II Macabeus, 11
1. met' oligon de pantelwV croniskon lusiaV epitropoV tou basilewV kai suggenhV kai epi twn pragmatwn lian barewV ferwn epi toiV gegonosi
1. Decorrido algum tempo, Lísias, tutor e parente do rei, regente do reino, sentindo muito pesar pelo que tinha acontecido,
2. sunaqroisaV peri taV oktw muriadaV kai thn ippon apasan paregineto epi touV ioudaiouV logizomenoV thn men polin ellhsin oikhthrion poihsein
2. reuniu aproximadamente oitenta mil homens e toda a sua cavalaria e se pôs a caminho contra os judeus. Estava resolvido a transformar Jerusalém numa cidade grega,
3. to de ieron argurologhton kaqwV ta loipa twn eqnwn temenh prathn de kata etoV thn arcierwsunhn poihsein
3. submeter o templo a um imposto semelhante aos dos templos pagãos e oferecer em leilão, a cada ano, a dignidade de sumo sacerdote.
4. oudamwV epilogizomenoV to tou qeou kratoV pefrenwmenoV de taiV muriasin twn pezwn kai taiV ciliasin twn ippewn kai toiV elefasin toiV ogdohkonta
4. Sem refletir no poder de Deus, ensoberbecia-se com a multidão de sua infantaria, seus milhares de cavaleiros e oitenta elefantes.
5. eiselqwn de eiV thn ioudaian kai suneggisaV baiqsoura onti men erumnw cwriw ierosolumwn de apeconti wsei stadiouV pente touto eqliben
5. Penetrando, pois, na Judeia, aproximou-se de Betsur, que é uma praça forte, a cerca de cinco esquenos das vizinhanças de Jerusalém, e sitiou-a.*
6. wV de metelabon oi peri ton makkabaion poliorkounta auton ta ocurwmata meta odurmwn kai dakruwn iketeuon sun toiV ocloiV ton kurion agaqon aggelon aposteilai proV swthrian tw israhl
6. Logo, porém, que Macabeu e os que estavam com ele souberam que Lísias sitiava suas fortalezas, rogaram ao Senhor, juntamente com o povo, entre gemidos e lágrimas, para que ele se dignasse enviar um bom anjo para salvar Israel.
7. autoV de prwtoV o makkabaioV analabwn ta opla proetreyato touV allouV ama autw diakinduneuontaV epibohqein toiV adelfoiV autwn omou de kai proqumwV exwrmhsan
7. O próprio Macabeu foi o primeiro a pegar em armas, encorajando os demais a se exporem ao perigo com ele, para socorrer seus irmãos. Atacaram todos com ânimo resoluto.
8. autoqi de proV toiV ierosolumoiV ontwn efanh prohgoumenoV autwn efippoV en leukh esqhti panoplian crushn kradainwn
8. Ainda não se haviam afastado de Jerusalém, quando apareceu diante deles um cavaleiro vestido de branco, empunhando armas de ouro.
9. omou de panteV euloghsan ton elehmona qeon kai eperrwsqhsan taiV yucaiV ou monon anqrwpouV qhraV de touV agriwtatouV kai sidhra teich titrwskein onteV etoimoi
9. Então, bendisseram todos juntos ao Senhor e, repletos de coragem, sentiram-se prontos a transpassar não só os homens, mas os mais ferozes animais e até muralhas de ferro.
10. prohgon en diaskeuh ton ap' ouranou summacon econteV elehsantoV autouV tou kuriou
10. Marcharam, pois, em ordem de batalha, com esse auxiliar enviado do céu pelo Senhor misericordioso.
11. leonthdon de entinaxanteV eiV touV polemiouV katestrwsan autwn ciliouV proV toiV murioiV ippeiV de exakosiouV proV toiV cilioiV touV de pantaV hnagkasan feugein
11. Como leões, atiraram-se sobre os inimigos, trucidaram onze mil infantes e seiscentos cavaleiros, e forçaram os demais a fugir.
