se dé a tu siervo, de esta tierra, la carga de dos mulos, porque tu siervo ya no ofrecerá holocausto ni sacrificio a otros dioses sino a Yahveh.

18. kai ilasetai kurioV tw doulw sou en tw eisporeuesqai ton kurion mou eiV oikon remman proskunhsai auton kai epanapausetai epi thV ceiroV mou kai proskunhsw en oikw remman en tw proskunein auton en oikw remman kai ilasetai dh kurioV tw doulw sou en tw logw toutw

18. Que Yahveh dispense a su siervo por tener que postrarse en el templo de Rimmón cuando mi señor entre en el templo para adorar allí, apoyado en mi brazo; que Yahveh dispense a tu siervo por ello.»

19. kai eipen elisaie proV naiman deuro eiV eirhnhn kai aphlqen ap' autou eiV debraqa thV ghV

19. El le dijo: «Vete en paz.» Y se alejó de él una cierta distancia.

20. kai eipen giezi to paidarion elisaie idou efeisato o kurioV mou tou naiman tou surou toutou tou mh labein ek ceiroV autou a enhnocen zh kurioV oti ei mh dramoumai opisw autou kai lhmyomai par' autou ti

20. Guejazí, el criado de Eliseo, el hombre de Dios, se dijo: «Mi amo ha sido indulgente con Naamán, ese arameo, al no aceptar de su mano lo que traía. ¡Vive Yahveh!, que voy a correr tras él y tomaré algo de su mano.»

21. kai ediwxe giezi opisw tou naiman kai eiden auton naiman treconta opisw autou kai epestreyen apo tou armatoV eiV apanthn autou

21. Guejazí partió en seguimiento de Naamán. Naamán vio que corría tras de él y saltó del carro a su encuentro y dijo: «Todo va bien?»

22. kai eipen eirhnh o kurioV mou apesteilen me legwn idou nun hlqon proV me duo paidaria ex orouV efraim apo twn uiwn twn profhtwn doV dh autoiV talanton arguriou kai duo allassomenaV stolaV

22. Respondió: «Bien. Mi señor me envía a decirte: Acaban de llegar a mí dos jovenes de la montaña de Efraím, de la comunidad de los profetas; dame, por favor, para ellos un talento de plata y dos vestidos de fiesta.»

23. kai eipen naiman labe ditalanton arguriou kai elaben en dusi qulakoiV kai duo allassomenaV stolaV kai edwken epi duo paidaria autou kai hran emprosqen autou

23. Dijo Naamán: «Dígnate aceptar dos talentos y dos vestidos de fiesta.» Le insistió, y metió dos talentos de plata en dos sacos y se lo entregó a dos de sus criados que lo llevaron delante de él.

24. kai hlqon eiV to skoteinon kai elaben ek twn ceirwn autwn kai pareqeto en oikw kai exapesteilen touV andraV

24. Cuando llegó a Ofel, lo tomó de sus manos, y lo puso en la casa y despidió a los hombres, que se fueron.

25. kai autoV eishlqen kai pareisthkei proV ton kurion autou kai eipen proV auton elisaie poqen giezi kai eipen giezi ou peporeutai o douloV sou enqa kai enqa

25. Cuando llegó y se presentó a su señor, Eliseo le dijo: «¿De dónde vienes Guejazí?» Respondió él: «Tu siervo no ha ido ni aquí ni allá.»

26. kai eipen proV auton elisaie ouci h kardia mou eporeuqh meta sou ote epestreyen o anhr apo tou armatoV eiV sunanthn soi kai nun elabeV to argurion kai nun elabeV ta imatia kai lhmyh en autw khpouV kai elaiwnaV kai ampelwnaV kai probata kai boaV kai paidaV kai paidiskaV

26. Le replicó: «¿No iba contigo mi corazón cuando un hombre saltó de su carro a tu encuentro? Ahora has recibido plata y puedes adquirir jardines, olivares y viñas, rebaños de ovejas y bueyes, siervos y siervas.

27. kai h lepra naiman kollhqhsetai en soi kai en tw spermati sou eiV ton aiwna kai exhlqen ek proswpou autou leleprwmenoV wsei ciwn

27. Pero la lepra de Naamán se pegará a ti y a tu descendencia para siempre.» Y salió de su presencia con lepra blanca como la nieve.



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.