Mosaico decorativo

1. anhr de tiV hn en kaisareia onomati kornhlioV ekatontarchV ek speirhV thV kaloumenhV italikhV

1. Había en Cesarea un hombre, llamado Cornelio, centurión de la cohorte Itálica,

2. eusebhV kai foboumenoV ton qeon sun panti tw oikw autou poiwn te elehmosunaV pollaV tw law kai deomenoV tou qeou diapantoV

2. piadoso y temeroso de Dios, como toda su familia, daba muchas limosnas al pueblo y continuamente oraba a Dios.

3. eiden en oramati fanerwV wsei wran ennathn thV hmeraV aggelon tou qeou eiselqonta proV auton kai eiponta autw kornhlie

3. Vio claramente en visión, hacia la hora nona del día, que el Angel de Dios entraba en su casa y le decía: «Cornelio.»

4. o de atenisaV autw kai emfoboV genomenoV eipen ti estin kurie eipen de autw ai proseucai sou kai ai elehmosunai sou anebhsan eiV mnhmosunon enwpion tou qeou

4. El le miró fijamente y lleno de espanto dijo: «¿Qué pasa, señor?» Le respondió: «Tus oraciones y tus limosnas han subido como memorial ante la presencia de Dios.

5. kai nun pemyon eiV iopphn andraV kai metapemyai simwna oV epikaleitai petroV

5. Ahora envía hombres a Joppe y haz venir a un tal Simón, a quien llaman Pedro.

6. outoV xenizetai para tini simwni bursei w estin oikia para qalassan outoV lalhsei soi ti se dei poiein

6. Este se hospeda en casa de un tal Simón, curtidor, que tiene la casa junto al mar.»

7. wV de aphlqen o aggeloV o lalwn tw kornhliw fwnhsaV duo twn oiketwn autou kai stratiwthn eusebh twn proskarterountwn autw

7. Apenas se fue el ángel que le hablaba, llamó a dos criados y a un soldado piadoso, de entre sus asistentes,

8. kai exhghsamenoV autoiV apanta apesteilen autouV eiV thn iopphn

8. les contó todo y los envió a Joppe.

9. th de epaurion odoiporountwn ekeinwn kai th polei eggizontwn anebh petroV epi to dwma proseuxasqai peri wran ekthn

9. Al día siguiente, mientras ellos iban de camino y se acercaban a la ciudad, subió Pedro al terrado, sobre la hora sexta, para hacer oración.

10. egeneto de prospeinoV kai hqelen geusasqai paraskeuazontwn de ekeinwn epepesen ep auton ekstasiV

10. Sintió hambre y quiso comer. Mientras se lo preparaban le sobrevino un éxtasis,

11. kai qewrei ton ouranon anewgmenon kai katabainon ep auton skeuoV ti wV oqonhn megalhn tessarsin arcaiV dedemenon kai kaqiemenon epi thV ghV

11. y vio los cielos abiertos y que bajaba hacia la tierra una cosa así como un gran lienzo, atado por las cuatro puntas.

12. en w uphrcen panta ta tetrapoda thV ghV kai ta qhria kai ta erpeta kai ta peteina tou ouranou

12. Dentro de él había toda suerte de cuadrúpedos, reptiles de la tierra y aves del cielo.

13. kai egeneto fwnh proV auton anastaV petre quson kai fage

13. Y una voz le dijo: «Levántate, Pedro, sacrifica y come.»

14. o de petroV eipen mhdamwV kurie oti oudepote efagon pan koinon h akaqarton

14. Pedro contestó: «De ninguna manera, Señor; jamás he comido nada profano e impuro.»

15. kai fwnh palin ek deuterou proV auton a o qeoV ekaqarisen su mh koinou

15. La voz le dijo por segunda vez: «Lo que Dios ha purificado no lo llames tú profano.»

16. touto de egeneto epi triV kai palin anelhfqh to skeuoV eiV ton ouranon

16. Esto se repitió tres veces, e inmediatamente la cosa aquella fue elevada hacia el cielo.

17. wV de en eautw dihporei o petroV ti an eih to orama o eiden kai idou oi andreV oi apestalmenoi apo tou kornhliou dierwthsanteV thn oikian simwnoV epesthsan epi ton pulwna

17. Estaba Pedro perplejo pensando qué podría significar la visión que había visto, cuando los hombres enviados por Cornelio, después de preguntar por la casa de Simón, se presentaron en la puerta;

18. kai fwnhsanteV epunqanonto ei simwn o epikaloumenoV petroV enqade xenizetai

18. llamaron y preguntaron si se hospedaba allí Simón, llamado Pedro.