12. oi pleioneV de autwn traumatiai gumnoi dieswqhsan kai autoV de o lusiaV aiscrwV feugwn dieswqh
12. A maior parte destes, feridos, sem armas, pôs-se a salvo. O próprio Lísias salvou-se, fugindo vergonhosamente.
13. ouk anouV de uparcwn proV eauton antiballwn to gegonoV peri auton elattwma kai sunnohsaV anikhtouV einai touV ebraiouV tou dunamenou qeou summacountoV autoiV
13. Mas Lísias era inteligente. Refletiu, pois, na derrota e concluiu que os hebreus eram invencíveis porque o Deus poderoso combatia com eles.
14. prosaposteilaV epeisen sulluesqai epi pasi toiV dikaioiV kai dioti kai ton basilea peisei filon autoiV anagkazwn genesqai
14. Enviou-lhes uma proposta em condições justas, prometendo-lhes persuadir o rei a tornar-se amigo deles.
15. epeneusen de o makkabaioV epi pasin oiV o lusiaV parekalei tou sumferontoV frontizwn osa gar o makkabaioV epedwken tw lusia dia graptwn peri twn ioudaiwn sunecwrhsen o basileuV
15. Macabeu aceitou todas as propostas de Lísias, vendo nisso apenas utilidade, porque tudo o que ele mesmo pedira por carta a Lísias em favor dos judeus, o rei concedera.
16. hsan gar ai gegrammenai toiV ioudaioiV epistolai para men lusiou periecousai ton tropon touton lusiaV tw plhqei twn ioudaiwn cairein
16. Eis em que termos Lísias escreveu aos judeus:
17. iwannhV kai abessalwm oi pemfqenteV par' umwn epidonteV ton upogegrammenon crhmatismon hxioun peri twn di' autou shmainomenwn
17. “Lísias ao povo judeu, saudações! João e Absalão, vossos mensageiros, entregaram-me vossas propostas e rogaram-me que as cumprisse.
18. osa men oun edei kai tw basilei prosenecqhnai diesafhsa a de hn endecomena sunecwrhsen
18. Expus, portanto, ao rei tudo o que devia comunicar-lhe, e ele anuiu a tudo o que era possível.
19. ean men oun sunthrhshte thn eiV ta pragmata eunoian kai eiV to loipon peirasomai paraitioV agaqwn genesqai
19. Se vós, pois, permanecerdes nessas boas disposições para com o Estado, continuarei doravante a obter-vos favores.
20. uper de toutwn kai twn kata meroV entetalmai toutoiV te kai toiV par' emou dialecqhnai umin
20. Eu incumbi vossos mensageiros e os meus de tratarem convosco as cláusulas da proposta e os pormenores.
21. errwsqe etouV ekatostou tessarakostou ogdoou dioV korinqiou tetradi kai eikadi
21. Passai bem. Ano cento e quarenta e oito, aos vinte e quatro do mês de Dióscoro”.
22. h de tou basilewV epistolh perieicen outwV basileuV antiocoV tw adelfw lusia cairein
22. Era este o conteúdo da carta do rei: “O rei Antíoco a seu irmão Lísias, saudações!
23. tou patroV hmwn eiV qeouV metastantoV boulomenoi touV ek thV basileiaV ataracouV ontaV genesqai proV thn twn idiwn epimeleian
23. Tendo partido nosso pai para junto dos deuses, desejamos que os povos que pertencem ao nosso reino possam dedicar-se tranquilamente aos seus negócios.
24. akhkooteV touV ioudaiouV mh suneudokountaV th tou patroV epi ta ellhnika metaqesei alla thn eautwn agwghn airetizontaV axiountaV sugcwrhqhnai autoiV ta nomima
24. Soubemos, no entanto, que os judeus resistem em adotar os costumes helênicos, conforme a decisão de nosso pai, mas preferem conservar suas tradições e pedem que lhes deixemos seus costumes.
