Mosaico decorativo

1. kai egeneto logoV kuriou proV iwnan ek deuterou legwn

1. A palavra do Senhor foi dirigida pela segunda vez a Jonas nestes termos:

2. anasthqi kai poreuqhti eiV nineuh thn polin thn megalhn kai khruxon en auth kata to khrugma to emprosqen o egw elalhsa proV se

2. “Vai a Nínive, a grande cidade, e faze-lhe conhecer a mensagem que te ordenei”.

3. kai anesth iwnaV kai eporeuqh eiV nineuh kaqwV elalhsen kurioV h de nineuh hn poliV megalh tw qew wsei poreiaV odou hmerwn triwn

3. Jonas pôs-se a caminho e foi a Nínive, segundo a ordem do Senhor. Nínive era, diante de Deus, uma grande cidade: eram precisos três dias para percorrê-la.*

4. kai hrxato iwnaV tou eiselqein eiV thn polin wsei poreian hmeraV miaV kai ekhruxen kai eipen eti treiV hmerai kai nineuh katastrafhsetai

4. Jonas foi pela cidade durante todo um dia, pregando: “Daqui a quarenta dias, Nínive será destruída”.

5. kai enepisteusan oi andreV nineuh tw qew kai ekhruxan nhsteian kai enedusanto sakkouV apo megalou autwn ewV mikrou autwn

5. Os ninivitas creram nessa mensagem de Deus, e proclamaram um jejum, vestindo-se de sacos desde o maior até o menor.

6. kai hggisen o logoV proV ton basilea thV nineuh kai exanesth apo tou qronou autou kai perieilato thn stolhn autou af' eautou kai periebaleto sakkon kai ekaqisen epi spodou

6. A notícia chegou ao conhecimento do rei de Nínive; ele levantou-se do seu trono, tirou o manto, cobriu-se de saco e sentou-se sobre a cinza.

7. kai ekhrucqh kai erreqh en th nineuh para tou basilewV kai para twn megistanwn autou legwn oi anqrwpoi kai ta kthnh kai oi boeV kai ta probata mh geusasqwsan mhden mhde nemesqwsan mhde udwr pietwsan

7. Em seguida, foi publicado pela cidade, por ordem do rei e dos príncipes, este decreto: “Fica proibido aos homens e aos animais, tanto do gado maior como do menor, comer o que quer que seja, assim como pastar ou beber.

8. kai periebalonto sakkouV oi anqrwpoi kai ta kthnh kai anebohsan proV ton qeon ektenwV kai apestreyan ekastoV apo thV odou autou thV ponhraV kai apo thV adikiaV thV en cersin autwn legonteV

8. Homens e animais se cobrirão de sacos. Todos clamem a Deus, em alta voz; deixe cada um o seu mau caminho e converta-se da violência que há em suas mãos.*

9. tiV oiden ei metanohsei o qeoV kai apostreyei ex orghV qumou autou kai ou mh apolwmeqa

9. Quem sabe, Deus se arrependerá, acalmará o ardor de sua cólera e deixará de nos perder!”.

10. kai eiden o qeoV ta erga autwn oti apestreyan apo twn odwn autwn twn ponhrwn kai metenohsen o qeoV epi th kakia h elalhsen tou poihsai autoiV kai ouk epoihsen

10. Diante de uma tal atitude, vendo como renunciavam aos seus maus cami­nhos, Deus arrependeu-se do mal que resolvera fazer-lhes, e não o executou.



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.