19. tou de petrou enqumoumenou peri tou oramatoV eipen autw to pneuma idou andreV treiV zhtousin se

19. Estando Pedro pensando en la visión, le dijo el Espíritu: «Ahí tienes unos hombres que te buscan.

20. alla anastaV katabhqi kai poreuou sun autoiV mhden diakrinomenoV dioti egw apestalka autouV

20. Baja, pues, al momento y vete con ellos sin vacilar, pues yo los he enviado.»

21. katabaV de petroV proV touV andraV touV apestalmenouV apo tou kornhliou proV auton eipen idou egw eimi on zhteite tiV h aitia di hn pareste

21. Pedro bajó donde ellos y les dijo: «Yo soy el que buscáis; ¿por qué motivo habéis venido?»

22. oi de eipon kornhlioV ekatontarchV anhr dikaioV kai foboumenoV ton qeon marturoumenoV te upo olou tou eqnouV twn ioudaiwn ecrhmatisqh upo aggelou agiou metapemyasqai se eiV ton oikon autou kai akousai rhmata para sou

22. Ellos respondieron: «El centurión Cornelio, hombre justo y temeroso de Dios, reconocido como tal por el testimonio de toda la nación judía, ha recibido de un ángel santo el aviso de hacerte venir a su casa y de escuchar lo que tú digas.»

23. eiskalesamenoV oun autouV exenisen th de epaurion o petroV exhlqen sun autoiV kai tineV twn adelfwn twn apo thV iopphV sunhlqon autw

23. Entonces les invitó a entrar y les dio hospedaje. Al día siguiente se levantó y se fue con ellos; le acompañaron algunos hermanos de Joppe.

24. kai th epaurion eishlqon eiV thn kaisareian o de kornhlioV hn prosdokwn autouV sugkalesamenoV touV suggeneiV autou kai touV anagkaiouV filouV

24. Al siguiente día entró en Cesarea. Cornelio los estaba esperando. Había reunido a sus parientes y a los amigos íntimos.

25. wV de egeneto eiselqein ton petron sunanthsaV autw o kornhlioV peswn epi touV podaV prosekunhsen

25. Cuando Pedro entraba salió Cornelio a su encuentro y cayó postrado a sus pies.

26. o de petroV auton hgeiren legwn anasthqi kagw autoV anqrwpoV eimi

26. Pedro le levantó diciéndole: «Levántate, que también yo soy un hombre.»

27. kai sunomilwn autw eishlqen kai euriskei sunelhluqotaV pollouV

27. Y conversando con él entró y encontró a muchos reunidos.

28. efh te proV autouV umeiV epistasqe wV aqemiton estin andri ioudaiw kollasqai h prosercesqai allofulw kai emoi o qeoV edeixen mhdena koinon h akaqarton legein anqrwpon

28. Y les dijo: «Vosotros sabéis que no le está permitido a un judío juntarse con un extranjero ni entrar en su casa; pero a mí me ha mostrado Dios que no hay que llamar profano o impuro a ningún hombre.

29. dio kai anantirrhtwV hlqon metapemfqeiV punqanomai oun tini logw metepemyasqe me

29. Por eso al ser llamado he venido sin dudar. Os pregunto, pues, por qué motivo me habéis enviado a llamar.»

30. kai o kornhlioV efh apo tetarthV hmeraV mecri tauthV thV wraV hmhn nhsteuwn kai thn ennathn wran proseucomenoV en tw oikw mou kai idou anhr esth enwpion mou en esqhti lampra

30. Cornelio contestó: «Hace cuatro días, a esta misma hora, estaba yo haciendo la oración de nona en mi casa, y de pronto se presentó delante de mí un varón con vestidos resplandecientes,

31. kai fhsin kornhlie eishkousqh sou h proseuch kai ai elehmosunai sou emnhsqhsan enwpion tou qeou

31. y me dijo: "Cornelio, tu oración ha sido oída y se han recordado tus limosnas ante Dios;

32. pemyon oun eiV iopphn kai metakalesai simwna oV epikaleitai petroV outoV xenizetai en oikia simwnoV bursewV para qalassan oV paragenomenoV lalhsei soi

32. envía, pues, a Joppe y haz llamar a Simón, llamado Pedro, que se hospeda en casa de Simón el curtidor, junto al mar."