25. airoumenoi oun kai touto to eqnoV ektoV tarachV einai krinomen to te ieron apokatastaqhnai autoiV kai politeuesqai kata ta epi twn progonwn autwn eqh
25. Querendo, pois, que esse povo viva igualmente em paz, decretamos que o templo lhes seja restituído e que possam viver segundo as leis de seus antepassados.
26. eu oun poihseiV diapemyamenoV proV autouV kai douV dexiaV opwV eidoteV thn hmeteran proairesin euqumoi te wsin kai hdewV diaginwntai proV th twn idiwn antilhmyei
26. Farás bem em lhes mandar mensageiros, para concluir a paz com eles, de modo que, conhecendo nossas intenções, fiquem tranquilos e voltem sem receio a seus afazeres”.
27. proV de to eqnoV h tou basilewV epistolh toiade hn basileuV antiocoV th gerousia twn ioudaiwn kai toiV alloiV ioudaioiV cairein
27. Eis a carta do rei ao povo judeu: “O rei Antíoco, ao conselho dos anciãos e aos demais judeus, saudações!
28. ei errwsqe eih an wV boulomeqa kai autoi de ugiainomen
28. Fazemos votos de que estejais passando bem. Também nós estamos com boa saúde!
29. enefanisen hmin menelaoV boulesqai katelqontaV umaV ginesqai proV toiV idioiV
29. Contou-nos Menelau que desejais retornar aos vossos negócios.
30. toiV oun kataporeuomenoiV mecri triakadoV xanqikou uparxei dexia meta thV adeiaV
30. A todos os que vierem para o meio deles até o dia trinta do mês de Xântico, eu estenderei a mão.
31. crhsqai touV ioudaiouV toiV eautwn dapanhmasin kai nomoiV kaqa kai to proteron kai oudeiV autwn kat' oudena tropon parenoclhqhsetai peri twn hgnohmenwn
31. Permito também aos judeus que usem seus próprios alimentos e sigam seus costumes, como outrora. Nenhum deles será molestado por transgressões passadas.
32. pepomfa de kai ton menelaon parakalesonta umaV
32. Incumbi Menelau de ir tranquilizar-vos.
33. errwsqe etouV ekatostou tessarakostou ogdoou xanqikou pentekaidekath
33. Passai bem! Ano cento e quarenta e oito, no dia quinze do mês de Xântico”.
34. epemyan de kai oi rwmaioi proV autouV epistolhn ecousan outwV kointoV memmioV titoV manioV presbutai rwmaiwn tw dhmw twn ioudaiwn cairein
34. Do mesmo modo, os romanos enviaram aos judeus uma carta nestes termos: “Quinto Mêmio e Tito Mânio, legados romanos, ao povo judeu, saudações!
35. uper wn lusiaV o suggenhV tou basilewV sunecwrhsen umin kai hmeiV suneudokoumen
35. Damos nosso assentimento a tudo o que Lísias, parente do rei, vos outorgou.
36. a de ekrinen prosanenecqhnai tw basilei pemyate tina paracrhma episkeyamenoi peri toutwn ina ekqwmen wV kaqhkei umin hmeiV gar prosagomen proV antioceian
36. Quanto ao que ele julgou necessário submeter ao rei, enviai-nos alguém sem demora, a fim de que, após um exame, possamos falar-lhe de modo mais vantajoso para vós, porque vamos para Antioquia.
37. dio speusate kai pemyate tinaV opwV kai hmeiV epignwmen opoiaV este gnwmhV
37. Apressai-vos, pois, em nos enviar mensageiros para que saibamos bem quais são vossos desejos.
38. ugiainete etouV ekatostou tessarakostou ogdoou xanqikou pentekaidekath
38. Passai bem! Ano cento e quarenta e oito, no dia quinze do mês de Xântico”.