Mosaico decorativo

1. kai eipen kurioV tw abram exelqe ek thV ghV sou kai ek thV suggeneiaV sou kai ek tou oikou tou patroV sou eiV thn ghn hn an soi deixw

1. O Senhor disse a Abrão: “Deixa tua terra, tua família e a casa de teu pai e vai para a terra que eu te mostrar.*

2. kai poihsw se eiV eqnoV mega kai euloghsw se kai megalunw to onoma sou kai esh euloghtoV

2. Farei de ti uma grande nação; eu te abençoarei e exaltarei o teu nome, e tu serás uma fonte de bênçãos.

3. kai euloghsw touV eulogountaV se kai touV katarwmenouV se katarasomai kai eneuloghqhsontai en soi pasai ai fulai thV ghV

3. Abençoarei aqueles que te abençoarem, e amaldiçoarei aqueles que te amaldiçoarem; todas as famílias da terra serão benditas em ti”.*

4. kai eporeuqh abram kaqaper elalhsen autw kurioV kai wceto met' autou lwt abram de hn etwn ebdomhkonta pente ote exhlqen ek carran

4. Abrão partiu como o Senhor lhe tinha dito, e Ló foi com ele. Abrão tinha setenta e cinco anos, quando partiu de Harã.

5. kai elaben abram thn saran gunaika autou kai ton lwt uion tou adelfou autou kai panta ta uparconta autwn osa ekthsanto kai pasan yuchn hn ekthsanto en carran kai exhlqosan poreuqhnai eiV ghn canaan kai hlqon eiV ghn canaan

5. Tomou Sarai, sua mulher, e Ló, filho de seu irmão, assim como todos os bens que possuíam e os escravos que tinham adquirido em Harã, e partiram para a terra de Canaã. Ali chegando,

6. kai diwdeusen abram thn ghn eiV to mhkoV authV ewV tou topou sucem epi thn drun thn uyhlhn oi de cananaioi tote katwkoun thn ghn

6. Abrão atravessou a terra até Siquém, até o carvalho de Moré. Os cananeus estavam então naquela terra.

7. kai wfqh kurioV tw abram kai eipen autw tw spermati sou dwsw thn ghn tauthn kai wkodomhsen ekei abram qusiasthrion kuriw tw ofqenti autw

7. O Senhor apareceu a Abrão e disse-lhe: “Darei esta terra à tua posteridade”. Abrão edificou um altar ao Senhor, que lhe tinha aparecido.

8. kai apesth ekeiqen eiV to oroV kat' anatolaV baiqhl kai esthsen ekei thn skhnhn autou baiqhl kata qalassan kai aggai kat' anatolaV kai wkodomhsen ekei qusiasthrion tw kuriw kai epekalesato epi tw onomati kuriou

8. Em seguida, partindo dali, foi para a montanha que está ao oriente de Betel, onde levantou a sua tenda, tendo Betel ao ocidente e Hai ao oriente. Abrão edificou ali um altar ao Senhor, e invocou o seu nome.

9. kai aphren abram kai poreuqeiV estratopedeusen en th erhmw

9. Continuou depois sua viagem, de acampamento em acampamento, para Negueb.

10. kai egeneto limoV epi thV ghV kai katebh abram eiV aigupton paroikhsai ekei oti eniscusen o limoV epi thV ghV

10. Sobreveio, porém, uma fome na região; e sendo grande a miséria, Abrão desceu ao Egito para aí viver algum tempo.

11. egeneto de hnika hggisen abram eiselqein eiV aigupton eipen abram sara th gunaiki autou ginwskw egw oti gunh euproswpoV ei

11. Quando estava para entrar no Egito, disse a Sarai, sua mulher: “Escuta, sei que és uma mulher formosa.

12. estai oun wV an idwsin se oi aiguptioi erousin oti gunh autou auth kai apoktenousin me se de peripoihsontai

12. Quando os egípcios te virem, dirão: ‘É sua mulher’, e me matarão, conservando-te a ti em vida.

13. eipon oun oti adelfh autou eimi opwV an eu moi genhtai dia se kai zhsetai h yuch mou eneken sou

13. Dize, pois, que és minha irmã, para que eu seja poupado por causa de ti, e me conservem a vida em atenção a ti”.

14. egeneto de hnika eishlqen abram eiV aigupton idonteV oi aiguptioi thn gunaika oti kalh hn sfodra

14. Chegando Abrão ao Egito, os egíp­­­cios notaram que sua mulher era extremamente bela.

15. kai eidon authn oi arconteV faraw kai ephnesan authn proV faraw kai eishgagon authn eiV ton oikon faraw

15. Os grandes da corte, vendo-a, elogiaram-na diante do faraó, e a mulher foi introduzida no seu palácio.

16. kai tw abram eu ecrhsanto di' authn kai egenonto autw probata kai moscoi kai onoi paideV kai paidiskai hmionoi kai kamhloi

16. Por causa dela, Abrão foi bem tratado pelo faraó, e recebeu ovelhas, bois, jumentos, servos e servas, jumentas e camelos.

17. kai htasen o qeoV ton faraw etasmoiV megaloiV kai ponhroiV kai ton oikon autou peri saraV thV gunaikoV abram

17. O Senhor, porém, feriu com grandes pragas o faraó e a sua casa, por causa de Sarai, mulher de Abrão.

18. kalesaV de faraw ton abram eipen ti touto epoihsaV moi oti ouk aphggeilaV moi oti gunh sou estin

18. O faraó mandou chamá-lo e disse-lhe: “Que me levaste a fazer? Por que não me disseste que era tua mulher?

19. ina ti eipaV oti adelfh mou estin kai elabon authn emautw eiV gunaika kai nun idou h gunh sou enantion sou labwn apotrece

19. Por que disseste que ela era tua irmã, levando-me a tomá-la por esposa? Mas agora, eis tua mulher: toma-a e vai-te!”.

20. kai eneteilato faraw andrasin peri abram sumpropemyai auton kai thn gunaika autou kai panta osa hn autw kai lwt met' autou

20. Então, o faraó deu ordens aos seus para reconduzir Abrão e sua mu­lher com tudo o que lhe pertencia.



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.