33. exauthV oun epemya proV se su te kalwV epoihsaV paragenomenoV nun oun panteV hmeiV enwpion tou qeou paresmen akousai panta ta prostetagmena soi upo tou qeou

33. Al instante mandé enviados donde ti, y tú has hecho bien en venir. Ahora, pues, todos nosotros, en la presencia de Dios, estamos dispuestos para escuchar todo lo que te ha sido ordenado por el Señor.»

34. anoixaV de petroV to stoma eipen ep alhqeiaV katalambanomai oti ouk estin proswpolhpthV o qeoV

34. Entonces Pedro tomó la palabra y dijo: «Verdaderamente comprendo que Dios no hace acepción de personas,

35. all en panti eqnei o foboumenoV auton kai ergazomenoV dikaiosunhn dektoV autw estin

35. sino que en cualquier nación el que le teme y practica la justicia le es grato.

36. ton logon on apesteilen toiV uioiV israhl euaggelizomenoV eirhnhn dia ihsou cristou outoV estin pantwn kurioV

36. «El ha enviado su Palabra a los hijos de Israel, anunciándoles la Buena Nueva de la paz por medio de Jesucristo que es el Señor de todos.

37. umeiV oidate to genomenon rhma kaq olhV thV ioudaiaV arxamenon apo thV galilaiaV meta to baptisma o ekhruxen iwannhV

37. Vosotros sabéis lo sucedido en toda Judea, comenzando por Galilea, después que Juan predicó el bautismo;

38. ihsoun ton apo nazaret wV ecrisen auton o qeoV pneumati agiw kai dunamei oV dihlqen euergetwn kai iwmenoV pantaV touV katadunasteuomenouV upo tou diabolou oti o qeoV hn met autou

38. cómo Dios a Jesús de Nazaret le ungió con el Espíritu Santo y con poder, y cómo él pasó haciendo el bien y curando a todos los oprimidos por el Diablo, porque Dios estaba con él;

39. kai hmeiV esmen martureV pantwn wn epoihsen en te th cwra twn ioudaiwn kai en ierousalhm on aneilon kremasanteV epi xulou

39. y nosotros somos testigos de todo lo que hizo en la región de los judíos y en Jerusalén; a quien llegaron a matar colgándole de un madero;

40. touton o qeoV hgeiren th trith hmera kai edwken auton emfanh genesqai

40. a éste, Dios le resucitó al tercer día y le concedió la gracia de aparecerse,

41. ou panti tw law alla martusin toiV prokeceirotonhmenoiV upo tou qeou hmin oitineV sunefagomen kai sunepiomen autw meta to anasthnai auton ek nekrwn

41. no a todo el pueblo, sino a los testigos que Dios había escogido de antemano, a nosotros que comimos y bebimos con él después que resucitó de entre los muertos.

42. kai parhggeilen hmin khruxai tw law kai diamarturasqai oti autoV estin o wrismenoV upo tou qeou krithV zwntwn kai nekrwn

42. Y nos mandó que predicásemos al Pueblo, y que diésemos testimonio de que él está constituido por Dios juez de vivos y muertos.

43. toutw panteV oi profhtai marturousin afesin amartiwn labein dia tou onomatoV autou panta ton pisteuonta eiV auton

43. De éste todos los profetas dan testimonio de que todo el que cree en él alcanza, por su nombre, el perdón de los pecados.»

44. eti lalountoV tou petrou ta rhmata tauta epepesen to pneuma to agion epi pantaV touV akouontaV ton logon

44. Estaba Pedro diciendo estas cosas cuando el Espíritu Santo cayó sobre todos los que escuchaban la Palabra.

45. kai exesthsan oi ek peritomhV pistoi osoi sunhlqon tw petrw oti kai epi ta eqnh h dwrea tou agiou pneumatoV ekkecutai

45. Y los fieles circuncisos que habían venido con Pedro quedaron atónitos al ver que el don del Espíritu Santo había sido derramado también sobre los gentiles,

46. hkouon gar autwn lalountwn glwssaiV kai megalunontwn ton qeon tote apekriqh o petroV

46. pues les oían hablar en lenguas y glorificar a Dios. Entonces Pedro dijo:

47. mhti to udwr kwlusai dunatai tiV tou mh baptisqhnai toutouV oitineV to pneuma to agion elabon kaqwV kai hmeiV

47. «¿Acaso puede alguno negar el agua del bautismo a éstos que han recibido el Espíritu Santo como nosotros?»

48. prosetaxen te autouV baptisqhnai en tw onomati tou kuriou tote hrwthsan auton epimeinai hmeraV tinaV

48. Y mandó que fueran bautizados en el nombre de Jesucristo. Entonces le pidieron que se quedase algunos días.



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.